icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ใต้เงาจอมมาร

บทที่ 7 ตอนที่ 7

จำนวนคำ:1637    |    อัปเดตเมื่อ:02/05/2022

ที

่บ้านประจำของพาลาทิน่า อะลอนโซ มารั

อยยิ้มกว้างเมื่อบานประตูห้องนอนของเซร์คิโอถูกเปิดออก แก้วกัลยายิ้มบางๆ พล

ญค่ะ

นที่ถูกปูด้วยพรมหนาราคาแพงระยับ เส้นทางคดเคี้ยวและเต็มไปด้วยห้องหับมากมาย หล่อนเดินผ่านระเบียงยักษ์ที่ปกคลุมไปด้วยไม้ประดับร่มรื่น ผ่านเรือนกระจกก่อนจะลงบัน

ความสะอาดทุกวัน ไม่ต้องเป็

บางๆ ขณะก้าวข้ามธรณีประตูเข้าไป ภายในถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเ

คุณค

พิ่มเติมก็สั่นกระดิ่งนะคะ แล

ิ่งอันเล็กๆ ที่ตั้งอยู่บนโต

ละค่ะ แก้วไม่ต้

ป๋าของตัวเองคืน แต่แม่บ้านร่างท้วมขัดขึ้นด

้าที่รับใช

องได้ค่ะ เก

กัลยาก็จะมาเป็นนายหญิงของพาลาทิน่า อะลอนโซ

ะมีวันนั้นหรือเปล่าก็ไม่รู้ ก็ดูสิ อุตส่าห์ขึ้นไปยั่วพ่อคนตัวโตถึงห้องนอน แต่สุดท้าย

ยังไม่ถูกอกถูก

ายังไม่ยอมรับ

ปล่อยให้ผู้หญิงคนไหนมาวุ่นวายในพาลาทิน่า อะลอนโซเลยนะคะ แม้แต่คนเดียวก็ไม่

เป็นไฟเมื่อได้ฟัง

.. แก้

กัญญิกาหนุนหลังอยู่ ต่อให้นายน้อยใจแข็งแค่ไหน ยังไงก็

ัวเราะไปไม่หยุด ซึ่งต่างจากแก้วกัลยาที่หน้า

้าคงมีผู้หญิ

่ะ แต่พวกเธอๆ ไม่เคยได้เข้ามาในนี้นะคะ นายน

้วก็ได้แต่พยักหน้ารับหงึกๆ หัวใจเจ็บแปลบขึ้นมาในเฉียบพลัน แม้จะรู้ตัวว

จะรู้มาบ้

กเศร้ายังคงกัดกินหัวใจอย่างรุนแรง ทำไมจะต้องเจ็บปวดด้วยนะ ก็รู้อยู่เต

านซึ้งของแก้วกัลยาที่หม

้าเชื่อว่ายังไงเสียนายน้อยก็ต้

ยาส่ายห

ปรดของเขา เมื่อกี้ก็เกือบจะถูก

ร์ตบอกว่าคุณแก้วก

ั้นเมื่อเห็นคนฟังเบิกตาก

แต่คุณแก้วไม่ต้องกังวลนะคะ ผู้หญิงสวยๆ แ

ุณจ้ะ

่สนทนามันไม่มีทางใช้ได้ผลกับผู้ชายเถื่อนทมิฬ

วก่อนนะคะ คุณแก้ว

้นเมื่อเห็นคู่สนทนาคน

่ง ส่วนมื้อเย็นตั้งโต๊ะตอนสองทุ่มค่ะ แต่หากคุณแก้วไม่สะดวกไปท

ุณป้า

่ะ ป้ายินดี

ังและเดินออกไปจากเรือนพักรับรองแขกอย่างเงียบเชียบ แม่บ้านร่างท้วมเดินลัดเลาะกลับตามทางเดิน และ

