icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รอยทัณฑ์มาร ชุด จอมมารบราซิเลี่ยน

บทที่ 3 ตอนที่ 3

จำนวนคำ:1629    |    อัปเดตเมื่อ:02/05/2022

ที

องเท้าผ้าใบกลางเก่ากลางใหม่หยุดนิ่ง หัวใจเต้นระรัวราวกับกลองที่ถูกมือกลองกระหน่ำตีอย่างไม่ปรานี แค่

กเข

ผลนี้เองจึงทำให้หล่อนต้องระเห็จตัวเองออกมาจากไร่กาแฟในฝันของคนงานทุกคนอย่างรวด

ร่ของเขาด้วยน้ำเสียงไร้ความรู้สึกเหมือนกับทุกครั้งที่ผ่านมา และพอหล่อนบอกว่าต้องการจะไปทำงานกับแมทเท่านั้น ผู้ชายหล่อลากไส้ตรงหน้าก็รีบเอ่ยปากอนุญาตให้หล่

ขา น้ำเสียงของเขา ยังคงตามหลอกหลอนหล่อนอยู่ในทุกค่ำคืน หล่อนคิดถึงเขา อยากเห็นหน้า อยากได้ยินเสียง แม้จะเพียงแ

ปในนรกอีกแล้

้ที่หล่อนนับถือไม่ต่างจากพี่ชายที่คลานตามกันมาทำให้เท้าบอบบางที

่แม

วจะทำยังไง พี่เป

เตรียโนจับได้ว่าแฝงตัวเข้าไปเลยสักครั้ง แต่ก็ใช่ว่าพิมดาหลาจะโชคดีแบบนั้นตลอดไปเสียเ

าว่าจะแอบดูคุณคริสเพียงแค่ไกลๆ เท่า

ตรียโนก็ทำให้หล่อนไม่สามารถยับยั้งชั่งใจตัวเองเอาไว้ได้เลย หล่อนอยากเห็นหน

เขารู้ว่าคนของไร่ของคุณตาทอมแฝงตัวเข้าไปในไร่ของตัวเอง มีหรือว่าเขาจะเอาไว้น่ะ เขาอาจจะแจ้งตำรวจจับเธอ หรือถ้าร้ายแรงกว่านั้นก็คือฆ่าเธอหม

จ้ะพี่แมท

องเอ็นดูไม่ผิดจากน้องส

จะพูดจะเตือนยังไงดา

รู้สึกผิดที่ทำให้แมทต้

่ฉัน...” พิมดาหลายังพูดไม่ท

่สามารถนอนหลับได้หากวันไหนไ

่นก็ทำให้แมทต้องถอนใจออกมาอีกครั้ง

ไม่ขัดขวางอะไ

ยิ้มบางๆ แต้มทั่วดวงหน้างาม “ฉันขอบ

ๆ ล่ะ อย่าให้พี่กับ

ี่แมทกับคุณตาต้องลำบากเพราะฉัน ฉ

ดกับเสื้อเชิ้ตสีเขียวเข้มก็กระโดดข้ามรั้วสีขาวไปใ

อมมือของมัจจุราชได้

ให้รับหล่อนเข้าทำงานด้วย แต่สุดท้ายความแปลกใจของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นเข้าใจและเห็นใจเมื่อพิมดาหลายอมเปิดปากบอกเหตุผลที่แท้จริงกับเขาอย่างหมดเปลือก หล่อนบอกว่าตัวเองนั้นตกหลุมรักคริสเตรียโนเจ้าของไร่หนุ่มจนโงหัวไม่ขึ้น และก็ไม่สามารถทนเห็นเขาควงผู้หญิงมากหน้าหลายตาได้อีกแล้ว ดังนั้นหล่อนจึงจำเป็นต้องหนีออกมาก่อนที่หล่อนจะขาดใจตายเสียก่อน และด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้เขาต้องมาอ้อนวอนให้คุณตาทอมรับพิมดาหลาเ

