icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รอยจันทร์ลวงใจ

บทที่ 5 5

จำนวนคำ:1467    |    อัปเดตเมื่อ:07/05/2022

หรูศศ

้ดาด้ายังไม่สมใจคิดถึง

ังจากนัวเนียบนเตียงแต่เขาดูไม่มีอารมณ์เพิ่มจำน

” เธอป

นเช็คเอาไปช็

มอบให้” ดาด้ายอมรามือพาร่างเปลือยลงจากเตียงเดินไ

ลไม่มีอารมณ์เพศอย่างเคย ชายหนุ่มคิดว่าจะทำยังไงดีกับมิราที่ดูจะไม่สำนึกกับความเลวที่เธอเคยมอบให้เขา ร่างสูงเดินไปยืนใกล้ลิ้นชักหยิบแห

าบานมันง่ายนิดเดียว ศศินกุลลืมเครียดหมดส

เขาอยู่ นายหนุ่มเมืองเหนือคงไม่พอสนองตัณหา ยังเป็นแบบเดิมไม่เปลี

มซึ่งซื้อมาจากหน้า

ม่ต้องรีบหรอกแม่รอไ

กินข้าวต้มนะแม่นะ กินเยอะๆ จะได้มีแรง

อข้าว

ทานยาไปเดี๋ยวได้กินข้าวสวยเหมือนเดิม อ

ด้น่าลูก

ต้องหยุดการเรียนมาดูแลตนเองไม่ใช่เรื่องที่จะพูดแล้วจ

ว แม่ทานเถอะ” มะนาวเดินออกไปจาก

ใช้ไฟฟ้าทุกอย่างใช้อำนวยความสะดวกส่วนของใช้อื่นๆ มะน

ีทำไม แม่อ

กอย่างให้ถือเสียว่าเป็นกรรมของเรา แม่อย่าเป็นห่วงนาว ขอให้ครั้

งมากแม่ภูมิ

ารพนันได้ นาวเอง

่สองทิ้งไว้ให้เป็นมรดกลูกสาวถูกขายจนหมด รวมทั้งบ้านหลังใหญ่ เงินทองในธนาคารก็โดนสามีเก่าเอาไปหมด ความเครียดเริ่มเกิดขึ้นจน

้ๆ กัน แปลกใจมากเห็นไฟหน้าห้องด้านหน้าบ้านยังเปิดอยู่ หญิงสาวเดินไปที่นั่น หัวใจห

่…” หญิงสาวร้องไห้โฮ “ฮือๆๆๆๆ” เธอกอดแม่ที่ตัวเย็นเ

งพยาบาลแล้ว มะนาวกอดแม่แน่นเม

“ไม่มีงานมีการทำเหรอวะเที่ยวได้ท

ับคู่แข่งมึง” ศศินวางแก้วบรั่นดี สายตามองเว

วางใจ “มองหามะนาว แกเป

น้าตาน่ามอง

ด็กดีอย่าไปยุ่งไ

ีทะเบียนครับเพื่อน กูไม่ใช่มดแดงอย่าง

ใจดำสมากา

ไปไหนไม่ม

ง เคยบอกว่าอย่างนั้นแม

จดีแบบนี้ทำไมไ

นาดเพื่อนสนิทนักร้องสาวที่ลูกค้าสาวๆ ติดตรึม

ยบพร้อมอย่างกูมั้

ากูจะหัวเราะและมึงรู้ไว้ไ

ลุ่มพ่อเลี้ยงเมืองเหนือศศินกุลจึงหมดอารมณ์เรื่องดื่ม เดินออกมาดูดบุหร

อยากเห็นภาพบาดใจ

ดี๋ยวนี้ เข้าไปเถอะไ

มากไปแ

ายหนุ่มเดินออกห่างไม่สนใจ มิราเองก็รับสายพ่อเล

เปิดรับโบนัส

เปิด
รอยจันทร์ลวงใจ
รอยจันทร์ลวงใจ
“นทร์อยู่สูงเกินไขว่คว้าแต่จันทร์โน้มมาหาใจดวงน้อยๆ ที่ชะเง้อมองเขามาเนิ่นนาน ช่างน่ายินดีแม้มาพร้อมความข่มขืน แต่เมื่อรู้ว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเหมือนฝันร้าย ใจก็พังทลายยับเยิน แต่ยังรอคอย... แต่เมื่อตัดใจไอแสนเย็นเยียบจัดกลับมาสู่หัวใจอีกครา เธอต้องยอมหรือทะนงตน พยายามนึกถึงความเจ็บปวดแต่หนหลังหลีกหนีเขา”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 2930 บทที่ 30 3031 บทที่ 31 3132 บทที่ 32 3233 บทที่ 33 33(จบบริบูรณ์)