icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
ด้วยมนตราแห่งรัก

ด้วยมนตราแห่งรัก

ผู้เขียน: มณีน้ำเพชร
icon

บทที่ 1 1 1

จำนวนคำ:1431    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

ริษัท อัครเดชไพศาล(กรุ๊ป) จำกัด (มหาชน) นางสาวดลลดา ฤทธาภิวัฒน์ สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ อยู่ 3 ครั้ง ก่อนจะก้าวขาเ

จากมหาวิทยาลัย... ข

สาวสวยให้ทราบว่าเธอมา

ต้องการพบด้ว

ัมพันธ์

ริษัท อัครเดชไพศาล(กรุ๊ป) จำกัด ได้ตอบรับการรับนัก

รอสักค

พนักงานสาวก็บอกทางให

บคุณ

าวขอบคุณพนั

ฐานะทางการเงินของเจ้าของนั้นมั่นคงขนาดไหน ความสะอาดก็เป็นเลิศแม่บ้านคงเช็ดถูทั้งวันแน่ เงาวับจนแทบจะส่องกระจกได้อยู่แล้ว เดินสำรวจโน่นนี่จนเพลิน พอหันหน้ามาอีกทีก็พบห้องหนึ

ั่ง

วัย 4

ื่อ

ปุ๊บ น้ำเสียงเ

ฤทธาภิวั

ารฝึกงานด้าน

ค่

ายใต้แว่นตาอันหนาเตอะ ก็มองจ้

ต้องทำงานที่นี่ ฉันขอให้เธอพยายามอดทนต่อความกดดันที่เกิดขึ้น งานเลขานุการขึ้นตรงกับเจ้านายใหญ่โดยตรง และคนที่แบกภาระอันหนั

ม่ค่อยเข้าใจกับคำเตือน

อขึ้นไปชั้น 25 พบกับคุณ อรอนงค์ เขาเป็นเลขาฯ ของคุณ

ะเตือนเธอนั้นชื่อ พิจิตรา แล้วสาวน้อ

าจะเป็นของเลขานุการเพียงตัวเดียว และมีห้องซึ

ีใจจังเลยค่ะที่พี่จะมีเพื่อนแล้ว

ให้สาวน้อย ดลลดายิ้มตอบ เริ่มรู้สึก

ยหยุดงานไป 2 วัน โต๊ะของน้องก็เลยยังไม่มีใ

้เรียบร้อย อรอนงค์ก็ให้ ดลลดานั่งทำงานที่โต๊ะตัวนั้น ทั้งบอกอีกว่า วันนี้คง

ี่ยงอรอนงค์ก็พาดลลดาลงไปทานอาหารในโรงอาหารที่จัดไว้ให้สำหรับพนักงาน และทรา

ตังค์อยู่ครบ” ดลลดาบอก

สมควร แถมได้กินข้าวฟรีอีกด้วย เอาไว้ถ้าดรีมจบการศึกษาแล้ว ก

าไม่รู้ว่าดรีมจะผ่านกา

่พรุ่งนี้เจ้านายกลับมา ดรีมกับพี่คงหัวฟู

ใจทำงาน ช่วยพี่อ

จ้

ติดซึ่งเป็นปัญหาโลกแตกของกรุงเทพฯ เมืองฟ้าอมร เท้าบางๆ ในรองเ

รอด้วยค่ะ

ห็นว่าประตูจะปิดแล้ว และคนที่อยู่ในลิฟต์ก่อนแล้วคงจะไม่ได้ยินเสียงเธอ ทำ

ุทาน เมื่อรู้สึ

ญ่กระชากเข้าไปในลิฟต์ ด้วยความตกใจ ทำให้สาวน้

เมื่อเห็นใบหน้าของคนที่ทำอุกอาจกับตน ดวงตากลมโตสีดำสนิทส่งประกายสดใสราวนิลน้ำดีเบิกกว้า

เปิดรับโบนัส

เปิด
ด้วยมนตราแห่งรัก
ด้วยมนตราแห่งรัก
“"เจ้านายอย่าคิดว่า ความคิดความรู้สึกของเจ้านายนั้นถูกหมดทุกอย่างนะคะ" สาวน้อยเริ่มไม่พอใจ ที่เขาหาเรื่องรวนเธอ ชวนนท์ยืนขึ้น ก่อนจะเดินอ้อมโต๊ะทำงานมาหยุดอยู่หน้าหญิงสาว ห่างกันแค่มือเอื้อมถึง ความสูงใหญ่ของเขาทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองยิ่งเล็กลงไปอีก "เธออย่าปฏิเสธฉันเลยดลลดา ตั้งแต่วันแรกที่เธอเข้ามา ฉันก็รู้อยู่แล้วว่าเธอกลัวฉัน" "ดิฉันไม่มีเหตุผลอะไรต้องกลัวคุณ" หญิงสาวเชิดหน้าตอบ "แน่ใจเหรอ" "ค่ะ" แล้วลำแขนเรียวกลมกลึง ก็ถูกมือใหญ่กระชากเข้าหาตัวชายหนุ่ม จนทรวงอกนุ่มหยุ่นแนบชิดกับอกกว้างแข็งแรงของเขา ดลลดาขืนตัวเอาไว้เต็มกำลังที่มี แม้จะเหลืออยู่น้อยนิดก็ตาม ดวงตาคู่สวยมองสบดวงตาคมกริบด้วยความหวาดกลัว "นั่นไง เธอกลัวฉันจริงๆ" ชวนนท์เห็นความกลัวในดวงตาของหญิงสาว "เจ้านาย ปล่อยค่ะ" เสียงใสๆ นั้นสั่นระรัว”