ไร่พสุธาล้อมรัก

ทำได้จนเสร็จสิ้นเรียบร้อยดีค่อยกลับเข้าบ้าน บ้านหลังนี้

ี่นับได้เป็นตัวเล

ในวิชาที่เธอขาดไป อาจารย์เห็นใจและเข้าใจเธอเป็นอย่างดี หลังสอบเสร็จ เธอแจ้งอาจารย์เรื่องย้ายมหาวิทยาลัยต่อจากนั้น ท่านสอบถามถึงปัญหาของเธอ เมื่อยื่นข้อเสนอให้กู้เรียน เธอคิดเอาไว้แล้วว่

พอพวกท่านรู้ว่าเธอย้ายไปเรียนที่ใหม่ที่เป็นมหาวิทยาลัยเปิด พวกท่านก็บอกว่าจะส่งเสียเธอเอง ได้ยินแล้วซาบซึ้งใจนัก แ

นีขนส่ง ซื้อตั๋วไปยังปลายทางตามท

งนานร่วมห้าชั่

บนนั้น บอกว่ามีกิจการอะไรตั้งอยู่ภายในบริเวณบ้าง นอกจากสวนแล้ว ยังมีร้

ดหรอก

ไม่ผิ

ตรงเข้าไปยังด้านใน เดินได้เดี๋ยวเดียวเสียงบีบแตรดังลั่นที่ด้านหลัง ขยับหลบเข้าข้างทาง เห็

ามอย่างเป็นมิตรว่

คุณพส

กับตัวเอง แล้วชวนเธอ “ขึ้นมาสิ กว่าจะเ

นเบาะรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้าง ขึ้นนั่ง ย้ายกระเป๋าที่สะพายอยู่ด้านหลังเอามากอดไว้แนบอก พร้อมกับจับ

นาพันธุ์ “ลงตรงหน้านี้เลยหนู แล้วเดินเข้าไปถามกับคุณน้อมนะ บอก

บคุ

ายตาเอ็นดู แล้วขับรถออกจากตรงนั้นไป เธ

หาใ

ห็นร่างผอมสูงของหญิงคนหนึ่งเดินออกมาจากตัวบ้านมองนิ่งที่

ใคร ไม่ได้ถามว

งเธอถึงได้ดุจัง หวังว่าเจ้าของไร่จะไม่ดุแ

พร้อมมองด้วยสายตาสำรว

กฝ่ายถามน่าจะเป็นคุณลุงอรร

คนงานอยู

นไป อภิยาขยับเดินตาม พร้อมถามหญ

บอกเธอว่

ท่านบอกทางนี้

งเธอ ก่อนมองเลยออกไปที่ด้านนอก “ค

้สนใจจะมองที่ใคร ทำท่าจะตรงเข้าบ้าน คนที่คุยกับเธอก็รี่เข้

น้าตาไม่ค่อยคล้ายพ่อเท่าไรเลย ที่สำคัญดวงตาสีดำของเขาก็ดูออกจะดุกว่าคุณ

ียวกัน แค่เสี้ยววินาทีเขาก็เลิกสนใจ ตั้งท่าจะเดินเลยเข้าไปด้านในเสีย

ยงของหญิงคนนั้นก็ท้วงเขาว่า “แต่คุณพุธคะ งานในออฟฟิศคนทำเต็มแล้วนะคะ ทำไมไ

บอกจบ พสุธ

ผมกันแน่ที่เ

หน้าไม่สบอารมณ์

ณพุ