icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ผลาญรัก

บทที่ 5 

จำนวนคำ:1162    |    อัปเดตเมื่อ:27/04/2022

ก็เห็นว่าล่วงเข้าวันใหม่ไปกว่าสามสิบนาทีแล้ว ความเหนื่อยล้าและง่วงงุนเข้าครอบงำจึงสั่งงานเด็กๆให้เก็บส่วนที่เหลือจากที่ตนเองจัดแจงไว้แล้ว ถึงได้กลับห้องของตนเองเพื่อ

องของหญิงสาวคนที่

ห้สบาย หลังจากที่เตรียม

จมลงในทะเลลึก เธอว่ายน้ำหนีพวกปลาตัวใหญ่และดุร้ายในท้องทะเลกว้างแล้วก็ถูก

ื้

ตัวนั้นรัดเสียแน่น นี่มันอะไรกัน ความฝันแบบนี้ทำให้เธอเหมือนหายใจไม่ออก สิ่งใดกั

หนู

งของเธอ ณิชาขานรับอย่างมึนงง สับสนไปหมดว่าความฝั

าให้ไปรอ

อยเข้ามาในโสตประสาทแล้ว ณิชาพลิกตัวหนี แต่อย่

ชง่

นก่อนผัวได้ยั

อื้อม์

สันรัญจวนหลังถูกปลุกเร้าอย่างหนักหน่วง กลิ่นเหล้าที่ปะปนมากั

วันเชียวนะ ต้อง

พุ่งพล่านเข้ามาแทนที่ความง่วงงุน หญิงสาวตื่นตัวในที่สุดกระแท

ะไ

หนึ่งว่าเขาขำแทนที่จะโกรธที่เธอก

ุ้มตั้งแต่เดือนแรกที่คุ

ใหญ่นะเรา แล้วนี

เขาถามแต่ไม่ยักรอคำตอบของเธอ เสียงงึมๆงำๆอะไรนั่นเธอไ

งัน ความง่วงถูกตีจนกระเจิ

ล้วไงว่

ไหวค่ะ

รู้ว่าสู้รบกับอีกฝ่ายไม่ได้ และ

่ผมย

งงุนให้เป็นความเร่าร้อนลุกฮือแผดเผากันและกันไ

สียสายโด่ง ผิดจากที่เคยอย่างน่าอาย หญิงสาวพลิกตัวนอนหงายก็พบว่าเสื้อผ้าถูกถอดออกจนหมดเก

าก็คือเช้าอย

ังเดิม จึงรีบลุกขึ้นเก็บของเหล่านั้นไปทิ้ง แต่ที่พื้นกลับว่างเปล่า ปราศจากเศษชิ้นส่

บมันไปทิ

้าไปชำระล้างตัวอาบน้ำล้างหน้า

นอนกินบ้านกินเม

องธีร์ ณิชายิ้มรับบางๆยกมือทำควา

ค่ะคุณ.

เปิดรับโบนัส

เปิด
ผลาญรัก
ผลาญรัก
“คงเจ็บปวดไม่น้อยหากรู้ว่าตนเองถูกใช้เป็นหมากตัวหนึ่ง ในกระดานของเกมแก้แค้นและฟาดฟันห้ำหั่นกับอีกฝ่าย แต่แล้วเมื่อเรื่องราวถึงจุดจบใครกันจะเป็นคนที่เจ็บปวดที่สุด เขา เธอ หรือ ทุกคน ########## "ถ้าคุณทนไม่ไหวจริงๆ ก็ช่วยจบสัญญาของเรา เซ็นชื่อลงในทะเบียนหย่าเถอะค่ะ ในส่วนที่ผิดสัญญาคุณต้องปรับอีกเท่าไร จะหามาใช้คืนให้" ลืมไปเสียสนิทว่าต้องหย่า ธีร์หรี่ตามองคนที่ท้าเหย็งๆก่อนเหยียดยิ้มว่า "ทำไมผมต้องหย่า ในเมื่อมีทั้งคนรับใช้ทั้งนอกห้อง ในห้อง แถมบนเตียง ออลอินวันในคนเดียวแบบนี้คุ้มเกินคุ้มเสียอีก...ว่าไหม" เลือดในกายพุ่งปรี้ดเมื่อได้ยินคำหยามหมิ่นของเขา ไม่เคยสุดทนสุดกลั้นแบบนี้มาก่อนในชีวิต จะให้เข้าไปทำร้ายเขาก็ผิดวิสัยของเธอ ณิชามองเขาด้วยแววตาแบบเดียวกับคำพูด "คุณทำสัญญาไว้ว่าจะหย่าเมื่อครบหนึ่งปี" "แล้วไง ผมไม่หย่า ใครจะมาจับมือผมเซ็นชื่อได้" "ฉันจะฟ้องศาล" "เอาสิ ให้ช่วยหาทนายให้ไหม" "ฉันเกลียดคุณ ได้ยินไหม" ธีร์ยิ้มร้ายกาจเข้ามาตวัดจูบเธออย่างไม่ให้ตั้งตัว รู้สึกได้ว่าปากเริ่มหนาบวมเพราะแรงบดไร้ความปราณีจากเขา ก่อนที่คนใจร้ายจะปล่อยให้เธอได้หายใจเอาอากาศเข้าไปในปอด "ก็ดีแล้วนี่หนูณิช" เขาผละมาโต้เหนือริมฝีปากของเธอ ก่อนสบตาท้าทายบอกอย่างทระนงในความเป็นธีร์ "ผมนึกกลัวแต่ว่าคุณจะเกลียดผมไม่ได้เท่านั้นเอง"”