icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียเด็กของคุณป๋า

บทที่ 4 :4 ปฏิเสธ

จำนวนคำ:1582    |    อัปเดตเมื่อ:26/04/2022

พารา

บี๋ที่กำลังตั้งหน้าตั

ี๋ไม่ตอบเอ

ย?” ฉันหันไปท

ายคนนั้นอยู่ครุ่นคิด เหมือน

่อนบ้านเราอยู่ติดกันไง “ฉ

.พี่ไรอัน!

กันก่อนพี่เขาจะย้ายไปเรียนต่างประเทศเพราะค

่คร

ี่ได้!” รอยยิ้มของพี

ได้มั้ย?” พี่ไรอ

ฏิเสธคนหล่อแบบนี้”

ยนางชะนีน้อย

่มจะพูดขึ้นพร้อมส่งสาย

...มีแฟนยังอ๊ะ พอจะรับโบวี่ไว้พิ

ยิ้มให้ฉัน สายตาของเขาที่มองฉันมั

สดด้วย งั้น

ไว้พิจารณาด้วยนะคะ” ยัยโบว

ขากลัวจนหน้

วนพี่ไรอัน จนพี่เขานั่งตัวแข็งทื่อ

ชะนีน้อย

นุวัติ อยู่บ้านพ่อแม่เรียกเป็น

ตั้งหน้าตั้งตากิน ส่วนกอหญ้าเอาแต่นั่งตัวบ

พี่ไรอันที่ขึ้นหลังจาก

ค่ะแนน กลั

ี้จะให้กลับด้วย ฉันจะกลับ

ๆ นะ ไว้พี่โทรหา”

นจะหันไปพูดกับเบบี

ันกับเบบี๋ยิ้มและ

ไมทำหน้าแบบนั้น”

บโทรศัพท์เบบี๋

รอแดดดี้ที่บ้านกันดีกว่า” ฉั

งรถกลับได้มั้ย” แล้วทำไ

มันอดไม่ได้ที่จะบีบแก

ดีที่สุดใ

คล้องแขนกันไปขึ้นรถที

าะฉันแอบเอาขนมไปให้น้องพาร์ทดีที่พี่ไทเกอร์ช่วยเป็นธุระให้อย่างน้

ายใจได้โล่งคอหน่อยเจอคุณเขาทีไรมันรู้สึกอึดอัดเพราะเรื่องความ

เธอมากถ้าเบบี๋รู้ว่าปะป๋าเธอคือซาตาน

๋อยู่บ้านของเบบี๋แล้ว ดูเหมือนตอนนี้จะไม่ม

ห้างแล้วมันเหมือนมีคนมองฉันอยู่ตล

ูดและทำหน้าอ้อนพ

ั้ย เบบี๋ไม่กล้าอยู่บ้าน

อนหายใจแล้วยิ้มให้เด็ก

ไว้แด๊ดดี้กลับมาแนนค่อยกลับแล้วกัน!”

ทำอะไรดี”

ั้ย” ฉันเ

บบี๋พูดและทำ

ก่อนจะตอบยิ้มๆ

จำ!” ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแ

ใครได้แต้มสูงกว่าคนนั้นชนะ!” เบ

ฉันไหว

ล้วกัน!” พูดจบฉันกับเบบี๋ก็

าทีผ

ฉันอุทา

ี๋ที่หัวเราะคิกคัก ก็แ

ราะเลย!” ฉันหย

จ็บนะ!” เบบี๋พู

ๆๆ ง

อมแก้มและ

ี๊

พรวดวิ่งไปหน้าบ้านทัน

บบี๋ออกไปแล้วต้องตกใจเมื่

ดงว่าน้องพาร์ทมาไทย แค่คิดว่าจะไ

่อเจอสายตาคู่ดุดันจ้

นไปพูดกับเบบี๋ที่กำลังคุยกับคุณก

่อน” ฉันยิ้มทักทายคุณกันต์

่หน่อยได้มั้ย” เป

กลับเองได้” ฉัน

้ให้คนขับรถไปส่งดีกว่า”

