icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ซาตานจอมบงการรัก

บทที่ 8 ตอนที่สาม :: ตามหาพล ... ต่อ

จำนวนคำ:1352    |    อัปเดตเมื่อ:19/07/2022

พี่พล

นั่น เธอก็ซื้อให้เจ้าตัวเมื่อวันเกิดของเขาสามปีก่อน หญิงสาวไม่ได้ตะโกนเรียกให้พลหยุด แต่เลือกที่

อาไว้ไม่อยากให้อีกฝ่ายตกใจเมื่อหันมาเห็นเธอเสียก่อน แต่แล้วใบหน้าที่ยังคงประดับไปด้วยรอยยิ้มพลันชะงักค้างกึกทันที หัวใจห

กร้อนไกลเ

วรนรานถามหน้าตาตื่น แต่ที่ทำให้เธอกั

ัวไปหน่อยเลย ใค

มา แล้วคุณมาอยู่

ยักไหล่คล้ายไม่สนใจ เสหลบตาคนถาม “แล

ยแขนฉันได้แล้ว ฉ

ตาเจ้าเล่ห์แบบที่เธอเห็นบ่อยขึ้นในช่วงหลังลอยมาพร้อมคำถามเสียดสี “ที่นี่มีอะไรด

ะท่าทางลงด้วยการดึงดันจนหลุดจากมือของซาตานอย่างเบลค แล้วเดินจ้ำอ้าวไปยังห้องพักของตนเอง โดยไม่สนใจคนด้านห

ออกไปเดี

มาที่แบบนี้ทำไม” เบลคยืนเท้าสะเอวตำหนิพร้อมถามในประโยคเ

ม่ใช่เวลางาน คุณไม่มีสิทธิ์มาออ

“ไ

่ไหม ดี งั้น

ใจคนคอยคุกคามเธอ ก่อนตรงไปเช็คเอาท์ ตลอดเวลาก็ยังเห็นคนหน้าหนาเดินตามมาตลอด แต่การอ

มาแบบนี้แถมยังเป็นเวลานี้อีกต่างหาก ก่อนมองหาทางที่จะกลับไปยังที่พัก ทันใดนั้นเองรถซีดานขนาดใหญ่สีดำ ก็จอดเทียบที่ด้านหน้าเธอ โท

่มีสิทธิ์ทำกับฉันแบบนี้ไ

อดเวลาลียา ไม่ว่าจะพักหรือ

บริสุทธิ์จริงๆ ปล่อย

ะจกกั้นระหว่างที่นั่งด้านหน้ารถและหลังส่วนที่เขาและลียาอยู่ พร้อม

คิดว่าฉันไม่รู้นะ ว่าที่ยื่นใบลานั่นน่ะเ

กเถียงเสียงแข็ง โกรธที่โดนเขาตาม

้นเหรอ ไอ้พลมันเลวระยำ กล้าหักหลังแม้กระทั่งเพื่อ

ักฐาน อย่าไปปรั

เธอดู ว่าแฟนเธอมันเลวระยำ หักหลังคนที่

อาลียาสงบอารมณ์แล้วท้วงขึ้น กระดากปากที่จะพูดถึงสิ่งที

มัน แต่เธอก็ต้องเลิกติดต่

างพลแล้วนี่ไง อีกอย่า

ียงสูงอย่างที่ต้องการ

อือ แ

เกินไปนะลียา รับปากฉันม

มายแบบนี้ด้วยเบลค ที่ฉันยอ

ธอควรรู้เอาไว้อีกเรื่องนะ ว่าไ

ั้นแน่ คุณคนเดียวเท่านั้น

ธอแล้วล่ะลียา แล้วอย่าคิด

เปิดรับโบนัส

เปิด
ซาตานจอมบงการรัก
ซาตานจอมบงการรัก
“เด็กในอุปการะของปู่ช่างน่าหมั่นไส้นัก เขาจึงต้องหาทางกลั่นแกล้งทุกวิถีทาง และพอปู่เกิดจับคู่ผิด ระหว่างเด็กนั่นกับน้องชาย เบลคจึงถึงขั้นกินไม่ได้นอนไม่หลับเลยเดียว เพราะพี่ชายกับน้องชายจะมีเมียคนเดียวกันได้อย่างไร! ---------------------------------------------------------------------------- "นึกว่าตัวเองคงได้งาบเอ็ดเวิร์ดแน่ๆแล้วใช่ไหม ถึงได้ทำเป็นอ่อยมันแบบนั้นน่ะ" ตาบ้านี่ไปเอามาจากไหนที่หาว่าเธอ 'อ่อย' เอ็ดเวิร์ด อาลียาเชิดปากบอกอย่างเป็นต่อ "ก็จะไม่เป็นแบบนั้นหรอกเหรอคะ" "อยู่ให้ห่างจากเอ็ดเวิร์ดเอาไว้นะลียา ไม่อย่างนั้นฉันจะแฉ 'เรื่องของเรา' ให้ปู่ฟัง" อาลียาข่มเสียงไม่ให้สั่นไหวตามอารมณ์ ปรามเขาทันที "นี่ เบลค อย่าทำบ้าๆแบบนั้นนะ" "ทำไม กลัวอะไรอย่างนั้นเหรอ ... ลียา" คนได้ทีรีบขี่แพะไล่ลากเสียงเรียกชื่อเธอด้วยสีหน้ากวนประสาทอย่างที่สุด "คุณจะบอกอะไรปู่" "อยากให้ฉันบอกเรื่องอะไรบ้างล่ะลียา เรื่องไหนที่เธอไม่อยากบอก ฉันจะบอกเป็นเรื่องแรกเลย" "ทำไมคุณต้องทำแบบนี้ด้วยนะเบลค ฉันขอร้อง อย่าบอกปู่ได้ไหม" "เห้อ...ขอปากเปล่ามันจะได้ผลเหร้อลียา" "แล้วจะเอายังไง" "นี่! อย่าไปเที่ยวถามผู้ชายแบบนี้นะลียา ว่าจะเอายังไง แล้วยิ่งเป็นผู้ชายแบบฉันแล้วด้วย เธอไม่รู้หรอกเหรอ...ว่าฉันจะเอายังไง" เบลคไล้นิ้วไต่จากต้นแขนกลมกลึงขึ้นไปถึงไหล่กลมมน กอบกุมอย่างกระชับแล้วดึงเข้าหาตัวเอง กระซิบข้างหูแผ่วเบา "อย่าให้ฉันเห็นเธออยู่ใกล้เอ็ดเวิร์ดเกินครึ่งเมตร ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน" จบแล้ว เบลคทำจมูกสูดดมใกล้ๆใบหน้าของเธอ จนอาลียาต้องผงะหนี อย่างไม่ทันตั้งตัวเบลคก้มลงหาปากคนในอ้อมกอด ทันทีที่พูดจบประโยค”