นางรำ

บทที่ 5 เกนเกดเป็นนางรำ

จำนวนคำ:913 | อัปเดตเมื่อ：31/03/2022

ำ5 อ

กน

านคว้าหาตัวหญิงสาวที่ภิไธยปรารถนาจนพบตัวเข้าที่นี่

ป็นผู้หญิงสวยคนหนึ่งเมื่อเต็มเครื่องทรง ทำให้ระวีอยากรู้เวลาที่หล่อนถอดเครื่องออก

หรือไม่ ระวีจึงยังนั่งอยู่ที่เดิม...ตรงหน้าเขาคือชุดอาหารที่แทบจะไม่ได้พร่อง เพราะเขาไม่สู้จะคุ้นล

นเคย แม้จะไม่ได้พูดในตอนแรกที่เห็นเขาแสดงกิริ

หาตัวเ

มือจับช้อนยกค้าง ก่อนจะ

รจ์ป่านนี้เขาไม่เคยมีเพื่อนหญิง สุพัตราเป็นคนแรกและคงจะเป็นคนสุดท้ายด้วยเช่นก

้หญิงแบบนี้ เห็นวางรสนิยมเรื่องผู้หญิงเอาไว้สูงส่ง

ันมาก ในขณะที่ระวีชอบชีวิตเรียบๆ

งไว้ในระดับที่สูงกว่า

ขา...เกนเกด...ผู้หญิงคนนี้ชื่อแปลก...” เขาพึมพำก่อนจะพ

ากะพริ

องภิไธยอย่างเหมาะเจาะ จนทำให้คนทั้งสองตกลงปลงใจหมั้นหมายกันเมื่อปีก่อน แล้วรอการแต่งงานที่คาดว่าน่าจะมีมาตั้งแต่ต้นปีแล้ว แต่จนล่วงเ

อนไม่แยแสต่อหล่อนเ

ม่อย่างนั้นคงจะได้มีคนเห็นฤทธิ์เดช ที่กล่าว

มีผู้หญิงสักคน อยู่ๆ นางรำทรงเครื่องเสียสวยโผล่เข้าไป คุ

๊า

ตายเหมือ

ณไธยเสียใ

ใส่เท้าให้ ดีนะว่าเครื่องมันเล็ก...แล้วคุณไธยก็เกือบจะทำให้ตัวเองเสียชื่อ ถ้าผมรั้งตัวเอาไว้ไม่ทัน

สิ้นสุดบท

บทก่อนหน้า

บทถัดไป

เปิดรับโบนัส

เปิด

นางรำ

อาริตา กันยามาส โรแมนติก

“"ผู้หญิงนี่เอามาทำอะไรได้บ้างเล่า...ถ้าไม่จับลงนอนหงายแล้วเราอยู่ข้างบนน่ะ ฮึ...นายบอกฉันทีเถอะ...หรือนายจะให้ฉันเอาแม่คนนั้นมานั่งไว้บนแท่นปูผ้าขาวลาดกราบวันละสามเวลา จะได้เจริญกับตัวเอง" คำพูดอย่างผยอง ดูหมิ่นนี้ ออกจากปากเขา ภิไธย หนุ่มเข้าขั้นเศรษฐี ปากร้าย เอ่ยถึงผู้หญิง ช่างไม่น่ารัก ส่วนเธอ เกนเกด คือผู้หญิงคนนั้น คนที่มีงาน นางรำ เป็นอาชีพ เธอรับงานรำตามแต่คนจ้าง งานที่เป็นเงิน เธอมีสโสแกนว่า ไม่ใช่แค่เพียงอาชีพ แต่คือลมหายใจ เธอมองงาน เป็นลมหายใจ!!! และเพราะต้องรักษาลมหายใจทั้งของตัวเองและญาติผู้ใหญ่รวมถึงคนรักที่บาดเจ็บสาหัสมาจากสงครามชายแดน ทำให้เธอรับการว่าจ้างจาก ชนา ไปรำอวยพรวันเกิดให้กับภิไธย จุดเริ่มต้นของมนตรา ที่สอนบทเรียนให้ชายหนุ่มผู้หยิ่งผยองยอมรับว่าหัวใจที่มีขนาดก้อนเนื้อเท่ากำปั้นนั้นสำคัญเพียงใด เธอขายศิลปะการร่ายรำ สมคำว่า นางรำ แต่เธอไม่มีวันขายหัวใจ ที่มันหมายรวมถึงคำว่าศักดิ์ศรี พบกับเธอ เกนเกด สาวสวย หัวใจทระนง ใน นางรำ”