อาญาสีชมพู

ิน เชิญด

พท์ในมือของตนเองลง เมื่ออ่านข่าว

นในเร็ววันนี้ และอาจเป็นปลายปีที่จะมีงานมง

ิ่งได้ยินเมื่อครู่ เสียงขานเรียกนั่นบอกว่าเธอกำลังจะได้พบกับเ

งเธอ พร้อมกำหนดชำระเงินต้นรวมดอกเบี้ยจำนวนสิบสองล้านภายในระยะเวลาสามสิบวัน หลังจากได้อ่านถ้อยความจบเธอรีบมาพบเขาทันทีเพื่อขอเจรจาผ่อนผันหนี้

นเมื่อสิบปีก่อนนั่

่อคิดไปว่ากำลังจะได้พบหน้าเขา ใจของเธอก็เริ่มจะสั่นพอๆกับ

้องไปรออยู่นานค่อนวันเป็นสำนักงานใหญ่สำหรับกิจการหลักของเขา หลังจากต้องตัดใจเสียงานเสียการไปรอแต่กลับไม่ได้

ขาเพียงห้าชั่วโมงเท่านั้น แถมยังไม

งานผู้นำทางพร้อมกั

ี่ยนไปจากเ

งหยอกเย้าอย่างที่เคยไหมนะ แม้จะตามข่าวคราวของเขาอยู่ตลอดแต่ก็เป็นการเห็นทางเดียว

ด้ เมื่อคิดถึงเหตุการณ์ในวันที่เธอตัดสินใจ

ใจทำสิ่งดีดีอะไรลงไปแล้วจะไ

ฉายวาบขึ้น เธอยังจำได้ไม่ลืมเลือ

งเหนือ พี่ชอบเวล

น้องเหนือแบบนี้

าน่ะ เดี๋ยวพี่จะเ

ิมสุดที่มีประตูขนาดใหญ่หันมาย

่งคอนเฟอเรน

นิทก็จะไม่ค่อยคุยอะไรด้วย หญิงสาวคนนั้นยกมือขึ้นเคาะแผ่นไม้ตรงหน้าสองสามที ถึงได้

ุณปญา

ดของเธอนั้นดูเหมือนจะไม่ยอมสูบลมเข้าไปข้างในอีกแล้ว เลยเกิดอาการวูบวาบเห

พฤกษ์แล้วในอีกไม่ก

างเป็นเชิงบอกให้เธอก

ใจเดินหน้าจนพ้นประตูไป ก็ให้เย็นยะเยื

บสิ่งที่คิดว่าน่าประหวั่นพรั่นพรึงมากกว่า

มือประสานกันไว้บนหัวเข่าของเขา สายตาที่มองมา

ยบและบรรยากาศชวนอึดอัดนั้น และผู้หญิงคน

างไม่รู้จะทำอะไรก่อน พลันเสียงเข

บว่าต้องกา

ทั้งยังเย็นเฉียบที่ปลายมือปลายเท

ประหม่าเสียจนสติหลุดลอยหายวับไปกับตา ได้แต่ยืนนิ่งเหมือนคนโง่เง่าคนหนึ่ง ปร

มีท่าทีเป็นมิต

กียจเธอจนไม่อยากแม้แต่จะคุยหรือมองหน้ากันด้วยซ้ำ แต่ก็ไม่น่า

ัก ตั้งสติดีดีแล้วว่าออกไปอย่างที่เตรียมตัวมาแล้ว มันขลุกขลักเล็กน้อยแต่ก็จะพยายามให้การเจรจานี้ผ่านไปได้ด้วยดี และ

สียงที่บอกนั่นอ่อยลงจนแทบจับความไม่ได้ แล้วต

ต้องการอะไร” เขาว่าเสียงเด็ดขาด สายตามองเธอนั้นเหมือนดาบคมกริ

าออกไปสักระยะ

ี่มุมปากข้างหนึ่ง ถามราวกับใจดีแต่เปล่าเลย ปภาณิณรู้สึก

องยืดเวลา

รู้ตัวว่าเธอไม่มีเหตุผลที่ฟังดูดีเลยสักข้อเดียวที่จะไปต่อรองอะไรกับเขา ในเมื่อเคยได้รับการผ่อนปรนแล้วถึงสามครั้ง แต่

็รู้ถึงจุดมืดบอดเกี่

่เหนือเถอะนะค

ในอดีตอ้อนวอน ทั้งยังมองอย่างรอคอยความหวังจากเขา ชายหนุ่มที

ก่เด็กผู้หญิงที่ช

ว้ลง ดันตัวยืนตรงแล้วปลดกระดุมสูทออกจนเห็นถึงแผงอกกำยำใต้เนื้อผ

เป็นผู้หญิ

ว เขายอมรับข้อเสนอก็จริงแต่มีเงื่อนไขที่ปภาณิณได้ยินแล้วถึงกับนิ่งขึงราวถูกแช่แข็งด้วยความเย

ับๆของเขาอย

ขุ่นเคือง หากเขายื่นข้อเสนอออกมาแบบนี

สาบานกับฟ้าฝนเอาไว้ว่าชาตินี้ทั้งชาติอาจรวมถึงชาติอื่น