รวิกาญจน์เภตรา

ล้

ั้นค่อยๆ กระจายฟุ้งไปมารอบตัว คล้ายเนื้อกายของเจ้าตะวันนั้นกำลังระเหยกลายเป็นไอลอยขึ้นสู่อากาศเบื้องบน รอยยิ้มทั้ง