icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

จอมโจรไฟมาร

บทที่ 8 ตอนที่ : 8 หน้าที่ของเมีย 3

จำนวนคำ:2415    |    อัปเดตเมื่อ:27/02/2022

ป็นเกลียวเมื่อกระแสความเร่าร้อนบางอย่างกำลังละเลงอยู่ยังเนินหญ้าแสนงาม นางเ

ววว

นก็โผล่หัวขึ้นมา เห็นดวงหน้างามของกอพ

แผลของเจ้าไม่

่วว

ไฟมารยกท่อนขาอีกข้างหนึ่งของนาง ให้พาดเกยอยู่บนไหล่ทั้งสองข้าง ใช้ฝ่ามือด้านหนึ่งดันสะโพกของนางให้ลอยต้านก

ดุ้งเฮือกสุดตัวเมื่อมันได้สำรวจเข้าไปภายใต้โพรงไม้แสนงาม ละเลงซอนหาดอกไม้งามที่กลีบดอกซ่อนตัวเบี

ววว

่อยที่ต้องกลั้นหายใจภายใต้น้ำ ไฟมารจึงอุ้มร่างเปลือยของนางให้ขึ้นจากผิวน้ำ โดยที่น

ของนางเอาไว้แน่น หนวดเคราสากของมหาโจรยังคงสร้างความปวดแสบให้นางแทบทุกครั้งไป ไม่ช้าร่างงามงดที่

..อย่าเลยนะ" นางเอ่ยปากข

ยตาชื่นชมความงามเบื้องหน้า พร้อมกับน้ำลายที่กลืนลงคอดังเอื

วมีคนม

เล็กน้อยเมื่อต้องเอื้อมออกไปวางแหมะอยู่บนเต้างามข้างหนึ่ง ความอวบอ

ื้

่ามือของไฟมารดันแยกออกจากกัน ไม่ช้าปลายลิ้นร้อนก็เลาะลัดเข้าสู่โพรงหญ้าแสนงาม เพื่อทำหน้าที่ในการค้นหาต่อไป กอพเยียแอ่นลำตัวขึ้นสูงย

มารถต้านทานได้อีกต่อไป ต้องส่งเสียงร้องครางระงมดังลั่นบริเวณริมธาร ก่อนจะหลุดเสียงหวีดลากยาวเด้งตัวขึ้นสูงสุดแล้วทรุดตัวลงนอนราบกับพื้นหญ้าในเวลาต่อมา น้ำหวานจากรวงผึ้งที่อยู่ภายในก็ไหลเยิ้มออกมาสู่อุ้งปา

ายลิ้นเลียน้ำหวานที่ยังคงติดอยู่ร

มา หอบกระเส่าเร่าร้อนเกินจะบรรยายได้ เต้างามทั้งสองข้างสะท้อนขึ

ปลายลิ้นแตะชิมยอดเต้างามละเลียดไล้วนก่อนจะหายเข้าสู่อุ้งปากหนา กอพเยียจิกปลายนิ้วตรงหัวไหล่ของไฟมารสุดแรงเกิด ร่าง

ามข้างหนึ่งขึ้นพาดไหล่หนาของตนเอง ได้เวลาที่จะเข้าไปทักทายโพรงหญ้างามแสนหวานฉ่ำ และทันทีที่จอมพญามารคืบคลานเข้

โจรเอ่ยถามเมื่อเห็นอา

งตอบด้วยน้ำเ

่นป่า" ไฟมารแค่นหัวเราะเบาๆ ก่อนจะ

๊ะ

นอีกหลายๆ ครั้ง" พูดจบสะโพกหนาก็กดแนบสนิทกับด้านล่างของนาง จากนั้นก็ส่งแรงโยกไหวไปมาเบ

า.

