icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เร้นรักเงาลวง

บทที่ 6 6

จำนวนคำ:1425    |    อัปเดตเมื่อ:07/03/2022

นี่มือไม้แข

เคยมีผู้หญิงคนไหนใกล้เขาแล้วเป็นแบบนี้ ยิ่งเพิ่มความอยากรู้ในตัวหญิงสาว อยากเห็นเธ

ทษ ขอ

ับตาดูเรือน

่นี่ทำไมรู

น้าเรียบเฉย รอฟังคำตอบ อยากรู้เธอจะพูดอย่างไร เ

ูแลเพื่อนท่านประธานอยู่แต่ แต่ดิฉันอยากบอก

เขายังไม่ทราบสาเหตุว่าเธอทำผิดเรื่องอะไร และเรย์เพียงนิ่งไม่ค้านการพูดจารัวเร็วนั้น เพร

จะเจรจาทุกอย่า

นหรือเป

้งานดีเหมือนอวัยว

อโท

่งเรือนร่างในชุดสูทเดินไปใกล้ ใกล้มากจนเธอเริ่มถอยห่าง และเมื่อมือใหญ่เอื้

าดูด ชาไปทั่วร่าง แต่ดูเหมือนปฏิกิริยาข

ลบท

จะทำอ

ฝันไป บอสเข้ามาจับคางเธอไล้เบาๆ ความสงสัยยังอยู่

๊ดทำอะ

ะไร หรือชอบอะไรที่ขัดขืนนิดหน่อย ถ้

ุทธิ์ผุดผ่อง ดลลธียิ้มมุมปากผลักร่างเล็กไปที่โต๊ะทำงาน เขาไม่

าเธอไปที่โต๊ะอย่างง่ายดาย สายตา

คุณ ไม

เวลาเล่นวันนี้ ต้องก

ธอ แต่ตอนนี้ความต้อ

นั้น หญิงสาวนิ่ง

มือนเธอจะรู้ ปากสีชมพูระเรื่อเม้มหากัน เรย์ไม่ต้

สองมือเริ่มดันร่างใหญ่ แต่ดูเหมือ

ฉันไม่ต้องการแบ

บบนี้ กว่าเธอจะลงจากเตียงหนีออก

ีดใจ ฐิตานันท์ถอยห่าง

ันไม่ยอมคุณจะท

กสิ เธอขึ้นมาแ

ฐิตานันท์เริ่มปะติดปะต่อเรื่องรา

พอเสร็จกิจใช้เงินอุดปากก็หายโวยว

กดิ้นหนี กลายเป็นร้องขอ

าพวันเก่าก่อนที่ยอมทอดกาย เร่งเร้าให้ผู้ชาย

วเบา ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงมา ดวงตาฐิตานันท์เบิกกว้าง ทว่าก่อนเธอจะหลอมละลายเพราะสายตา มือป

้ ไม่ได้เหมือนคืนนั้น ไม่ได้ต้องการใครมาช่วยเหลือ ฐิตานันท์ต

คุณดลลธีแต่ไม่ใช่เธอ ยังไม่พร้อมแม้เขาจะเ

บอเคยโหยหาเขาแต

านหรือไม่ ไม่สนใจขอแค่หนีก่อนในตอนนี้ ฐิตานัน

าคงไม่กลัดมันขนาดให้คนมาอุ้มเธอกลับไปหรอกนะ ผู้หญิงคนอื่นคงไปแทนที่ ฐิตานันท์

ปร ดลลธี วังชนันท์ หญิงสาวคิดถึงใบหน้า

ๆ คิดอะไรไม่ได้นอกจากสิ่งนี้ เพื่อปลอบใจตนเองไม่ให้ท้อแท้

คิดว่าจะไม่เจอกันอี

เปิดรับโบนัส

เปิด
เร้นรักเงาลวง
เร้นรักเงาลวง
“"อย่าทำฉันอีกเลย ฉันไม่ไหวแล้วค่ะ" เรย์ไม่พอใจสิ่งนี้แต่ไม่อยากเสียงดังให้อารมณ์หดหายเพียงบอกให้เธอรู้ว่าร่างกายเธอพร้อมสำหรับเขามากแค่ไหน มือใหญ่โลมลูบหน้าอกอวบอิ่มซึ่งชื้นไปด้วยเหงื่อเพราะแรงพิศวาสที่เพิ่งจบลง และลูบไล้ต่ำลงไปสู่เนินเนื้อที่ยังชุ่มฉ่ำพร้อมพรั่ง เสียงครางเหมือนแมวทำให้เขากระซิบเสียงพร่า "เลิกต่อต้านและบอกว่าไม่ เธอพร้อมยิ่งกว่าพร้อม" "แต่ฉันเหนื่อย" เสียงอุทรณ์ไม่นำพาให้ร่างกายแข็งแรงที่ต้องการปลดปล่อยอีกครั้งหยุดมือ ฐิตานันท์จ้องนัยน์ตาสีฟ้า ผู้ชายที่เป็นพ่อของลูก แต่ตอนนี้เขายัดเยียดบทนางบำเรอชั่วคราวให้กัน อยากจะร้องไห้แต่ครู่ต่อมาเธอต้องครวญครางอย่างน่าอาย เพราะคนแรงเยอะนำพาเธอสู่บทเรียนแห่งความเร่าร้อน เสียวซ่าน เหมือนคืนแรกที่เจอกันเพราะความบังเอิญ คืนนั้นที่เธอไม่เคยลืมเลือนมันจากหัวใจ”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 2930 บทที่ 30 3031 บทที่ 31 3132 บทที่ 32 3233 บทที่ 33 3334 บทที่ 34 3435 บทที่ 35 3536 บทที่ 36 36