icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สาปสิเน่หา

บทที่ 5 สาปสิเน่หา

จำนวนคำ:835    |    อัปเดตเมื่อ:09/05/2022

งลอยเหนือผิวน้ำ แล้วเอ่อล้นลงไปยังแอ่งเล็กด้านล่าง หลากไหลไปตามลำธ

หยอกล้อกันอย่างสนุกสนานในแอ่งน้ำเย็นชุ่มฉ่ำใสแจ๋วจนมองเห็นพื้นด้านล

ยงหัวเราะสดใส ก่อนจะหยุดชะงักไม่แหว

โอ

ใจ เมื่อหันมาเห็นเขาค่อยๆ จนลงใต้น้ำ หญิงสาวว่

ป็นอ

มาพยุง จับมือหล่อนลงไปใต้น้ำ หญิงสาวหน้าแดงม้านทันทีเมื

ตะคริว ยา

ถูกรวบกอดเอาไว้ทั้งตัว มือของวิวัฒน์อยู่ไม่นิ่งลูบคลำไปทั่ว แล้วส่วนที่เขาบอกว่า

ีความต้องการตรงกันกับเขา วรัทยาตัวชาเพราะไม่เคยใกล้กับเขาขนาดนี้ แน่นอนอาจมีกอดจูบกันบ้างแต่ไม่เคยชนิดเนื้อแนบเ

ะคะ ปล่อ

วิวัฒน์จูบเธออย่างดูดดื่ม มือไม้ทำงานสัมพันธ์กันจนวรัทยาสั่นสะท้านแล

กำยำเปล่าเปลือยของวิวัฒน์ทาบทับ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีและคำสั่งสอนทั้งหมดถูกสลัดทิ้งจากหัวสมองและความทรงจำ วรัทยารู้เพียงแค่ว่าร่างกายเธอต้องการสิ่งเต

าไปพบกับสิ่งมหัศจรรย์ที่เปี่ยมสุข เสียงครางอย่างเป็นสุขของทั้งสองถูกกลบด้วยเสียงน้ำที่ตกลงมากระทบ

ึ่งมีอาณาเขตติดต่อกับที่ดินของวิวัฒน์ทำให้พบภาพบาดลึกในหั

เปิดรับโบนัส

เปิด
สาปสิเน่หา
สาปสิเน่หา
“เหตุฆาตกรรมในคืนฝนตกที่เกิดขึ้นในคฤหาสน์ใหญ่กลางป่า ถูกตีความไปถึงวิญญาณเหงาที่ต้องการหาคนไปอยู่เป็นเพื่อน หญิงสาวที่ทอดกายให้ชายหนุ่มในคืนฝนตก คือเหยื่อที่ถูกเลือก แต่พิจิกา ไม่ได้คิดเช่นนั้น การตายของเพื่อนสนิททำให้เธออยากสืบหาฆาตกร จนตัวเองเกือบเอาชีวิตไม่รอด หาก โรม ไม่ยื่นมือเข้าช่วย เธอคงกลายเป็นเหยื่อและศพ ต่อไป เมื่อทุกอย่างคลี่คลาย ฆาตกรจะเป็นคนหรือผี เหตุจูงใจอันน่าสะพรึงกลัว และคาดไม่ถึง ใครจะคิดว่า อยู่ร่วมชายคากับความตายมาเนิ่นนาน”