ดั่งต้องมนต์มาร

ื่นด้วยความงัวเงีย และจะทำใจนอนต่อก็ไม่ได้เพราะเสียงที่ได้ยินเป็นเสียงของลูกรักของตัวเองน

ขึ้นยายกิ่ง ร้อ

ู่รีบหันไปมองผู้เป็นมารดา

ม่ที่พี่ชัยซื้อมาฝากจากฮ่องกงไหม้เ

ึ่งก่อนจะหันไปมองหน้าแสนรักที่ยืนหน้าซีดตัวสั่นด้วยคว

งแส

... แสนไม่ได้ตั้ง

ละพยายามอธิบาย แต่หาได้

ในขณะที่มันใส่แต่เสื้อเก่าๆ ขาดๆ มันอิจฉากลัวว่ากิ่งจะได้ดีกว่าม

สนรักเต็มไปด้วยความหวาดกลัวมา

น้าแสนรัก จ้องหน้าหญิงสาวราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ จากนั

ักดี! แกริอ่านอิจฉ

. แสนเจ็บ อย่าทำ

เมตตาให้เลยแม้แต่น้อย ตั้งแต่จำความได้หล่อนไม่เคยได้รับความรักความเมตตาจากผู้หญิงตรงหน้าที่มีสถานะเป็นมารดาเลยแม้แต่ครั้งเดียว มีแต่บิดาที่ล่วงลับไปแล้วเท่านั้นที่รักหล่อน และคอยปกป้อ

ทำเหร

งสาวแรงขึ้นอีก จากนั้นก็พยักหน้า

ยกิ่ง ตบมั

ามแรงปะทะซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็ดูเหมือนมันจะยังไม่สะใจสองแม่ลูกตรงหน้า เพราะฝ่ามือของกิ่งดาวยังค

น้องกิ่ง...

งเจ็บฉันย

ัวถูกตำรวจจับ หล่อนคงเอามีดคมๆ

ษแสนรักมากพอแล้วจึ

ันก็จำไปจนวันตายไม่กล้

่าแม่

เพราะยังอยา

้วไปทำงานไม่ได้ แกก

หล่อนควรดีใจที่ได้หลุดพ้นจากความทรมานพวกนี้ แต่ตรงกันข้าม หล่อนกลับยิ่งรู้สึกเหมือนตกลง

อน ถ้าวันใดหล่อนไม่สามารถหาเงินมาให้ทั้งสองคนได้

นี่ฉันเห็นแ

างไม่ปรานี แสนรักร่ำไห้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า กำลังจะคลานหนีไป แต่

ไปไหน

จ้ะ นี่มันแปดโมงเช้าแล้ว เดี๋

่นเทาและอ่อนล้า แต่ไม่มี

ตัวนี้ให้ฉันก่อน ฉ

เตรียมเอาไว้กลั่นแกล้งแสนร

นเจ็ดโมงเองไม่ใช่เหรอ ข้าวปลามันก็เตรียมเอาไ