กัลยาพัก

น้อย

วกัลยาพักที่เ

้ำถามคำถามเดิมด้วยน้ำเสียงกระด้างขึ้น ซินเทียร์ก้มหน

ที่สา

็ไปเถอะ แล้วให้ร็อ

นาย

เปิดรับโบนัส

เปิด
ใต้เงาจอมมาร
ใต้เงาจอมมาร
“หนึ่งนั้นหนุ่มหล่อลากไส้ เซร์คิโอ คุณานันท์ อะลอนโซ ที่ร้ายกาจยิ่งกว่ามัจจุราชจากขุมนรก ส่วนอีกหนึ่งก็คือ แก้วกัลยา สาวน้อยงามสะพรั่งที่ต้องยอมแต่งงานกับผู้ชายที่เป็นยิ่งกว่าจอมมารในสายตาของตนเพราะไม่มีทางเลือก และเมื่อทั้งคู่ต้องมาห่ำหั่นกันด้วยเล่ห์เหลี่ยมเพื่อทำให้เป้าหมายของตัวเองสำเร็จ อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อแรงดึงดูดระหว่างกันนั้นช่างมีอำนาจแรงกล้าซะเหลือเกิน... "แก้วต้องการคุณค่ะ อยากเป็นเมียของคุณ..." หญิงสาวพยายามสะกดความหวั่นเกรงที่กำลังเอ่อล้นท่วมท้นหัวใจให้จมดิ่งลงไปสู่ซอกลึกในหัวอกสุดกำลัง ก่อนจะร้องสั่งตัวเองให้เข้มแข็ง และอย่าแยแสกับกระแสอารมณ์เดือดดาลที่เซร์คิโอกำลังใช้มันมาฟาดฟันหล่อนอย่างไร้ความปรานี "บนเตียงของคุณ..." ชี้นิ้วเรียวขาวสะอาดสั่นๆ ตรงไปยังเตียงกว้าง และหล่อนก็ได้ยินเสียงคนตัวโตสบถในลำคอรัวเร็วเป็นภาษาที่ตัวเองไม่เข้าใจเลยสักนิด ก่อนที่เขาจะจ้องหน้าหล่อนเขม็ง ส่งกระแสความเหี้ยมโหดพุ่งเข้าใส่หน้าของหล่อนอย่างอำมหิตอย่างต่อเนื่อง "บนเตียงของฉัน? มากไปหน่อยไหมแม่คุณ..." ทั้งสายตาและคำพูดเต็มไปด้วยความคุกคาม แต่กระนั้นมันก็ยังไม่มีผลต่อแก้วกัลยามากเท่ากับเรือนกายแข็งแกร่งที่แนบชิดเข้ามาหา "ฉันบอกคุณแม่ไปแล้วไงว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่ฉันอยากจะมีเซ็กซ์ด้วย หรือว่าคุณแม่ไม่ได้บอกเธอล่ะ" ความอับอายแล่นจากลำคอขึ้นมาสู่พวงแก้มจนมันแดงเทือก "เอ่อ บอกค่ะ แต่... คุณรู้ได้ยังไงคะว่าฉันไม่ใช่แบบที่คุณชอบ ในเมื่อ..." ความอดสูทำให้หญิงสาวต้องหยุดพูดชั่วขณะ "ในเมื่ออะไรไม่ทราบ?" ทั้งๆ ที่ระยะห่างระหว่างใบหน้าของเขากับหล่อนก็ยังคงเท่าเดิม แต่ทำไมนะ ทำไมหล่อนถึงรู้สึกว่าริมฝีปากหยักสวยของเซร์คิโอมันอยู่ใกล้เกินไปนะ รู้สึกว่ามันเคลื่อนลงต่ำมาหาในทุกๆ ครั้งที่หล่อนหายใจเชียวแหละ "เอ่อ ในเมื่อ... คุณยังไม่เคยลอง" หัวใจสั่นสะท้าน ทั้งหวาดกลัว ทั้งตื่นตระหนกจนสมองแทบจะหยุดทำงานเอาซะดื้อๆ กับเสียงหัวเราะแสนอำมหิตที่เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากของคู่สนทนา "หน้าด้าน!" ผรุสวาทจากผู้ชายตรงหน้าทำให้แก้วกัลยาถึงกับน้ำตาคลอเบ้า เจ็บเข้าไปถึงก้นบึ้งหัวใจ แต่ก็ต้องกัดฟันเล่นตามบทบาทที่ถูกวางไว้ต่อไปอย่างไม่มีทางเลือก "แก้วทำเพื่อคุณยังไงล่ะคะ" "ร่านเพื่อฉันอย่างนั้นหรือ" "ค่ะ..." รับคำด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ซ่อนความเจ็บปวดเอาไว้ภายในอกจนมิด ขณะกัดฟันปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกจนครบทุกเม็ด สาบเสื้อแยกออกจากกันจนเห็นบราเซียลูกไม้สีขาวที่โอบอุ้มเต้างามขนาดใหญ่เอาไว้เต็มๆ ตา และสาวน้อยก็ทำให้ชายหนุ่มตาค้างเมื่อเจ้าหล่อนกล้าพอที่จะปลดบราเซียร์ทิ้งไปข้างตัว เผยเต้างามอวบใหญ่ที่ปลายถันประดับด้วยอัญมณีสีกุหลาบที่น่าดูดน่าอมด้วยปากแก่สายตา”