นไรค่ะ แนนนี

ำพูดฉันก็รีบเดินห

ั้นมันยิ่งใจคอไม่ค่อยดี ถ้าฉันรู้ว่าอยู่เป็นเพื่อนเบบ

ันไว้ ทันทีที่ฉันกำล

?” คิ้วหนาขมวดเ

ำนวนตั

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียเด็กของคุณป๋า
เมียเด็กของคุณป๋า
“"ฮึ ผู้หญิงอย่างเธอไม่มีสิทธิ์เป็นแม่ของลูกฉันจำใส่หัวเธอไว้!" "ค่ะ หนูรู้ตัวดีว่าตัวเองก็แค่ของเล่นชิ้นหนึ่งที่คุณใช้เงินซื้อมา" "รู้ตัวก็ดี จะได้ไม่ต้องพูดซ้ำ!" น้ำเสียงราบเรียบท่าทีนิ่งเฉยสายตาเย็นชาของ ปรเมศวร์ จ้องหน้า พิชญา เด็กสาวด้วยความหงุดหงิดรำคาญใจ เพราะไม่มีทางเลือกเธอต้องยอมเป็นของเล่นให้เขาจนกว่าเขาจะเบื่อเพื่อแลกกับความสุขสบายของครอบครัว เธอต้องอดทนนะ แนนนี่ "หนูเจ็บ!" เด็กสาวในชุดนักเรียน มองหน้าชายหนุ่มด้วยความหวาดกลัว เมื่อเธอขัดขืนไม่ยอมทำตามคำสั่ง "อย่ามาลีลา" เขาพ่นลมหายใจแรงๆ อย่างหงุดหงิด ยิ่งดวงตากลมโตคู่นั้นสั่นระริกมันยิ่งสร้างรำคาญใจให้แก่เขา "ไม่ทำได้มั้ย" เด็กสาวมองหน้าชายหนุ่มที่นั่งขาไขว่ห้างหลังพิงโซฟาจ้องหน้าเธออย่างเบื่อหน่าย ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าคำขอของเธอไม่เป็นผลแต่เธอก็อยากจะลองดูอีกสักครั้ง พรึบ! "ฮึ...ไม่อยากให้พ่อแม่และน้อง ๆ เธอสบายรึไง!" ใบหน้าหล่อคมคายที่นิ่งเรียบ ไร้ซึ่งอารมณ์ยากจะคาดเดา เดินตรงเข้าไปประชิดตัวสาวน้อยที่อยู่ตรงหน้า สายตาเกรี้ยวกราดเลือดเย็นมองเธออย่างดูถูกเหยียดหยาม "แคก ๆ ๆ" เด็กสาวสำลักควันบุหรี่ที่เขาตั้งใจพ่นใส่ "อย่ามาทำเป็นลีลาแค่นอนอ้าขาให้ฉันเอามันจะตายรึไง!" เขาทิ้งมวนบุหรี่ลงพื้นแล้วใช่เท้าเหยียบ พรึบ! ร่างบางถูกผลักล้มหงายหลังนอนราบกับเตียงอย่างแรง "อย่าทำอะไรหนูเลย" สองมือยกขึ้นไหวพร้อมดันตัวรูดถอยหนีเมื่อชายหนุ่มค่อยๆ เอามือค้ำยันที่นอนคลานเข่าเข้ามาประชิดตัว "อย่าทำเหมือนไม่เคย!" น้ำเสียงราบเรียบแววตาดุดันทำเอาคนฟังถึงกับจิตใจวูบหาย สาวน้อยมองเขาอย่างหวาดกลัวเพราะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอบางเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอเจอเทพบุตรในคราบซาตานอย่างเขา ที่ภายนอกเป็นนักธุรกิจหนุ่มเจ้าพ่อเหมืองเพชรพันล้านที่ทุกคนในแวดวงไฮโซรู้จักเขาดี แต่น้อยคนนักที่จะรู้จักตัวตนที่แท้จริงและด้านมืดของเขา ที่ดุร้าย ป่าเถื่อนเหมือนสัตว์ป่า "ขอแค่เรียนจบอดทนไว้" สาวน้อยได้แค่นึกคิดพูดปลอบใจตัวเอง เพียงแค่เธอเรียนจบมีงานทำเธอก็จะไม่ต้องตกเป็นทาสอารมณ์ของคนใจร้ายอย่างเขา ที่เห็นเธอเป็นเพียงสินค้าตัวหนึ่ง แต่เธอจะรู้มั้ยว่าสินค้าทุกอย่างที่ตกต้องอยู่ในมือเขาแล้วนั้น ถ้าเขาไม่เบื่อเธอจะไม่ได้อิสรภาพและชีวิตของเธอคืน แควก!! "กรี๊ด!!!" "หนูเจ็บ!" ชุดนักเรียน ถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ อย่างไม่ไยดี "ฮึ...