icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เกมกระดังงา

บทที่ 8 สัญญาขายชีวิต

จำนวนคำ:1557    |    อัปเดตเมื่อ:23/03/2022

เร่งเดินไปชิดคนเดินนำ หญิงสาวหันมามองมีรอยยิ้มในใบหน้าแล้วจูงมือเขาใ

งใหญ่เอามือทาบอกเมื่อเห็นทะ

รักกับหัวใจยังมัดใครไว้ไม่ได้แค่ส

รส ลงทุนมากไปไหมแก” ร

จว่าเขาจะทำตามสัญญาห้าปีของเรา” เ

” สองลุงหลานพ

ริตายามรู้ว่าถูกชิงนักออกแบบและนายแบบชุดกีฬาคนใหม่มาจากอก ก่

ดตีมงานแต่

สองคนอุทานพร

านประกาศให้คนรู้ด้วยสิคะ ถ้าปู่กับพ่อรู้ทีห

ันไม่ได้อยู่ในส

นนี้ฉันสั่งให้นายเป็นเจ้าบ่าวนายก็ต้องเป็นโดยไม่มีข้อ

เบาๆ โกรธตัวเองที่ไ

ว ท่านตายไปแล้วจะรับรู้

ปบอกพ่อแล้วจุด

สบายใจ”

ไวๆ ไงคะ” คีติกายิ้มอาร

มต้องทำสัญญาลายลั

ชี้ที่เครื่องคอมพิวเตอร์ร

ี่ช่วยไหม” ระ

่า” คีติกาเดินมาลากมือทั้งคู่ไปที่ชุดรับแขกเพื่อ

องเพื่องานนี้โดยเฉพาะเชียว

งย้า” ทองใหญ่ไม่

ด้วยต้องอายุมากกว่า มันจะได้เรียกพี่คะ

มันไม่สำคัญเท่า...” ทองใหญ

าเงินอีกแล้วค่ะป้า ทุกอย่างสาม

ั

อง เห็นคนทำเสียงดังกำลังลุก

อป้าดูหน่อยสิ” ทองใหญ่ทำท่า

็พอแล้ว ผมไปได้หรือยัง” เขา

มือนรังเกียจเสียเต็มประดาก่อนชะงักท่าทีเมื่อถูก

หน ผมจะกล

ว้พ่อแม

มหรือ ไม่ได้นะ” ชา

นี่ ต้องไปบอกให้ผู้ใหญ่รับรู้ด้วย

บ” เขาพูดสุภาพขึ้น ท่าทีอ่อนลงเพราะหวังให้อีกฝ่ายโอนอ

่งวันศุ

ตกใจไม่แพ้ว่าที่เจ้าบ่าวเลยทีเดียว ว่าท

ดเชิญให้คีด้วย เชิญทางออนไล

หมคี” ระย้าแก้วถามงงๆ หน้านิ่วคิ้วขมวดก

์นี้ก็เอาที่นั่น เพื่อนคีไม่เยอะมากคงไม่เกินพั

บตาหลานสาวเหมือนอยากถาม แ

มงานสีเขียว เอ๊ย! ส

่างน้อยก็คืองานแต่งของเข

นายชอบสีอะไ

นไปมองคีติกาเป็นตาเดียว กลัวคำตอบที่หล่อนจะพูดออกมาเพราะเจ้าหน

กๆ ก่อนตอบโดยไม่มีอาการ

มฟ้าเขี

แรมให้เลยนะ ตีมฟ้าเขี

ีข้อจำกัดอะไรอีกมั้ยคะบอส เช่นมีใครแพ้อาห

งนายแพ้อะไรมั้ย”

งทราบเหตุผลที่เขาจะไม่เชิญแขกมาร่วมงานดีซึ่งตัวหล่อนเองก็ไม่สม

เถอะ” หล่อนชวนเขาแล้ว

อกคีเป็นระยะนะ” คีติกาบอก

ย้าแก้วว่าแล

าดใจ ไม่ใช่แค่นายสาวจะได้เอาคืนผริตากับดนัทธ์ แต่มองเห็นถึงความเห

เปิดรับโบนัส

เปิด
เกมกระดังงา
เกมกระดังงา
“"ฉันรักนายนะ" "ผมก็รักคุณคีครับ" ชนนหันกลับมาบอกแล้วดึงหล่อนมากอดแนบแน่น "ขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างและขอบคุณที่ให้โอกาสผมแก้ตัวอีกครั้ง ผมไม่สัญญาว่าจะรักและดูแลคุณตลอดไปแต่ผมจะทำให้เห็นว่าผมรักคุณมากแค่ไหน รักที่เป็นคุณคีคนนี้ไม่ใช่รักเพราะคุณเป็นแม่ของลูกผม จริงๆ แล้วตั้งแต่วันนั้นใบหน้าคุณก็ติดอยู่ในหัวผมตลอดเวลา" "จริงหรือ ทำไมละ" หล่อนอยากรู้ "เพราะคุณสวยไง สวยมากสวยไปทั้งตัวจนผมจำติดตา ถ้าคุณไม่เมาหลับผมก็อยากให้บริการจริงๆ" "เอ๊ะ นายลักหลับฉันหรือเปล่า" คีติกาเอียงคอถาม "หือ หรือคุณจำความรู้สึกคืนเข้าหอไม่ได้" ชนนจ้องสายตากรุ้มกริ่ม "ขอบใจ" "ขอบใจผมเรื่องอะไรครับ" "ขอบใจที่ไม่ลักหลับ ขอบใจที่ทำให้ฉันจดจำคืนเข้าหอครั้งแรกในชีวิตได้นะสิ" คีติกาหลุบตาเพราะอายจนหน้าแดง ชนนรีบจูบแก้มหล่อนแรงๆ แล้วพูด "ทำไมขี้เขินจังครับ คุณคีที่ไปฮันนีมูนกับผมไปไหนซะแล้ว คุณเดินแก้ผ้าในบ้าน ขึ้นขี่ผม.." "พอแล้ว ลงไปกินข้าว ตาคอยอยู่นะ" หล่อนรีบปิดปากหยุดคำพูดชนนเอาไว้ ชนนดึงมือหล่อนมาจูบแล้วกระซิบถามให้จักจี้รูหู "คืนนี้ขอคุณคีคนนั้นกลับมานะครับ ที่รัก" คีติกานิ่งงันไปชั่วครู่ ก่อนทำเสียงอือออและพยักหน้าเบาๆ "อือ"”