icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เกมกระดังงา

บทที่ 8 สัญญาขายชีวิต

จำนวนคำ:1557    |    อัปเดตเมื่อ:23/03/2022

เร่งเดินไปชิดคนเดินนำ หญิงสาวหันมามองมีรอยยิ้มในใบหน้าแล้วจูงมือเขาใ

งใหญ่เอามือทาบอกเมื่อเห็นทะ

รักกับหัวใจยังมัดใครไว้ไม่ได้แค่ส

รส ลงทุนมากไปไหมแก” ร

จว่าเขาจะทำตามสัญญาห้าปีของเรา” เ

” สองลุงหลานพ

ริตายามรู้ว่าถูกชิงนักออกแบบและนายแบบชุดกีฬาคนใหม่มาจากอก ก่

ดตีมงานแต่

สองคนอุทานพร

านประกาศให้คนรู้ด้วยสิคะ ถ้าปู่กับพ่อรู้ทีห

ันไม่ได้อยู่ในส

นนี้ฉันสั่งให้นายเป็นเจ้าบ่าวนายก็ต้องเป็นโดยไม่มีข้อ

เบาๆ โกรธตัวเองที่ไ

ว ท่านตายไปแล้วจะรับรู้

ปบอกพ่อแล้วจุด

สบายใจ”

ไวๆ ไงคะ” คีติกายิ้มอาร

มต้องทำสัญญาลายลั

ชี้ที่เครื่องคอมพิวเตอร์ร

ี่ช่วยไหม” ระ

่า” คีติกาเดินมาลากมือทั้งคู่ไปที่ชุดรับแขกเพื่อ

องเพื่องานนี้โดยเฉพาะเชียว

งย้า” ทองใหญ่ไม่

ด้วยต้องอายุมากกว่า มันจะได้เรียกพี่คะ

มันไม่สำคัญเท่า...” ทองใหญ

าเงินอีกแล้วค่ะป้า ทุกอย่างสาม

อง เห็นคนทำเสียงดังกำลังลุก

อป้าดูหน่อยสิ” ทองใหญ่ทำท่า

็พอแล้ว ผมไปได้หรือยัง” เขา

มือนรังเกียจเสียเต็มประดาก่อนชะงักท่าทีเมื่อถูก

หน ผมจะกล

ว้พ่อแม

มหรือ ไม่ได้นะ” ชา

นี่ ต้องไปบอกให้ผู้ใหญ่รับรู้ด้วย

บ” เขาพูดสุภาพขึ้น ท่าทีอ่อนลงเพราะหวังให้อีกฝ่ายโอนอ

่งวันศุ

ตกใจไม่แพ้ว่าที่เจ้าบ่าวเลยทีเดียว ว่าท

ดเชิญให้คีด้วย เชิญทางออนไล

หมคี” ระย้าแก้วถามงงๆ หน้านิ่วคิ้วขมวดก

์นี้ก็เอาที่นั่น เพื่อนคีไม่เยอะมากคงไม่เกินพั

บตาหลานสาวเหมือนอยากถาม แ

มงานสีเขียว เอ๊ย! ส

่างน้อยก็คืองานแต่งของเข

นายชอบสีอะไ

นไปมองคีติกาเป็นตาเดียว กลัวคำตอบที่หล่อนจะพูดออกมาเพราะเจ้าหน

กๆ ก่อนตอบโดยไม่มีอาการ

มฟ้าเขี

แรมให้เลยนะ ตีมฟ้าเขี

ีข้อจำกัดอะไรอีกมั้ยคะบอส เช่นมีใครแพ้อาห

งนายแพ้อะไรมั้ย”

งทราบเหตุผลที่เขาจะไม่เชิญแขกมาร่วมงานดีซึ่งตัวหล่อนเองก็ไม่สม

เถอะ” หล่อนชวนเขาแล้ว

อกคีเป็นระยะนะ” คีติกาบอก

ย้าแก้วว่าแล

าดใจ ไม่ใช่แค่นายสาวจะได้เอาคืนผริตากับดนัทธ์ แต่มองเห็นถึงความเห

เปิดรับโบนัส

เปิด
เกมกระดังงา
เกมกระดังงา
“"ฉันรักนายนะ" "ผมก็รักคุณคีครับ" ชนนหันกลับมาบอกแล้วดึงหล่อนมากอดแนบแน่น "ขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างและขอบคุณที่ให้โอกาสผมแก้ตัวอีกครั้ง ผมไม่สัญญาว่าจะรักและดูแลคุณตลอดไปแต่ผมจะทำให้เห็นว่าผมรักคุณมากแค่ไหน รักที่เป็นคุณคีคนนี้ไม่ใช่รักเพราะคุณเป็นแม่ของลูกผม จริงๆ แล้วตั้งแต่วันนั้นใบหน้าคุณก็ติดอยู่ในหัวผมตลอดเวลา" "จริงหรือ ทำไมละ" หล่อนอยากรู้ "เพราะคุณสวยไง สวยมากสวยไปทั้งตัวจนผมจำติดตา ถ้าคุณไม่เมาหลับผมก็อยากให้บริการจริงๆ" "เอ๊ะ นายลักหลับฉันหรือเปล่า" คีติกาเอียงคอถาม "หือ หรือคุณจำความรู้สึกคืนเข้าหอไม่ได้" ชนนจ้องสายตากรุ้มกริ่ม "ขอบใจ" "ขอบใจผมเรื่องอะไรครับ" "ขอบใจที่ไม่ลักหลับ ขอบใจที่ทำให้ฉันจดจำคืนเข้าหอครั้งแรกในชีวิตได้นะสิ" คีติกาหลุบตาเพราะอายจนหน้าแดง ชนนรีบจูบแก้มหล่อนแรงๆ แล้วพูด "ทำไมขี้เขินจังครับ คุณคีที่ไปฮันนีมูนกับผมไปไหนซะแล้ว คุณเดินแก้ผ้าในบ้าน ขึ้นขี่ผม.." "พอแล้ว ลงไปกินข้าว ตาคอยอยู่นะ" หล่อนรีบปิดปากหยุดคำพูดชนนเอาไว้ ชนนดึงมือหล่อนมาจูบแล้วกระซิบถามให้จักจี้รูหู "คืนนี้ขอคุณคีคนนั้นกลับมานะครับ ที่รัก" คีติกานิ่งงันไปชั่วครู่ ก่อนทำเสียงอือออและพยักหน้าเบาๆ "อือ"”