icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
ร้อยเล่ห์พรางใจ

ร้อยเล่ห์พรางใจ

ผู้เขียน: รินวรส
icon

บทที่ 1 ตอนที่ 1

จำนวนคำ:2018    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

เทพม

องสำนักงานใหญ่บริษัทผลิตอะไหล่รถยนต์รายใหญ่จากสหรัฐอเมริกาฯ ซึ่งมาเปิดฐานผลิตในประเทศไทยตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2535

มจับธุรกิจด้านอะไหล่รถยนต์มาตั้งแต่รุ่นคุณปู่ซึ่งตั้งต้นจากเป็นเพียงช่างในอู่ซ่อมรถ ต่อมาจึงได้มาเปิดอู่เป็นของตัวเอง

หลายครั้ง และได้ศึกษาข้อมูลเป็นเวลาหลายปีกว่าจะตัดสินใจขยายธุรกิจโดยเริ่มเปิดบร

กันเกือบหมด เหลือก็เพียงบางแผนกเท่านั้นที่ยังคงสะสางงานอยู่ หนึ่งในนั้นมีแม่บ

ขณะที่หญิงสาวกำลังจะกลับไปยังชั้น 40 เพื่อเก็บอุปกรณ์และเตรียมตัวกลับบ้าน สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นหลังไวๆ ของใครคนหนึ่ง

ธอเห็นนั้

มาลีอุทานเป็นสำเนียงชาวเหนือ ยามนี้ดวงตาคู่

จากที่ตื่นตกใจไปชั่วขณะ นั่นสินะตึกสูงๆ แถมสุดหรูขนาดนี้จะมีผีได้อ

ยเท่า เพราะเธอจำได้ดีว่าด้านหลังที่เธอเห็นนั้นเป็นผู้ชา

๊ะ’ ช่อมาลีต่อว่าในใจด้วยเข้าใจว่าคนที่เห็

นที เพราะเธอไม่มั่นใจว่าจะสามารถจัดการหัวขโมยคนเดียวได้ เท่าที่คะ

ยวหนูหาทางจัดการมันก่อน” บอกจบช่อมาลีก็รีบวางสายแล้วยืนหันรีหันขวาง สม

งใส่น้ำถูพื้นที่เธอกำลังจะเอาไปเท

ัยน์ตาเรืองรอง รีบก้มลงหิ้วกระป๋องใบย

ึ่งถึงร้อยอย่างใจเย็น สองหูเงี่ยฟังเสียงจากด้านในอย่างใจจดใจจ่อ แล้วช่วง

...

อ๊

ย่างตกใจของชายนิรนาม เมื่อจู่ๆก็ถูกใครคนหนึ่งกระโจนขึ้น

ะเจ้าหั

โรมรันพันตูกันจนเกิดเสียงดังอึกทึกครึกโครมไปหมด และโดยไม่ค

/ พล

! / อ

้มทับอัดกระแทกลงมาจนร่างของเธอแทบแบนติดพื้น นาทีนี้หญิงสาวชาวเหนือมองเห็นด

ใจชื้นขึ้นมาบ้าง อย่างน้อยก็มีคนมาถึงก่อนที่โจรโรคจิตจ

ึ่งในสามที่ขึ้นมาถึงถามทันที แต่ก่อนที่ช่อมาล

านร

ายลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก พอยืนได

ที่หนูช่อสกัดดาวรุ่งไว้ทัน ไม่อย่างนั้นมันคงได้เข้าไปขโมยอะไรต่อมิอะไรแน่ๆค่ะ” ช่อมาลียืนยันตามความเข

วักมือ หยอยๆ ขอกุญแจมือจากรภป. แต่แทนที่ทุกคนจะช่วย

่อ! นี่ท่านรองฯ ...รองป

ะเว้นโทษจากคนร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองเสื้อโปโลกับกางเกงยีนที่ตอนนี้เปียกมะล่

ดอภัยให้หนูช่

อโทษท่านรอง

ห้เธอได้แต่กระพริบตาปริบๆ ยิ่งสบสายตาคมกริบเข้าอย่างจัง คนพลั้งมือ

ค่ชื่อตัวเองเธอยังเอ่ยออกมาด้วยความยากเย็น และตอนนี้เธอก็เริ่มหวาดผวา

นไปที่

เสียงสั่ง แต่ยังไม่ทันได้ทำตาม

ือพนักงานที่อาวุโสสุดตรงนั้น ช่อมาลีหันขวับมองสลับไปสลับมาระ

าพนักงานก็สลายตัวไปไม่ทิ้งฝุ่น ช่อมาลีที่เพิ่งได้สติ ค่อยๆ ย่องไปเก็บกระป๋องน้ำและอุปกร

