icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

วาสนารักคุณชายจอมวุ่นวาย

บทที่ 4 ตอนที่ 4

จำนวนคำ:1779    |    อัปเดตเมื่อ:26/05/2022

นท

ียง หากทุกอย่างกลับมืดสนิท ที่เมื่อคิดมากก็ทำให้เกิดปวดศีรษะขึ้นมาอีกด้วย ไหนจะใบหน้าของบ่า

นเมื่อไหร่ก็ชวนชาวบ้านทะเลาะต่อยตีไปแทบจะทุกคนที่พบเจอ ปากร้าย มิพึงพอใจก็อาละวาดเสียงดัง โกรธมากหน่อยก็ขว้างปาข้าวของ เอาแต่ใจเช่น

่าจะเป็นศัตรูคนสำคัญ เป็นคู่กัด คู่แค้นของเกาหยุนเหลียง ก่

้กับบ่าวรับใช้ที่คุ้น

ทะเลาะเบาะแว้งกันธรรมดานั่นแหละ ทางนั้นคงจะมาบอกกล่าวท่านแม่ใ

นกับว่าเกาหยุนเหลียงไปทำร้ายเจ้าซ่งหยวนเจ๋ออย่างรุนแรง แบบ...ฝังกลบดินไม่ใ

คงจะพอคิดหาข้อแก้ตัวได้และน่าจะคิดหาทางแก้ไขเรื่อง

างเบื่อหน่าย เมื่อเห็นว่าหล

้ท่านไปพบท

หลิวตงอย่างรวดเร็ว ด้วยคิดว่าตนเองนั้นได้ยินผิดพลาด หากเ

ยง...ไปทำบ้าอะ

จ้าบ้าเนี่ย ข้าจะได้จับคอแล้วบีบพร้อมกับเขย่าแรง ๆ เผื่อว่าขี้เลื่อยในสมองจะได้ห

ได้โกรธเช่

งมีคนนำเอาเรื่องไม่ดี! ของเกาหยุนเหลียนมาบอกกล่าว เรียกให้ดีหน่อยก็คือรายงาน หากเรียกกันตามจริงก็คือ ฟ้อง! นั่นแหละ ตั้งแต่เรื่องขี้มูกราขี้หมาแห้งยัน

ำทางท่าน

่อนั้นแทนที่เขาจะใบหน้าที่จำต้องปั้นแต่งว่ารู้สำนึกในความผิดที่ได้กระทำลงไปแล้ว ขอให้ท่านแม่ยกโทษให้ หลังจากนี้จะปรับปรุงตัวใหม่ จะมิไปก่อเรื่

า ด้วยว่าทุกคนรู้ดีว่าเกาหยุนเหลียนตัวจริง...เป็นคนเกียจคร้านมาก เมื่อใดที่ต้องเรียนหนังสือหรือค

ก้มปริ รีบเข้าไปรับโทษโดยเร็ว แม้จะอ่านมิค่อยจะออกและคัดอักษรมิค่อยจะได้ หากก็มิยอมละความพยายาม ถือคติที่ว่า มิ

มองมายังเกาหยุนเหลียงเหมือนกับว่า...เจ้าใช่ลูกชายของข้าจริงหรือไม่ สายตาที่ทำให้เขมกรรู้สึกผิดและร้อนรนด้วยกลัวว่าความจริงจะเปิดเผ

ปที่ลานฝึกยุทธ์สักครั้ง หากก็รู้จากบ่าวไพร่นั่นแหละ ใครก็ตามที่ทำผิดหนักมักจะถูกลงโทษที่นั่น ที่ส่วนใหญ่แล้วคนที่โดนลงโทษมักจะมิบอกกล

ะถูกท่านพ่อโกรธ จนที่จะลงโทษสักหนึ่งชั่วยาม อาจจะกลายเป็นสองห

้ง คงกลัวว่าเขาจะเลี่ยงไปหาท่านแม่ก่อน เพื่อขอให้ช่วยคลี่คลาย ทำให้เรื่องท

มื่อก่อนแล้วนะหลิวตง” เขมกรไพล่มือไปเกี่ยวกันไว้ด้านหลัง ในใจก็อดคิดมิได้ เก

ให้บิดาใจอ่อน มิลงโทษอย่างรุนแรง หรือหาก

หากเพราะรู้สึกเหมือนว่าทุกสายตาจ้องมาที่ตนเองก็เงยหน้าขึ้

เปิดรับโบนัส

เปิด
วาสนารักคุณชายจอมวุ่นวาย
วาสนารักคุณชายจอมวุ่นวาย
“เพราะครอบครัวเกิดเรื่องไม่ดี เขมกรจึงตัดสินใจทำการแลกเปลี่ยนกับใครบางคน...จากนั้นเขาก็กลายมาเป็นคุณชายเกาหยุนเอ๋อร์ที่ไร้ความทรงจำ ที่...ก่อเรื่องราวไว้นั่นคือ การป่าวประกาศต่อหน้าผู้คนว่าจะเป็น "ฟูเหรินของซ่งหยวนเจ๋อ" อีกฝ่ายคงจะโกรธเขาอยู่นะ ถึงได้ตามติดไม่ยอมห่าง หรือว่าเขาเข้าใจอะไรผิดไป เพราะการตามติดของซ่งหยวนเจ๋อทำให้เขาเริ่มรู้สึกแปลก ๆ แต่คงเท่าอีกฝ่ายที่เดี๋ยวก็เลี้ยงอาหารเขา เดี๋ยวก็ให้เขาขี่หลัง นั่นก็มิหนักเท่ากับคอยป้อนอาหารเขานะสิ... หยุนเอ๋อร์..." ซ่งหยวนเจ๋อเอ่ยเรียกเสียงเข้มแต่นุ่มนวล ขณะทอดสายตาที่อบอุ่นเต็มไปด้วยความอ่อนโยนสบกับดวงตาของเกาหยุนเหลียง "ไม่...ดื้อนะ" หากมิใช่ถูกซ่งหยวนเจ๋อกอดกระชับเอวเอาไว้...เกาหยุนเหลียงรู้เลยว่าเข่าตนเองจะต้องอ่อนยวบทรุดลงไปกองอยู่บนพื้นแน่นอน ไหนจะหัวใจที่มันเต้นราวกับจะทะลุออกมาจากอกอีกเล่า ทำให้เขาคิดว่า กลับถึงเรือนเมื่อไหร่ ควรให้ท่านแม่เชิญท่านหมอมาดูหน่อย เหตุใดถึงได้มีอาการประหลาดเช่นนี้มากนักเมื่ออยู่กับซ่งหยวนเจ๋อ ถ้าหากว่าเป็นอะไรร้ายแรงจะได้รีบทำการรักษาได้ทันท่วงที "ดีมาก...หยุนเอ๋อร์ที่ไม่ดื้อ ไม่ซน ไม่เกเร ทำตัวเป็นอันธพาล...น่ารัก"”