icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ร้อนรัก CEO เจ้าเสน่ห์ (ซีรีย์ชุดจอมใจจอมบงการรัก)

บทที่ 8 ติดดิน

จำนวนคำ:1388    |    อัปเดตเมื่อ:27/07/2022

ได้ขายของ แล้ว

ไง หน้าบ

้อนรับลูกค้าเท่าไหร่ เพราะความใจร้อนและปากกับใจแสนจะตรงกัน หากเจอลูกค้าเรื่องมากหรือชอบต่อราคาเธออาจจะเหวี่ยงหรือวีนใส่ง่ายๆ มันจึงเป็นเหตุผลที่ร้านกรีนชอบพรรณน

่งๆ นะนี่มิ้นต์

ตั้งหลายปีน่าจะรู้ว่าคนอย่าง

้เด็กกำพร้าอย่างเธอได้เรียนโรงเรียนเดียวกับบรรดาคุณหนู คุณชายทั้งหลาย พ่อกับแม่ของเธอจากไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ คุณป้ารดาญาติเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่รับเธอมาอุปการะส่งเสียให้ได้เรียนหนังสือ เธอยอมรับเลยว่าไม่ชอบโรงเรียนใหม่นี่เอาเสียเลย ก็เธอไม่ใช่พวกคุณหนูติดหร

กกว่านะซิ มีหนุ่มๆ แทบทั้งโรงเรียนมาจีบดารัณแต่เธอก็ซื่อและปฏิเสธคนไม่เก่ง เหตุการณ์ที่ทำให้เธอสนิทกับดารัณคือรุ่นพี่ม.5 มาตามจีบแล้วทำท่

! ทำอ

ูไม่ออก” ลักษณ์ณาราตอบแล้วเดินเข

ริงๆ พวกคนจ

ลักษณ์ณาราถลกแขนเสื้อขึ้นทำท่าจะช

่ดูถูกคนอื่นแบบนี้ก็คบ

้องมิ

่ะ เราเป็นได้แค่พี่น้องกันเท่านั้น ถ

ย่างเอาเรื่องก่อนเดินจากไป ดารัณหันมายิ้มให้แต่ลั

วิ่งเ

่อยากสนทนาด้วย แต่ถึงจะพูดแบบดารัณก็

ตามมา

ลับทางนี้ต

มีวันยิ้มแบบนี้ได้แน่ๆ และแน่นอนว่ามันเป็นรอยยิ้

กันเราไม่ค่อยไ

ืม

กี้ขอบ

าเป็นเพื่อ

อบสะดุดขาตัวเอง เธอหันมามองคนตัวเล็กเต็ม

กันเถอะ มิ้นต์เรีย

นฉันไม่รวยหรอกนะ พ่อแม่ก็ตา

สนใจทำไม” ดารัณยังคงยิ้มให้ “แม่

หน้ารับ แล้วก้าวเดินต่อ “น

” ดารัณหัวเราะคิกคัก “มิ้นต์

ก็...

ริ่มก่อตัวขึ้น เมื่อสนิทสนมกันมากขึ้นดารัณจึงเล่าความในใจว่าเ

แล้วมิ้นต์ก็จะหม

จะดูใครไว้บางเหรอ อย่า

ว่ามิ้นต์แก่แดดก็ได้ มิ้นต์ห

แบบไม่เกรงใจสามีอยู่เหมือนกัน และก็มีแต่เธอนั้นแหละที่คอยกันผู้ชายเลวๆ ที่ริอ่านจะตีท้ายค

เปิดรับโบนัส

เปิด
ร้อนรัก CEO เจ้าเสน่ห์ (ซีรีย์ชุดจอมใจจอมบงการรัก)
ร้อนรัก CEO เจ้าเสน่ห์ (ซีรีย์ชุดจอมใจจอมบงการรัก)
“"หน้าตาก็ดีทำไมเป็นพวกชอบสร้างความร้าวฉานให้ครอบครัวคนอื่นนะ" ลักษณ์ณารา ประเมินคุณสมบัติของ การ์เร็ต แบล็ค CEO สุดหล่อเจ้าของโรงแรมห้าดาวในหลายประเทศ ทว่าชื่อเสียที่ชอบยุ่งกับผู้หญิงที่มีสามีแล้วทำให้เธอต้องส่ายหน้า แต่เธอจำเป็นต้องข้องเกี่ยวกับเขาเพราะคอยกันไม่ให้คนอย่างเขามาวุ่นวายกับเพื่อนรักของเธอ เธอเองก็ไม่อยากตัดสินคนสักคนด้วยคำพูดของคนอื่น เช่นเดียวกับที่เธอเคยเป็นมา "คุณจะกลับจริงๆ เหรอ" เขาถามอย่างแปลกใจ "ค่ะ" เธอพยักหน้ารับแล้วยิ้มที่มุมปาก "ฉันแค่มากันท่าไม่ให้คุณลากผู้หญิงคนไหนมาทำร้ายจิตใจก็เท่านั้นเอง" "ห๋า!!" เขาตกใจจนปล่อยข้อมือเธอออก แต่ลักษณ์ณาราส่ายหน้าไปมา "ขอโทษที่ทำให้เสียความรู้สึกนะคะ" เธอแสร้งทำหน้าสำนึกผิดทั้งที่กลั้นยิ้มเต็มที่ "ถ้าคุณไม่หลงเสน่ห์ผม ทำไมต้องรีบกลับล่ะหรือกลัวใจตัวเอง" "คุณต่างหากล่ะที่ต้องระวังจะหลงเสน่ห์ของฉัน" คำพูดเชิญท้าทายกับลมหายใจผ่าวร้อนของเขา เมื่ออยู่ใกล้ชิดยิ่งทำให้เห็นว่าดวงตาของเขาดูลึกลับและมีเสน่ห์ไม่น้อย คำพูดที่เหมือนท้าทาย คล้ายเล่นเกมจ้องตาหากมีใครหลบตาก่อนก็จะเป็นคนแพ้ และแน่นอนว่าทั้งสองคนสะกดคำว่า "แพ้" ไม่เป็น.”