รอยจันทร์ลวงใจ

่อนเพราะขาดคนดูแลเอาใจใส่ เข้าบ้านหทัยรัตน์ไม่รอช้าถามไถ่เรื่องคู่หมั้นเพราะ

านานออกจากปากแม่ หท

นาวเลย ปล่อยให้นาวหน้าด้านบากหน้าไปบ้านนั้น

แม่รู้ลูกรอเขาอยู่ตลอด

างนั้นเลยทำแบบนี้

เอ่อ เขาบอกว่าทางเราเข้าไปห

นคุณศศินเขามึนเมาก็จริงแต่เข

ามีข่าวกับผู้หญิงไปทั่ว แม่ยอมเพราะตอนนั้นลูกก็เสียหายไป

ายที่แม่ว่ารวมทั้งพี่สาวต่างบิดาของเธอด้วย ผู้หญิงที่เขาเคยคบหา หรือเขาเห็นเธอเป็นเพียง

มเพชตนเองที่โดนถอนหมั้นมาตั้งนานแต่ยังไม่รู้ตัว แม่เองก็คงไม่มีเงิน ได้ของจากการหมั้นหมายคราวนั้นจำยอมรับเพื่อประทังชีวิตส่งให้เธอได้เรีย

พ่อจากไป และไม่ทิ้งภาระหนักหน่วงไว้ให้ มะน

ต่ก็อดอาย สมเพชตนเองไม่ได้เมื่อเพื่อนบางคนเริ่มหายไปจากชีวิต และคนที่หวังพึ่งพาต่อจากนี้ก็คงไม

เคยรู้จัก ที่แล้วมาให้จมหายในอกที่กลัดหนอง แล้วเมื่อไหร่แผลนั้นจะแห้งสนิท หญิงสาวน้ำตาไหลกับรักที่รอคอยและได้มาเพียงสายตาว่างเปล่าและการเดินหนีจากกันไปยังกับเธอเป็นโรคร้ายแรงที่สามารถติดต่อกันเพียงการพูดจา แต่

ิงสาวคู่หมั้นเก่าเจ้านายหนุ่ม รีบเดินหลบหน้า แต่หทัยรัตน์รีบเรียก “นา

“เข้าไม่ได้ครับ ขอโทษ ถ้ายังไงรอค

กลับบ้านแต่ก่อนจะได้ทำรถคันหรูที่เคยเจอหน้ามหาวิทยาลัยมาเที

่มแจ มองเธออย่างไม่พอใจมะนาวรีบถอยห่างจากรถ “รบกวนเวลาแล้วขอโทษ” หญิงสาวถอยหลังจ้องหน้าหล่อเหลาให้เต็มตาเป็นครั้งสุด

ือกเย็นเหน็บหนาวหากไปใกล้หรือแตะต้อง คราวก่อนได้ใกล้เพราะจันทร์โน้มมาหาแต่เมื่อจันทร์ในตอนนี้มีแค่ความหนาวเหน็

วันต

้าบึ้งตึง ธรณ์เดินมารับเจ้า

ครับ

เหล้าม

บรั่นดีเข้าปากสู่ลำคอ อารมณ์เสียที่กา

ำส่อนไม่คู่ควรเลยที่เขาจะมอบหัวใจให้ในตอนนั้น ผ่านมากี่ปีเขายังลืมไม่

วก

ยคร

ดื่มด้วยกันเดี๋ยวมา”

คุณนายรู้โ

่ไม่อยู่

ับ

ดาบอกไปจริงเท็จแค่ไหน ถามจากธรณ์คงรู้ดี ศศินกุลยิ้มเยาะ แม้เมื่อครู่เห็นมิราทำตัวเชิด

านนั้นได้ทุกคน ดูอย่างน้องสาวายายมิรา แม่เด็กน้อย เขายังเคยไ

ยนเมืองนอกเสีย โชคเข้าข้างเมื่อสุดท้ายมารดาก็ไม่บังคับแถมยอมเสียเงิน เพ

ห้องน้ำ ฝ่ายนั้นคออ่อนแต่ขัดนายไม่ได้ เมื่อน้ำเมาเข้า

การพนันหรือ น้ำเน่าจริงๆ ศศินกุลยิ