ลิขิตรักบรรพกาล : ภาคองค์ชายเก้ากับพระสนมบ้า

กเขา

ากฏมังกรขาวตัวใหญ่ขนาดมหึมากำลังบินวนรอบดวงจันทรา ก่อนจะพุ่งหลาวลงมาบินวนรอบ

้ยิ่งใหญ่ ฉลองพระองค์นักรบจากแดนสวรรค์สีเทารมดำทะมึ

ค์ตั้งอยู่ วรองค์สูงใหญ่ งามสง่าผึ่งผายพระดำเนินเข้าไปในถ้ำดังกล่าวอย่างรวดเร็ว ครั้

ลงลืมในสิ่งที่ข้าเคยสั่งสอนเจ้าเอาไว้ หากคู่บุพเพของเทพเซียนจะต้องใช้พลังลมปราณเทพขั้นที่ 9 กับพลังลมปราณเทพปฐพีขั้นที่ 8 ก็เพี

์เทียนจวินทรงไร้สิ้นคู่บุพเพและสูญสิ้นวาสนาต่อกัน เมื่อกระหม่อมทำผิดพลาดเช่นนี้จะม

ระทัยออกมาเฮือกใหญ่เ

ัน ปรากฏให้มีเหตุพลัดพรากขึ้นอย่างไม่คาดฝันเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ต้องยอมรับในโชคชะตา

น่าฟังหากแต่เต็มไปด้วยอำนาจอันยิ่ง

ไปทอดพระเนตรต้นเ

บสั่งถามกลับไปทันที เมื่อจอมเทพผู้ยิ่งให

ะพักตร์ลงเพียงนิดเมื

ร้อมปรายสายพระเนตรไปทางเทพหนุ่มหน้ามนที่รีบก้ม

จนขนลุกไปทั่วตัวเช่นนี้ได้เล่า เทียนจวิน ช่างน่ากลัวเสียนี่กระไรในท่าทีที่แสนจะ

พเพ ทั้งที่บังเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในรอบหล

องค์พระดำเนินตรงไปที่ศิลาสวรรค์ก่อนจะทอดพระเนตรราย

นาว่ามีชื่อเสียงเรียงนามว่ากระไร พระนามของพระองค์และคู่วาสนาเลือนหา

ห้จบสิ้นเสียที อย่ารั้งให้คู่วาสนาที่สวรรค์ลิขิตมารอข้าอยู่เลยไม่มีประโยชน์แต่อย่างใด อีกทั้งข้าก็มิได้ยินดียินร้ายกับความรักแม้แต่น้

ื่อได้ยินเทียนจวินรูป

าและด้ายแดงบุพเพให้ได้พานพบและครองรักกันแล้วไซร้ก็ตามที

ิ้มออกมาบางๆ ภายใต้กรอบพระพักตร์

ยงแค่นี้เสียแล้ว เพราะที่ข้ามาวันนี้ก็เพราะจะร่ายเวทย์เปิด

งันไปชั่วขณะอีกครั้

นฉาง”ท่านผู้เฒ่า

มอบตำแหน่งเทียนจวินให้เฟิ่งเหมียนปกครองเมื่อข้าจากไป เพราะฉะนั้นต้องลำบากท่านแล้วที่จะต้องเข้ามาช่วยดูแลเฟิ่งเหมี่ยนอีกแรง ทั่วทั้งสวรรค์ก็มีแต่ท่านกับเฟ

ปด้วยความเมตตาราวกับล่วงรู้ว่า เบื้องหน้

้ขีดเส้นให้เจ้าจบสิ้นเพียงแค่นี้หรอกเชื่อข้าสิ”รับสั่งของเทพจันทรา

ายไปภายในจันทราเดียวช่างน่าเสียดายยิ่งนัก แต่เอาเถอะผู้บรรลุญาณตบะข

ความเคารพผู้อาวุโสกว่า พระพักตร์หล่อเหลาหันกลับไปเผชิญหน้

ร้อมใช้ตบะญาณที่ 9 ทำการเปิดผน

ทราสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นป

อกจากกันเป็นผลสำเร็จ แท่งหยกจันทราที่ปักอยู่บนแท่นหินลอยเคว้งคว้างออก

าก ก่อนจะโจนทะยานไต่ขึ้นไปบนปล่องถ้ำด้านบนพุ่งตัวออกไปจากเทือกเขาจันทราตรงดิ่งไปยังเทือกเขาจวินจี้อย่างรวดเ

จันทรากลมโตที่ลอยเด่นอยู่ติดกับเทือกเขา ต่างพร้อมใจตกลงสู่เบื้องล่างมุ่งไปสู่ทิศประจิมและทิศทักษิณอันเป็นที่ตั้งของเผ่าพันธุ์