icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ไฟรักสลับใจ

บทที่ 7 แมวกับหนู 1

จำนวนคำ:1590    |    อัปเดตเมื่อ:07/07/2022

มู่บ้าน ชายหนุ่มจึงค่อยๆ ขับตามไปเรื่อยๆ เพราะอยากรู

กดเลขหมายของหญิงสาวซึ่งต

ิดว่าจะไปนอนที่ไหนในคืนนี้ ต้องทำอะไรบ้างไม่ให้คนในครอบครัวของอันริมารู้ว่าหล่อนหนี

ข้างถนน หล่อนกดตัดสาย แต่เพราะเสียงโทรศัพท์ยังดังไม่หยุดจึงกดปิดเครื่อง เห

่องไปแล้ว เขาขับรถตามหล่อนอยู่ราวหนึ่งชั่วโมง ระหว่างนี้ก็นึกก

างเก่ากลางใหม่ ผิดกับรสนิยมหรูเลิศของเจ้าหล่อน ศิดิตถ์จึงชะล

ไปยังเคาน์เตอร์เช็กอินแล้วถามพนักงานหญิงคนนั้นว่าอันริมาพักห้องไหน หญิงสาวมองกลับมาด้วยความสงสัย เขาจึงแอบ

่เพิ่งกรอกข้อมูลของแขกเข้าพักรายใหม่จึงเชื่อเขาสนิทใจ ชายหนุ่มบอกความต้องการจะเข้าพักห้องที่ใกล้ห

เดินขึ้นมากับอันริมา ยืนรอหน้าลิ

นที่น้องเพิ่งขึ้นมาส่ง” บอกพร้อมย

ะ พี่คิดจะทำอะไรเธอหรือเปล่า” พนัก

ไม่ให้เตลิด เกรงจะถูกผู้ชายหลอกออกมาน่ะสิ ถ้าไม่เชื่อก็ถามพนักงานหน

หาผัวในโรงแรมนี้ก็มีบ่อยไป หลายคนให้ทิปให้เงินพนักงานให้เป็นหูเป็นตาช่ว

บอร์นี้” ศิดิตถ์ยื่นนามบัตรให้เขาหนึ่งใบ แล้วกำชับต่อ “และถ้าน้องเห็นใคร

เดินตรงไปยังหน้าห้องของตัวเอง เขาหยุดยืนมองประตูห้องของหญิงสาวคร

ในโรงแรมแบบนี้ ความรู้สึกเหงาและอ้างว้างเพราะอยู่ตัวคนเดียวอย่า

่ไหนบ้าง หล่อนโยนความรู้สึกผิดที่ใช้สมบัติของคนอื่นเพื่อตัวเองทิ้งไป ในเมื่อหล่อนอยู่ในร่างอันริมา

ใช่เรื่องบุญ หล่อนคิดว่ามันเ

งที่ ศิดิตถ์ทำกับร่างกายอันริมาก็ยิ่งรู้สึกว่ามันไม่ถูกต้

ถอะ แต่ตอนนี้หล่อนจะไม่ยอมตกเป

ียดผู้ชา

ามาอยู่ในร่างผู้หญิงที่ใช้ชีวิตคน

ในกระเพาะ จึงเพิ่งนึกได้ว่าตนเองยังไม่ได้กินข้าวเย็น หญิงสาวลุ

คิดไปตายเอาดาบหน้า เรื่องกลับไปบ้านเกิดนั้นตัดทิ้งไปเลยเพราะตัวตนขอ

ต้องใช้ชีวิตแบบตัวคนเดียวอีก จันทร์เมษาได

้าห้องฝั่งตรงข้าม ศิดิตถ์จึงแอบมอง

นี้หญิงสาวคงจะไม่ออกไปไหน เหลือก็แต่

ับไปนั่งบนเตียงของตัวเอง เขาหยิบโทรศัพท์โ

ก็อาบน้ำเปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมของทางโรงแรมรวมถึงบริการสั่งอาหารของโรงแรม

เปิดรับโบนัส

เปิด
ไฟรักสลับใจ
ไฟรักสลับใจ
“"ฉะ...ฉันไม่พร้อม" บอกว่าไม่พร้อม ผลลัพธ์คงจะดีกว่าคำว่า 'ไม่ยอม' ล่ะมัง "ไม่พร้อมก็ไม่พร้อม แต่คืนนี้พี่จะค้างกับออม" นอนด้วยกันน่ะนะ...หล่อนไม่คิดว่าเขาจะแค่นอนเฉยๆ แน่! "กลับห้องของคุณไปเถอะ ฉันขอร้อง" "ออมคิดจะทำอะไร" เขาคาดคั้นถาม สายตาที่ใช้มองเธอนั้นจ้องเขม็ง "คิดจะหนีไปจากพี่งั้นสิ นัดใครไว้ที่ไหนหรือมันจะมาหาออมที่นี่" "ฉันไม่ได้นัดใครทั้งนั้น ออกไปเลยนะออกไป" หล่อนทำท่าจะพุ่งเข้ามาผลักเขาอยู่รอมร่อ "ฉันๆๆ พี่รู้สึกไม่คุ้น ฟังไม่รื่นหู ไม่อยากจะอ้อนพี่แล้วสิ ก็ไหนแต่ก่อนชอบพูดนัก ออมอย่างนั้น ออมอย่างนี้" เขายวนหล่อนเล่นเมื่อเห็นหล่อนโกรธจนหน้าดำหน้าแดง "ไม่คุ้นก็เรื่องของคุณ ถ้าไม่ชอบก็ไม่ต้องมายุ่งกับฉันอีก" ศิดิตถ์ส่ายหน้า "ไม่ยุ่งไม่ได้ ผัวเมียกันจะไม่ให้ยุ่งกันก็คงแปลก"”