icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เร้นรักเงาลวง

บทที่ 2 2

จำนวนคำ:1626    |    อัปเดตเมื่อ:07/03/2022

์เนียหล

่องจักร ฟาร์มม้า จอห์นเป็นผู้ชายที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่งในแคลิฟอร์เนียร์ เขาไม่เคยได้ใกล้ชิด ได้รับความอบอุ่นจากชายที่ได้ชื่อว่าพ่ออย่างที่ใจหวัง เรย์ไม่เข้าใจเรื่องราวนี้นักเหตุใ

าเลยพูดกันไปเรื่อย ทุกวันนี้ลูกอยากได้อะไรก็ได้นี่น่

จากเมื

กหน้า บอกว่าสักวันหนึ่งจะ

บแม็กซ์ถึงไม

ญหาทุกอย่างให้จบสิ้น ก่อนจะย้า

เรียนเข้าไว้ ปิดเทอมแม่จะไปรอที่บ้านพักใกล

าอายุสิบหก ไม่ใช่เจ็ดขวบแต่ก็เลือกจะเงียบเพียงแต่กอดร่างบางแน่น วาดฝันปิดเทอมใหญ่จ

งใจเรียนและรีบกลับมา

ม้รู้สึกเขินอายที่คนในบ้านหันมอง แต่นั่นเป็นเร

คือทุกอย่าง คือลมหายใจ เขาไม่เคยค

ครับถึงโร

ตูให้เจ้านาย เรย์พยักหน้าให้คน

อนได้เลย รู้ว่าไม่

สีดำสวมทับ ช่างเหมาะเจาะกับยีนส์ส

โมงจากนั้นจะเดินทา

งย้ำฉัน

จากรถคันหรู เขาไม่ได้มองว่าโมริสาเดินช้าหร

ง” โมริสาบ่นกระปอดกระแปดแ

ที่ท่านทูตลุกขึ้นยืนต้อนรับเพื่อนสนิท สายตาช่างสังเกตุ

ป็นๆ ฉันคงดูโทรมมากนายจึงต

รย์ว่าอย่างรู้ทันกันเหม

ให้ไว้กับเพื่อนคนนี้ แม้ตอนนั้

ลย อาหารจะกร่อยเสียได้

จนต้องตัดเลนส์บางชน

ั้นเขาจำจดทุกอย่างได้ เขาโตเป็นผู้ใหญ่พอ เ

เสื้อผ้าของใช้วางเ

นเพียงลูกติดแม่ และไม่มีส

ตามหลอกหลอนต

ียวมากกว

กทั้งที่อายุเท่าก

เอาล่ะถ้าอย่างนั

จุลตบไหล

คนรู้ใ

มันเปลี่ยนไปในทางที่ดี เรา

น มิตรภาพคำว่าเพื่อนไม่เคยจางหาย มันคือความหลังที่ยากจะลืมแต่

าหน

็รู้มาหลายปีอย่ามาทำซึ้ง นายเองก็เช่

่งตรงกันข้ามและยื่นมือเพื่อ

ครับคุณ

ว้อย่างไทย พูดน้อ

ทายนายและต้อ

ๆ ตามสบ

หนุ่มไทยที่ไปอยู่เมืองนอกตั้งแต่ปฏิสนธิ

้นั่งกินลมชมวิวอยู่ใกล้เขานัก โมร

เจอกั

้นเพื่อส

ดินมานั่งใกล้เรย์แทนโมริ

ยวสาวๆ ที่เล็งจะคิดว่านายเ

งตัวตรง จุลหมั่นใส้กระเถิบมาใกล้โอบเพ

วามอบอุ่นแล้วนะ ถ้าต้องการก็จะจัดให้คืนนี้ สาวๆ แบบไหน

นคิดถึงฉันบ้าง เรา

นายนั่นแหละไม่ทำตัวใ

ยุ่งตลอดเ

าย ฉะนั้นเรื

” จุลกลับไป

ตอนนี้ตระกูลที่ยิ่งใหญ่ของคนที่เคยเรียกว่าพ่อกำลังจะเหลือเพียงตำนาน ซึ่งมันคือคำภาวนาที่เป็นผล

่อไม่ใช่พี่ เ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เร้นรักเงาลวง
เร้นรักเงาลวง
“"อย่าทำฉันอีกเลย ฉันไม่ไหวแล้วค่ะ" เรย์ไม่พอใจสิ่งนี้แต่ไม่อยากเสียงดังให้อารมณ์หดหายเพียงบอกให้เธอรู้ว่าร่างกายเธอพร้อมสำหรับเขามากแค่ไหน มือใหญ่โลมลูบหน้าอกอวบอิ่มซึ่งชื้นไปด้วยเหงื่อเพราะแรงพิศวาสที่เพิ่งจบลง และลูบไล้ต่ำลงไปสู่เนินเนื้อที่ยังชุ่มฉ่ำพร้อมพรั่ง เสียงครางเหมือนแมวทำให้เขากระซิบเสียงพร่า "เลิกต่อต้านและบอกว่าไม่ เธอพร้อมยิ่งกว่าพร้อม" "แต่ฉันเหนื่อย" เสียงอุทรณ์ไม่นำพาให้ร่างกายแข็งแรงที่ต้องการปลดปล่อยอีกครั้งหยุดมือ ฐิตานันท์จ้องนัยน์ตาสีฟ้า ผู้ชายที่เป็นพ่อของลูก แต่ตอนนี้เขายัดเยียดบทนางบำเรอชั่วคราวให้กัน อยากจะร้องไห้แต่ครู่ต่อมาเธอต้องครวญครางอย่างน่าอาย เพราะคนแรงเยอะนำพาเธอสู่บทเรียนแห่งความเร่าร้อน เสียวซ่าน เหมือนคืนแรกที่เจอกันเพราะความบังเอิญ คืนนั้นที่เธอไม่เคยลืมเลือนมันจากหัวใจ”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 2930 บทที่ 30 3031 บทที่ 31 3132 บทที่ 32 3233 บทที่ 33 3334 บทที่ 34 3435 บทที่ 35 3536 บทที่ 36 36