icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สาปรักมนตราเชลย

บทที่ 8 ตอนที่ 8

จำนวนคำ:1991    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

นท

ไปตลอดชีวิต ไม่ใช่ไอ้ผู้ชายที่โตจนเป็นควายแล้ว แต่ยังต้องแบมือขอเงินแม่อยู่อย่างไอ้เจ้านั่นละกัน!” คนเป็นพ่อกัดฟันพูดเสียงแข็ง

างไม่มีเหตุผลของพ่อกับแม่นะ” อติกานต์ตะโกนตามหลังไปด้วยหวังว่าท

หนูไม่ได้นะ” หญิงสาวข่มขู่ด้วยการเอ่ยถึงชื่อแฟน

ามใจสิ แล้วรู้เอาไว้ด้วยนะ ไอ้เจ้าภูมิเดชแฟนแกน่ะ ไม่มีวันแต่

ขนสามีด้วยกลัวอติกา

อเมียรักเบาๆ “ฉันแค่พูดเ

ายเป็นที่ดูถูกเหยียดหยามในสายตาของแฟนหนุ่มแน่นอน แต่บางครั้งคนเราเมื่อถึงคราวตีบตัน คิดอะไรไม่ออ

นก็พอ!” พ่ออย่างเขาก็เจ็บปวดราวใจจะขาดเหมือนกัน

รถเปลี่ยนเรื่องร้ายให้กลายเป็นดี ที่เขาไม่ต้องปล่อยให้ลูกสาวไปเผชิญกับเรื่องร้ายๆ เพียงลำพัง แต่เ

างกายก็ยังหมดเรี่ยวแรงแม้จะยืนก็ยังไม่อยู่ อติกานต์ทิ้งกายลงบนเบาะรองนั่งที่ร้อนราวถูกไฟเผา น้ำที่เอ่อล้นคลอหน่วยตาไหลรินอาบสอง

ถึงหลีกหนีเรื่อ

จุดรับส่งผู้โดยสารของสายกา

อกเที่ยวต่างประเทศเพียงลำพังครั้งแรก เอ่ยขอโทษกับความซุ่มซ่ามของตัว

ีปากรูปกระจับสีชมพูเบ้เล็กน้อย ก่อนไหล่กว้างจะเลิกขึ้น หันไปให้ความสนใจกับบริเวณรายรอบ ซึ่งมีต้นไม้ที่สามารถเจริญเติบโตในดินแดนที่ได้ขึ

งประเทศแห่งนี้ นอกจากไม่สนใจแล้วเธอยังมีความรู้สึกขลาดกลัวประเทศนี้จนตัวสั่นเสียด้วย ที่ถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ เพราะเหตุผลใดถึงได้ตัดสินใจมาที่นี

ทางเพียงแค่หนึ่งอาทิตย์ติดตัวมา เลยอดถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก หญิงสาวผ่อนลมหายใจออกจากปอด ก่อนก้าวเดินตามร่างสูงเพรียวแต่งกายมิดชิด

่เกิดขึ้นกับหญิงสาวอีกคน ผู้ร่วมเดินทางโดยสายการบินเดียวกันมาตั้งแต่แรกออกจากประเทศบ้านเกิดเมืองนอน ด้วยไม่แน่ใจในสิ่งที่เห็น มือเล

ไม่ได้อยากยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของคนอื่น แต่เห็นคนเดื

งๆ คล้ายต้องการสื่อสารไปถึงสาวอีกคน พลางยกมือขึ้นโบกสะ

ะไรนี่ หย

้าวิ่งไปด้านหน้า แล้วอ้าแขนดักไว้ด้วยหัวใจแกว่งๆ เกรงใจระคนสั่นเล็กน้อยจากมาดนิ่

อย่างนี้ ฉันจะไปรู้ได้ยังไงกันล่ะว่าเธอคิดอะไรอยู่” หญิงสาวเอ่ยด้วยใบห

ไว้ที่บ้านหยุดชะงัก ตวัดสายตาเข้มดุด้วยเกรี้ยวกราด กลีบปากอิ่มนุ่มซีดเผือดขบกัดเม้มอย่างพยายามระงับสติอารมณ์โทสะที่กรุ่นขึ้นใส่แม่สาวไม

ให้รู้ว่าเธอไม่พอใจเป็นอย่างมาก ไม่อยากสนทนาด้วย ทว่าแม่สาวร่างเล็กที่อยู่เ

ู้ถูกก่อกวนเอ่ยด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้างดุ

แค่อยากช่วยคุณเท่านั้นเอง” หญิงสาวก้มหน้าลงไปทำเสียงกร

เปิดรับโบนัส

เปิด
สาปรักมนตราเชลย
สาปรักมนตราเชลย
“เหตุจากฝันร้าย! ขอขวัญ ไพรีรักษ์ จึงตัดสินใจเดินทางเหินฟ้าสู่ดินแดนแห่งทราย การยื่นเท้าไปสอดกับบางเรื่อง เป็นเหตุนำเธอไปพบเจอกับผู้ชายที่แรกพบเจอก็มองเห็นเป็นศัตรู ความต้องการของมารดาทำให้นำพาให้ อันเดซาอี ซีกัลป์ กัลป์วามุเอ! เจอกับหญิงที่มีใบหน้าเหมือนคนรักเก่าอย่างกับพิมพ์เดียวกัน แม้ปรารถนาไขว่คว้ามาแนบกาย แต่เหตุผลบางอย่างทำให้เขามิอาจทำได้อย่างตั้งใจ การก้าวมาของเธอจึงเป็นเสมือนลิ่มเหล็กตอกย้ำลงบนหัวใจให้ย้อนคิดถึงอดีตอันเจ็บปวด เธอจะสามารถละลายน้ำแข็งที่เคลือบหัวใจเขาได้หรือเปล่า เขาจะปล่อยให้ความเจ็บปวดผลักไสให้เธอไปห่างไกลสุดไขว่คว้าหรือไม่ หรือสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพียงแค่... "ฉันไม่ได้ขอ...แต่สั่ง" "คุณเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมาสั่งให้ฉันทำโน่นนี่ตามใจน่ะ" "อยากได้สิทธิ์แบบไหนล่ะขอขวัญ ฉันให้ได้ทุกอย่างเลยเชียวละ" โอ๊ย!! ขอขวัญอยากยกมือทาบหน้าผากพร้อมตบลงไปแรงๆ เธอมาเจอเข้ากับคนบ้าอะไรนี่ ถึงได้เอาแต่ใจพูดจาไม่รู้เรื่องอย่างนี้ ปวดหัวชะมัด! "และเธอต้องอยู่ข้างกายฉัน ห้ามห่างเกินสามก้าวด้วย" แทบต้องหงายหลังลงนอนยาวบนเตียง อย่างที่ว่าเป็นลมยังไม่ตื่น "ถ้าไม่..." "ฉันมีอำนาจมากพอ ที่จะทำให้เธอกลายเป็นของเล่นได้นานเท่าที่ต้องการ!"”