น่ารำคาญ!" "ทำเป็นเล่นตัว เล่นตัวยังไงราคาค่าตัวเธอมันก็ไม่ได้ขึ้นไปกว่านี้หรอก" นิ้วเรียวยาวปลดกระดุมเสื้ออย่างเร่งรีบ สายตาคมกริบจดจ้องไปยังร่างเปลือยเปล่า ดวงตาสาวน้อยยังคงสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว ถึงนี่จะเป็นครั้งที่สองที่เขาจะทำเรื่องน่าอายกับเธอแต่ด้วยความที่ยังเด็ก เธอทั้งสับสนและไม่เข้าใจทำไมต้องเป็นเธอที่ต้องมาแบกรับทุกอย่างไว้แต่เพียงคนเดียว แค่เพราะพ่อเธอต้องการเงินไปใช้หนี้การพนัน เพื่อให้น้อง ๆ ได้ทีที่ซุกหัวนอน เพื่อให้แม่ได้มีหน้ามีตาอยู่ในสังคมจอมปลอมทำไมต้องเป็นเธอที่ต้องมาแบกรับทุกอย่างไว้แค่คนเดียว ทั้งหมดนี่มันก็ไม่ต่างอะไรกับผู้หญิงขายตัวตามช่อง ผิดก็แต่ชายหนุ่มบินไปๆ มาๆ เพื่อติดต่อธุรกิจทำให้เธอไม่ต้องประเชิญหน้ากับเขาทุกวัน แต่ในเวลาเดียวกันถ้าเขากลับมาเขาจะส่งลูกน้องคนสนิทมารับตัวเธอเพื่อไปสนองอารมณ์ของเขา "อ้าขาออก!" น้ำเสียงราบเรียบที่เขาเอ่ยออกมาพร้อมฝ่ามือใหญ่จับที่ขา ทำให้คนตัวเล็กถึงกับสะดุ้ง พรึบ! ร่างบางถูกดึงให้มาอยู่ใต้ร่างหนา "ฉันไม่อยู่...แอบไปร่านที่ไหนรึเปล่า" ปลายนิ้วโป้งเกลี่ยริมฝีปากบางชมพูระเรื่อ ผิวขาวใสเรียบเนียนอมชมพูทำให้สายตาคู่ดุดันค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนมองร่างบางด้วยความปรารถนา "ฉันลงทุนซื้อเธอมาด้วยเม็ดเงินก้อนโต เธอคงจะรู้ดีว่าต้องทำยังไงฉันถึงจะพอใจและครอบครัวเธอถึงจะสบาย" ใบหน้าหล่อเหลา ก้มลง...มอบจุมพิตให้แก่เธออย่างอ่อนโยน แต่นั้นมันก็ไม่ได้ช่วยให้คนตัวเล็กใต้ร่างรู้สึกดีขึ้นสักนิด แต่ทว่าเธอกลับรู้ดีว่านี่มันแค่เริ่มต้น "ฮื้อ!" สาวน้อยนิ่วหน้าเมื่อสัมผัสถึงของแข็งบางอย่างค่อย ๆ ถูกสอดใส่ดันเข้ามาในตัวเธอโดยไร้ซึ่งเกาะป้องกัน "รู้ใช่มั้ยฉันไม่ชอบเสียง มันน่ารำคาญ!" เด็กสาวเม้มริมฝีปากแน่นเป็นเสียตรง เมื่อแก่นกายขนาดใหญ่สอดดันเข้ามาในตัวเธอทีเดียวจนมิดลำ ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด เมื่อแก่นกายขนาดใหญ่สับเอวสอบถาโถมเข้าใส่ร่องแคบเธออย่างเร่าร้อน รุนแรง แต่เธอก็ต้องเก็บกลั่นไม่ให้มีเสียงใดๆ เล็ดลอดออกมาเพราะฉะนั้นมันจะยิ่งเป็นการทำให้เขาหงุดหงิดและกระทำกับเธอรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ”