icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ทรายซ่อนเหลี่ยม

บทที่ 2 ทรายซ่อนเหลี่ยม

จำนวนคำ:1311    |    อัปเดตเมื่อ:15/04/2022

ที

ำซ้ำเมื่อกระถินผลิยอดอ่อนขึ้นมายังสร้างรายได้อีกทางหนึ่งให้เจ้าของได้อีกด้วย แม้จะเป็นเงินเพียงน้อยนิ

ีอาณาบริเวณกว่าหนึ่งไร่แห่งนี้ อาชีพหลักของหญิงวัยกลางคนเจ้าของบ้านคือทำขนมไทย ท

่างประเทศอีกด้วย แต่เมื่อยุคเศรษฐกิจตกต่ำ วัตถุดิบราคาแพงขึ้นส่งผลให้ต้นทุนในการทำขนมเพิ่มขึ้นราคาย่อมต้องสูงขึ้นด้วย สวนทางกับการใช้จ่ายที่ลดน้อยลงของคนโดยทั่วไ

างใกล้หน้าต่างที่เปิดกว้างให้แดดส่องเข้ามาถึงเป็นการฆ่าเชื้อโรคด้วยแสงแดดที่ร้อนแรงของประเทศไทย ซึ่งนับวันจะทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ หน้าร้อนก็มีอุณหภูมิสูงขึ้น หน้าหนาวดูเหมือนจะหนาวมากขึ้นแต่ระยะเวลากลับสั้นลง หน้าแล้งแม่น้ำลำคลองก็แห้

ื่นๆ ส่วนพื้นกระเบื้องก็ปราศจากฝุ่นผง กรวดทราย หรือเศษขนมและวัตถุดิบที่นำมาปรุง ตามซอกตามมุมไม่

ล้กันคือร่างสมส่วนนั่งเหมือนทอดอาลัยมองออกไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย

ือยังพ

าด แล้วล้างของเก็บให้นะจ๊ะ” นางอิ่มบอกพลางทำท่ายั

่มบอก น้ำเสียงเจือไปด้วยความเหนื่อยหน่าย นางปีบจ้องตานางอิ่มเหมือนตรึกตรองและเรียบเรียงคำพูด

างวันก็ยังขายไม่หมด ความเป็นแม่ค้าที่ซื่อสัตย์ต่อผู้บริโภค ขนมที่ขายจึงทำวันต่อวันถ้าหากขายไม่หมดในวันนี้ก็จะไม่เก็บไว้ขายในวันรุ่งขึ้น แม้ขนมไทยบางอย่างจะเก็บเอาไว้ได้หลายวันแต่นางปีบก็ไม่เคยทำเช่นนั้น หากขายไม่หมดก็จะแบ่งปันใ

นะแม่ปีบ เผื่อหนูปิ่นอยากกินขึ้นมา จะเอา

้านก็คงเบื่อ ถ้าพี่ไม่เอาไปกิ

่มบอกพร้อมจัดแจงหากล่องพลาสติกใบเขื่องเพื่อใช้บรรจุขนมไทยห

องทำขนมฝรั่งดูบ้างล่ะเผื่อจะขายดี” เหมือนนางเสนอทางเลือกให้นายจ้าง แต่แท้ที่จริงแล้วนางกลัวว่า

เปิดรับโบนัส

เปิด
ทรายซ่อนเหลี่ยม
ทรายซ่อนเหลี่ยม
“เมื่อพี่ชายของ ปิ่นปัก พา เชคอิลยาส ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทมาเที่ยวที่บ้าน ความรักต่างฐานันดรจึงเริ่มขึ้น เชคอินยาสมอบแหวนไว้ให้ปิ่นปักพร้อมบอกว่าเมื่อพร้อมจะเป็นชายาเขาให้สวมแหวนวงนี้แล้วเดินทางไปหาเขาที่ฮิลยะฮ์ ทว่าเหตุการณ์กลับพลิกผันเมื่อหญิงสาวถูกกลุ่มคนปริศนาลักพาตัวไปจากสนามบิน ชาฮีน เป็นบุคคลลึกลับที่ทำให้ปิ่นปักทั้งรังเกียจและหวั่นไหวได้อย่างน่าประหลาด เขาลักพาตัวเธอมาด้วยจุดประสงค์ที่ไม่อาจคาดเดาได้และเฝ้าจับตาดูความเคลื่อนไหวของเชคอิลยาสอย่างเงียบๆ เมื่อผู้คนกระหายอำนาจจิตใจคนไม่อาจหยั่งรู้ได้จากรูปลักษณ์ภายนอก ความจริงกับความลวงจึงห่างเพียงเส้นบางๆ ขวางกั้น ปิ่นปักเริ่มสับสนว่าควรเชื่อสิ่งใดระหว่างความรู้สึกตัวเองกับคำพูดของคนรอบข้าง เธอรู้ชัดเพียงอย่างเดียวว่าเมื่อเหตุการณ์ทุกอย่างสิ้นสุด ชีวิตของเธอจะไม่มีวันกลับมาเป็นเหมือนเดิม...อีกต่อไป "คุณรู้ไหมปิ่นเคยเห็นหน้าคุณมาก่อน" "เห็นที่ไหน" ถามอย่างสงสัย นิ้วเรียวสัมผัสนวลแก้มเรื่อแดงด้วยความร้อนของแสงแดดแล้วก้มลงไปใช้ปลายจมูกโด่งสวยของตนสัมผัสคลอเคล้าสูดดมกลิ่นเจือจางของแก้มสาว "ในฝันค่ะ ปิ่นฝันเห็นคุณ ในฝันปิ่นไม่ทราบว่าคุณเป็นใคร แต่รู้ว่าทั้งรักทั้งกลัวตอนที่คุณกอดปิ่น แล้วทราบไหมคะวันนี้ทำไมปิ่นถึงเลือกชุดสีเขียวนี้มาสวม" หล่อนเอียงหน้าเพื่อให้มองสบตาเขาถนัด ชาฮีนส่ายหน้าช้าๆ ปิ่นปักยิ้มเอียงอายก่อนตอบ "ในฝันปิ่นใส่ชุดสีเขียวแบบนี้ แล้วก็เดินมากอดคุณด้านหลังแบบนี้" หล่อนหมุนร่างใหญ่ให้หันหลังมา แล้วกอดซบใบหน้าลงไปสูดกลิ่นกายชายหนุ่มลึกๆ รับรู้ถึงความอบอุ่น ปลอดภัยอย่างประหลาด "ปิ่นปักรักคุณนะคะ คุณอาจจะไม่ใช่รักแรก แต่จะเป็นรักเดียวตลอดไป ฮาบีบีสามีของปิ่นปัก" "โอ ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณผืนทราย ขอบคุณฮาบิบตี้ เมียรักของชาฮีน"”