ตรวนมัจจุราช

“เพราะความเข้าใจผิดในครั้งนั้นกลายเป็นแรงผลักดันให้เขาทำลายความบริสุทธิ์ของหล่อน แต่มีหรือที่บุรุษผู้ทระนงตัวและมากด้วยศักดิ์ศรีจะยอมคุกเข่าขอโทษง่ายๆ ชายหนุ่มจึงใช้เกมร้ายล่อลวงกวางน้อยอย่างหล่อนให้หมดทางเลือก จนต้องเป็นฝ่ายขอร้องวิงวอนเขาเสียเอง! เจอรัลด์ ซาโกร่า กาซิยาส ทายาทลำดับที่ห้าแห่งตระกูลชั้นสูงในโมร็อกโก เขาหล่อระเบิดจนผู้หญิงทุกคนยอมศิโรราบ ความหลงตัวเองจึงทำให้เขากลายเป็นผู้ชายโอหังและหยิ่งผยองยิ่งกว่าราชสีห์ ญาดามินทร์ แซคารี สาวน้อยแสนบอบบางที่ต้องมาหลงรักผู้ชายใจมัจจุราชอย่าง เจอรัลด์ ซาโกร่า กาซิยาส แม้จะถูกมองเยี่ยงก้อนกรวดไร้ราคา แต่ความโหยหาก็ยังฝังแน่นในใจไม่เสื่อมคลาย "ถ้าฉันไม่พลาดพลั้งมีอะไรกับเธอ..." คำพูดที่เหมือนกับจะสูบหล่อนไปทั้งจิตวิญญาณหยุดลงชั่วขณะ ไอแห่งความชั่วร้ายฉายชัดในดวงตาคมกริบที่ตอนนี้ดำมืดราวกับคืนพระจันทร์ดับ "คนอย่างฉัน... ไม่มีทางมายืนตรงนี้แน่" หัวใจของหล่อนเจ็บราวกับถูกกระทืบด้วยฝ่าเท้าของยักษ์ร้าย "คน... คนใจร้าย... ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก" "เสียใจด้วยญาดามินทร์..." เขาเลื่อนฝ่ามือแกร่งขึ้นไปขยุ้มไหล่มนอย่างไม่ความปรานี ถ่ายทอดทุกความเจ็บปวดสู่หัวใจของหล่อนอย่างอำมหิตไร้เมตตา "เพราะทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไม่ได้อีก เธอ... คือสมบัติของฉัน ตั้งแต่คืนนั้นเกิดขึ้น" หญิงสาวส่ายหน้าทั้งน้ำตา อยากจะวิ่งหนีแต่ก็ไปไหนไม่ได้ ตรวนมัจจุราชของเจอรัลด์ผูกมัดหล่อนแน่นจนไม่สามารถดิ้นหนี "แต่... คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ เราควรจะลืม..." "ลืมอย่างนั้นหรือ..." ใบหน้าหล่อเหลาปานเทพบุตรที่หล่อนไม่เคยลืมได้เลยแม้แต่ลมหายใจเดียวก้มต่ำลงมาหา ไอร้อนๆ จากลมหายใจของเขายังคงชวนลุ่มหลงและแฝงไปด้วยอันตรายเหมือนเดิม หัวใจของหล่อนร่ำร้อง หัวใจของหล่อนยังคงโหยหา ค่ำคืนที่เขาและหล่อนหลอมละลายรวมกันจนเป็นหนึ่งเดียว แม้จะเกิดจากอาญาร้ายของเขา แต่หล่อนกลับลืมมันไม่ลง คิดถึงเขาทุกลมหายใจ ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขาไม่มีทางรู้สึกเช่นเดิมกับหล่อนเลยก็ตาม "ใช่ค่ะ... ฉันรู้... รู้ว่าคุณทำมันได้อย่างง่ายดาย แค่ลืมฉัน" เขาแสยะยิ้มร้ายกาจ นัยน์ตาเลือดเย็นน่ากลัว "เสียใจด้วยญาดามินทร์ อะไรที่เป็นของฉัน... ฉันไม่มีทางลืมมัน"”