นั่นเธอ

ยืดตัวตรง ยืนตัว

ที่ห้อง เ

ะ...ช่อ

่เธอแล้วจ

การหาเพื่อน แต่เมื่อไม่เห็นใครสั

.. แต่เข

เปิดรับโบนัส

เปิด
ร้อยเล่ห์พรางใจ
ร้อยเล่ห์พรางใจ
“ว่ากันว่า...First impression จะเกิดขึ้นใน 3 วินาทีแรก ถ้าจะทำให้ใครสักคนประทับใจต้องมัดใจเขาให้ได้ใน 3 วินาทีนั้น!! และเขาจะไม่มีวันลืมเลือน... ซ่า... "โอ๊ะ!" เสียงน้ำสาดซัดเข้าใส่ร่างสูง ดังขึ้นพร้อมๆ กับเสียงร้องอย่างตกใจของชายนิรนามเมื่อจู่ๆก็ถูกใครคนหนึ่งกระโจนขึ้นขี่หลังแล้วใช้กระป๋องครอบศีรษะเขา พร้อมเสียงตะโกนโหวกเหวก "นี่แน่ะเจ้าหัวขโมย!" "ท่านรองฯ!!" "ท่านรองฯ อะไรคะพี่ๆ นี่มันโจรโรคจิตชัดๆ เราต้องจับไอ้หมอนี่ส่งตำรวจนะคะ" "ยู้ดดด... หยุดก่อนหนูช่อ นี่ท่านรองฯ ...รองประธานนะไม่ใช่โจรโรคจิต" "ฮะ!" ช่อมาลีผงะถอย มือน้อยปล่อยท่อนแขนกำยำโดยไว คนถูกเรียก 'ท่านรองฯ' ยืนทำหน้าถมึงทึง จ้องมองมาด้วยสายตาดุดัน "ตามฉันไปที่ห้อง!" โอ้! เจ้าช่อมาลี ช่างกล้า... แบบนี้ 'ท่านรองฯ' คงประทับใจเจ้ามิรู้ลืม... 555 เรื่องแจ้ง: นิยายเรื่องนี้ช่อมาลีเป็นสาวเชียงใหม่ ธัชชาจึงมีสอดแทรกภาษาพื้นเมืองลงไปตามถิ่นเกิดของนางเอกนะคะ ทั้งนี้ธัชชาไม่ใช่คนทางนั้น ภาษาพูดที่ใส่ลงไป ธัชชาปรึกษาจากเพื่อนซึ่งเป็นคนทางนั้น แต่อาจมีบางประโยคที่ธัชชาเขียนเองแต่ลืมถามเพื่อน หากใครอ่านแล้วรู้สึกว่ามันไม่ใช่ รีบท้วงมานะคะ จะได้แก้ไขให้ถูกต้อง "ไปกับฉันช่อมาลี ไปเป็นผู้หญิงของภีมวัจน์ ฉันสัญญาว่าเธอจะเป็นผู้หญิงของฉันคนเดียว...ตลอดกาล" "แต่สมภารไม่กินไก่วัดนะคะ" "บังเอิญว่า ฉันไม่ใช่สมภารแล้วเธอก็ไม่ใช่ไก่วัดด้วยสิ" เขาบอกยิ้มๆ ช่อมาลีนิ่งอึ้งจ้องคนตัวโตที่ยามนี้ดวงหน้าคมของเขาโน้มต่ำลง ...ใกล้เข้ามา ...ใกล้เข้ามา ทุกขณะ! "เธอนี่จริงๆเลยนะ ไหนว่าฉันถอดเสื้อแล้วอุจาดตาไง ทำไมตอนนี้ถึงได้กอดแล้วก็ซบอกฉันไม่ยอมปล่อยแบบนี้ล่ะฮึ" ช่อมาลีผงะ! ภีมวัจน์แกล้งคลายวงแขนออกเหมือนจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระ และก่อนที่ช่อมาลีจะทันได้ขยับห่างออกไปอีก เขาก็คว้าเอวคอดรั้งร่างเธอเข้ามากอดแล้วจู่โจมจูบเธอไม่ปล่อยให้ตั้งตัว!”