หมอลำซัมเมอรฺ์

ัมเมอร์

ริ

ดปากตัวเอ

เจอหน้ามันแล้ว...ให้มันรู้ไปว่าระหว

กสัตยาอยู่ทำงานมาก่อนเขา...เพราะก่อนหน้าเขาเคยทำงานอื่นแล้วประสบความล้มเหลวพี่ชายที่รักเลยดึงตัวเขาเข้ามา...และเขาได้พบว่าคนหน

มเธออีกคำ จะมาท

ติดสัญญา

กมัน

ไม่

...” เสียงหัวเราะกระหึ่มในลำคอตามมา “ฉันเองก็ชอบเธอเกินกว่าจะทิ้งเธอได้

าวยังเหลือ “ย

ให้เธอเลิกทำเทปกับไอ้บริษัทกระจอกงอกง่อยนั่น คิ

คิดก่อนไ

ิดนา

ไปเพราะพรีม

ว่าเทปชุดนี้ของ

่าแช่งกัน

นึ่งที่ฉันอยากจะบอกเธอเอาไว้...เขาปล่อยมือจากคางของหล

เธอไม่ได้นุ่งอะไรเลยน่ะ...ไฟสว่าง เธอดื่มไปนิด

าษทีเดียว พยายามวิงวอนเขา “คุณ

เราะกระหึ่มขอ

/////////////////////////

น้าปิดตรงส่วนดวงตาพอดี...ไม่ถึงกับก่ายหน้าผากแต่ท่านอนแบบนี้...เธอรู้ว่าน่าจะเป็นเพราะสัตยาหาความสบายใ

เหนื่อยอะ

ใจแต่ไม่ได้เ

ไม่ทำงานห

ทปใหม่มาทำไมกลับมานอนเหมือนนกหม

กน้อยเอาข้อศอกกดลงบนหน้าตาตัวเองก้ม

สนักก็ถอนตัว...ทำแต่งานโฆษณาหรือหาก

สนุกกับงานทุกคน แต่ผมม

่องพ

มแม่

ม่ใช่หรือ” คำถามย้อนกลั

องผมจะปั้นนักร้อ

่รู้อีกแหละ แม่เคย

กอะ

ม่ดีที่จะต้องพูดออกไปแต่เธอไม่มีทางเลือกเป็นอ

ซักไซ้มารดาว่าทำไมเธอพูดอ

ามจริงบางอย่างจะได้ไม่ฟูมฟายจนเสียสติไปกับมัน...จริงไหมลูก...คนฉลาดเท่านั้นที่จะอยู่รอด...

ได้