เป็นตัวนำพา มือหนาจับท่อนขางามของนางทั้งสองข้างแยกกว้างออกจากกัน แล้วโจนจ้วงเข้าใส่อย่างไม่ยั้งแรง กอพเยียสะบัดหน้าไปมาบนพรมหญ้าไม่อาจรับรู้ได

ม...กอพเยีย" ไฟมารกลั้นใจถาม

ด กำปั้นเล็กทุบหัวไหล่ของ

ถ้วน ร่างของทั้งสองก็เกร็งตัวกันสุดขีดกระตุกกันเป็นระยะ ก่

ี่ชูสล้างอยู่ด้านล่าง ไม่วายกดจูบแ

ทาง ส่วนอีกคนที่นอนราบแน่นิ่งไปกับพรมหญ้าราวกับไม่ได้ยินคำพูดของไฟมาร นางเหมือน

ของกอพเยียลงสู่ลำธารอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้นางน

หม" มหาโจรถาม

วไม่กล้าที่จะบอกความจริงต่อเขา กลัวว่าไฟม

โจรเอ่ยอย่า

้วมุดลงใต้น้ำบ้างเพื

ริงใจ หลังจากได้ปลดปล่อยอารมณ์

รู้สึกปวดแสบตรงแผ่นหลัง คนที่ว่ายน้ำอยู่บริเวณใก

็นอะไรก

จ็บแสบจนน้ำตาเล็ด

เอง ไฟมารก็หน้าตึงขึ้นในทันที เพราะว่าผิวพรรณนวลเปล่งขาวลออ บ

เจ็บถามเบาๆ เมื่อเห็นสี

ชาติข่วน" ไ

ชาติข

ไปหายาทาก็หายแล้ว" ไฟมารอธิบายเพิ่ม แต่กอพเยียกลับหน้าแดง

ะ อุตริดีนัก" นางด่า

นเจ้าร้องครางเสียนก

ทุบตีไฟมารที่อยู่ในน้ำไป อีก

เขาจับตัวได้ ส่งเสียงดังลั่นไปทั่วบริเวณป่า ลูกสมุนที่อยู่รอบๆ

เปิดรับโบนัส

เปิด
จอมโจรไฟมาร
จอมโจรไฟมาร
“หื่น โหด เหี้ยม นั่นแหละเขา ไฟมาร!!! "เป็นเมียข้าไม่น่ากลัวสักนิด เมียข้าเจ้าชื่ออะไร" ไฟมารถามขณะที่สายตากวาดมองทั่วร่างงามของนางราวกับจะประมาณว่า ถ้าเลยลงไปส่วนอื่นมันจะงามล้ำปานใด "ตอบ! " เขาตะคอกเมื่อนางไม่ยอมปริปากบอกออกมา "กอพเยีย" นางรีบร้อนตอบด้วยความกลัว "กอ-พะ-เยีย ใครมันช่างตั้งชื่อให้เรียกยากเพียงนี้" ไม่พูดเปล่ามือสากก็เคลื่อนไปดึงมือของนางออกจากอกงามอย่างช้าๆ "มะ...ไม่ อย่า...ทำข้าเลย" น้ำเสียงสั่นเครือร้องขอน้ำตาก็ปิ่มจะย้อยหยดออกจากเบ้า "ข้าบอกแล้วไง ว่าเป็นเมียข้าไม่น่ากลัวสักนิด" ไฟมารยิ้ม หาได้ใส่ใจต่อคำขอของนางไม่ เคลื่อนตัวเข้าหาอีกคนอย่างช้าๆ "ไม่! " ด้วยความกลัวกอพเยียถึงกับกรีดร้องออกมาดั่งคนเสียสติ ยกมือทุบตีหน้าอกของจอมโจรเป็นพัลวัน "ยอมดีๆ ไม่ชอบนะกอพเยีย" ไฟมารคำรามด้วยความโมโหในอาการคล้ายคนจิตกระเจิงของนาง กดนิ้วลงบนต้นแขนนุ่มสุดแรงเกิด "โอ๊ย ไอ้คนชั่ว! ไอ้ถ่อย! " นางลืมกระทั่งความกลัว ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยได้ถูกกระทำต่ำช้าถึงเพียงนี้ น้ำตาพังทลายออกมาระลอกแล้วระลอกเล่าด้วยความเจ็บ (จอมโจรไฟมาร)”