icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ด้วยมนตราแห่งรัก

บทที่ 4 2 1

จำนวนคำ:1438    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

็นคนอื่นเขาก็คงต้องทำอย่างผม แต่บังเอิญคนที่ผมช่วยไว

านมายังสาวน้อยที่อย

นคือพ่อชาร์ล แต่เอาเป็นว่าวันนี้ชาร์ลว่างรึเปล่าล่ะลูก น้าอยากเ

นี้ผมคงไม่สะดวกเพราะผมต้องกลับไปเคลียร์งานเอาไว้

พิ่งจะได้เจอกันแท้ๆ เช

ไหร่ จะรีบไปเยี่ยมคุณ

มองคนป่วย ที่นั่งมองคนโน

ิญจ้ะเชิญ ตามสบายเลยนะ เดี๋ยวน้ากับอาศุภกฤษจะไปเค

คร

งยิ้มให้เด็กสาวหน้าใส และได้ทันเห็นแก้

่ง วันนี้ก็จะได้ออกจากโรงพยาบา

ร์อีกนานเลยล่ะ นี่คุณแม่บอกพี่นะว่าหนูจันทร์จะออกจาก

น้อยได้เก็บบันทึกไว้ในหัวใจดวงน้อยๆ หมดแล้ว ที่เธอไม่พูด ก็เพราะใจที่เต้นระทึก จนเกรงว่าเขาจ

กร่งปัดปอยผมออกไปให้พ้นดวงหน้าหวานล้ำนั้น กิริยาทุกอย่

จันทร์มากนะ แต่พอรู้ว่าหนูจันทร์ไม่เป็นอะไร

ุ่นจัดของชลทิศ ก็แนบลงไปที่หน้

ล้วเราคงได้เจอกันเ

์คิสน้องสาวเท่านั้น แต่เขาจะล่วงรู้หรือไม่ว่าเขาได้เข้ามาอยู่ในหัวใจดวงน้อยเต็มทั้ง

ภา เรียกหนูจั

ามเพื่อนร

้าหนูจันทร์บอกกับภาว่าวันนี้จะไปหาซื้อเสื้อผ

ทร์ขอโทษนะ หนูจันทร์ลืม

เธอนี่ลืมเพื

.. ถึงหนูจันทร์จะลืม แต่หนูจั

ว่าหนูจันทร์จะ

ร์อยู

รู้ว่าบัดนี้มีรถยนต์สปอร์ตคันหรูจอดอยู่ใกล้ๆ กับที่สองสาวยืนอยู

่ารักอย่างหนูจันทร์คงมีใครจับจองเป็นเจ้าของแล้ว แต่คำบอกเล่าของมารดาก็สร้างความยินดีอย่างยิ่งให้กับชายหนุ่ม เขายังไม่เปิดเผยตัวกับหนูจันทร์ตอนนี้ เพราะเกรงว่าเมื่อได้เห็นหน้า

เข้าของโทรศัพท์มือถือดังขึ้น ทำใ

คร

เสียงทุ้ม แต่ทรงอำ

วนตัวนิดหน่อยน่ะครับ พ

ทอีกไหม ฉันมีบาง

งงานรึเ

ม่ใ

ร” รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากของชลาทิศ พร้อมเสียงกระเซ้าผู้เป็นพี่ชาย เนื่องด้วยรู้ดีว่า ชวนนท์นั้นมักจ

แต่ถ้านายไม่ช

ับ อีกอย่างคุณฌอห์น อุตส่าห์เรียกหาผมให้ไปช่วย ผมคง

ประสาทฉันอีกนิ

วพี่ชายจะกริ้วเอา ไม่อยากเสี่ยงกับฤทธิ์ของพี่ชาย

เปิดรับโบนัส

เปิด
ด้วยมนตราแห่งรัก
ด้วยมนตราแห่งรัก
“"เจ้านายอย่าคิดว่า ความคิดความรู้สึกของเจ้านายนั้นถูกหมดทุกอย่างนะคะ" สาวน้อยเริ่มไม่พอใจ ที่เขาหาเรื่องรวนเธอ ชวนนท์ยืนขึ้น ก่อนจะเดินอ้อมโต๊ะทำงานมาหยุดอยู่หน้าหญิงสาว ห่างกันแค่มือเอื้อมถึง ความสูงใหญ่ของเขาทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองยิ่งเล็กลงไปอีก "เธออย่าปฏิเสธฉันเลยดลลดา ตั้งแต่วันแรกที่เธอเข้ามา ฉันก็รู้อยู่แล้วว่าเธอกลัวฉัน" "ดิฉันไม่มีเหตุผลอะไรต้องกลัวคุณ" หญิงสาวเชิดหน้าตอบ "แน่ใจเหรอ" "ค่ะ" แล้วลำแขนเรียวกลมกลึง ก็ถูกมือใหญ่กระชากเข้าหาตัวชายหนุ่ม จนทรวงอกนุ่มหยุ่นแนบชิดกับอกกว้างแข็งแรงของเขา ดลลดาขืนตัวเอาไว้เต็มกำลังที่มี แม้จะเหลืออยู่น้อยนิดก็ตาม ดวงตาคู่สวยมองสบดวงตาคมกริบด้วยความหวาดกลัว "นั่นไง เธอกลัวฉันจริงๆ" ชวนนท์เห็นความกลัวในดวงตาของหญิงสาว "เจ้านาย ปล่อยค่ะ" เสียงใสๆ นั้นสั่นระรัว”