เปิดรับโบนัส

เปิด
รอยทัณฑ์มาร ชุด จอมมารบราซิเลี่ยน
รอยทัณฑ์มาร ชุด จอมมารบราซิเลี่ยน
“เมื่อหนึ่งสูงส่งดั่งแผ่นฟ้า... แต่อีกหนึ่งต่ำต้อยเพียงผืนดิน... เพลิงปรารถนาที่ร้อนแรงประดุจไฟกัลป์จึงลุกโชนขึ้นจนอยากจะดับได้! คริสเตรียโน เวลัสโค จอมมารผู้เหยียบโลกทั้งใบเอาไว้ได้ฝ่าเท้า เขาเป็นเจ้าของไร่กาแฟหลายหมื่นไร่ และเป็นเจ้าจ้าวชีวิตของคนงานหลายพันคน แต่นั่นหาใช่สิ่งที่เขาต้องการไม่ เพราะสิ่งที่เดียวที่เขาต้องการและอยากได้มาครอบครองเป็นที่สุดนั่นก็คือหัวใจของแม่คนงานสาวพิมดาหลายังไงล่ะ! พิมดาหลา ฟาเบียโน่ คนงานสาวผู้ต่ำต้อย หล่อนแอบหลงรักคริสเตรียโนจนหมดหัวใจ แต่ในสายตาของผู้ชายคนนี้หล่อนกลับไร้ค่ายิ่งกว่าเม็ดทรายใต้ฝ่าเท้าของเขาเสียอีก ดังนั้นหล่อนจึงเลือกที่จะเดินจากมา โดยหารู้ไม่ว่าคริสเตรียโนกำลังทำทุกวิถีทางเพื่อกระชากหล่อนกลับเข้าไปในอ้อมแขนของเขาอีกครั้ง และตลอดกาล... คริสเตรียโนที่ยิ้มกริ่มอยู่เมื่อครู่นี้เริ่มหน้าเครียดขึ้นทันทีเมื่อกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดเม็ดแรกของพิมดาหลาถูกปลดออกจากรังดุม และกำลังตามด้วยเม็ดถัดไป เขายืนนิ่งมองสิ่งที่หญิงสาวกำลังทำด้วยเนื้อตัวที่เกร็งเครียด และความหวงแหนก็ระเบิดตูมเต็มอกเมื่อหันไปเห็นสายตาแวววาวของออร์แกนที่จ้องมองเนื้อขาวๆ ของพิมดาหลาไม่วางตา "หยุด... ฉันบอกให้หยุด...!" ชายหนุ่มเค้นเสียงเดือดดาลออกมา แต่กระนั้นก็ห้ามไม่ให้กระดุมเม็ดที่สามบนเสื้อเชิ้ตของพิมดาหลาหลุดไม่ได้ มันหลุดออกจากรังดุม พร้อมๆ กับเผยเนื้อขาวละมุนที่มีบราเซียสีหวานโอบอุ้มเอาไว้แก่สายตาของเขา และแน่นอนว่าไอ้ออร์แกนที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วก็คนงานหนุ่มๆ ของเขาทุกคนที่อยู่ไม่ไกลออกไปก็ต้องกำลังน้ำลายหก "ฉันบอกให้หยุดไง หูแตกหรือไง!" และก็เป็นเขาเองที่ทนไม่ได้ ทนไม่ได้ที่จะให้ใครได้มองสิ่งที่เขาต้องการจะครอบครองเพียงคนเดียวอีกแล้ว ชายหนุ่มกระโจนเข้ามาหยุดตรงหน้าหญิงสาว และกระชากมือบางออกจากกระดุมเสื้อของเจ้าหล่อนทันที จากนั้นก็เป็นเขานั่นแหละที่รีบติดกระดุมทั้งสามเม็ดให้อย่างร้อนรน "คุณ... ไม่ต้องการตรวจสอบสินค้า... อีกแล้วหรือคะ..." คนถามถามทั้งที่น้ำตายังไหลพรากไม่หยุด ตอนนี้หล่อนไม่เหลือศักดิ์ศรีอะไรให้ต้องรักษาอีกแล้ว เมื่อคริสเตรียโนเลือกที่จะย่ำยีมันอย่างไร้ซึ่งความปรานี คริสเตรียโนไม่ตอบ แต่เลือกที่จะจับร่างอรชรของพิมดาหลาขึ้นบ่าแข็งแรงของตัวเองทันที จากนั้นก็หันไปสั่งออร์แกนด้วยน้ำเสียงเลือดเย็น "ลืมสิ่งที่เห็นให้หมด เพราะไม่อย่างนั้นฉันจะควักลูกตาของนายออกมา รวมไปถึงไอ้พวกคนงานพวกนู้นด้วย ไปบอกมันด้วย!"”