icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เพลิงแค้นซาตาน

บทที่ 2 ตอนที่ 2

จำนวนคำ:1353    |    อัปเดตเมื่อ:08/09/2022

ข้ามาแล้วเจอภูรีนั่งรออยู่ ชายหนุ่มเดินตรงไปที่โต๊ะทำงาน เขาถอดเสื้อสู

ิวขาวแต่ไม่ขาวจัด ผมสีดำสนิทหยักศกเล็กน้อย ดวงตาคมกล้ารับกับคิ้วยาวสีดำสนิท จมูกโด่งได้รูป

หนือตะวันสบตากับเพื่อนรัก เขารู้อยู่แล้วว่าภูรีต้

็แทบอยากจะลุกหนี เพราะคำตอบมัน

้มันเจ็บปวดทรมานอย่างที่มันไม่เคยได้รับมาก่อนในชีวิตเลยแหละ” เหนือต

ายแค่ไหนกับการกระทำอันชั่วร้ายของนายอำนาจ แต่ว่าเขาก็ไม่อยากให้เพื่อนรักของเขา ต้องจมปล

ที่มันรุนแรงไปกว่านี้เลย ที่ฉันพูดนี่ก็เพราะว่าฉันเป็นห่

องหยุดด้วยในเมื่อเขารอเวลานี้มาตั้งยี่สิบปีเต็

ด้ ภาพที่มันยิงพ่อ ยิงแม่ของฉัน มันเฝ้าหลอกหลอนฉันทุกคืน ฉัน

าอย่างเจ็บปวด ภูรีถอนห

นเมื่อฉันทำให้นายหยุดความแค้นลงไม่ได้ ฉันก็ไม่คิดจะยื้อมันอีกต่อไป ฉันขอให้นา

้มให้กับภูรีอย่างขอบใจ ก่อนจะก้มลงไปหยิ

ระมูลงานนี้ และที่อยู่ในซองน

้าเหนือตะวันอ

ใช่เหรอ หรือว่า...” เหนือตะวันยิ้มอย่างผู้ที่ก

ยใช่ไหมว่าฉันทำยังไง เอื้อมดาวถึงยอมทรยศพ่อของเธอ...”

พยัก

้าเธอนำข้อมูลลับนี้มาให้ฉัน ก็แค่นั้

้องมองเหนือตะวันอย่าง

นือตะวันยิ้มหยันออกมาที่มุมป

นจะยื่นซองที่มีราคาต่ำกว่าไอ้อำนาจแค่บาทเดียว แค่นี้ฉันก็ได้งานนี้ แล้วมันก็ต้องโดนฟ้องล้มละลาย

นือตะวัน “แล้วเอื้อมดาว นายจะทำยัง

สะใจ “ฉันจะเลิกกับเอื้อมดาว

ัน เพราะเขารู้ดีว่าเอื้อมดาวรักเหนือ

างเธอก็รักนายมาก ฉันว่านายอย่าทำร้ายเ

ลือแม้แต่คนเดียว เพื่อชดเชยกับสิ่งที่ฉันต้องสูญเสียมาตลอดชีวิต ถ้าฉันฆ่ามันได้ฉันก็จะฆ่ามัน

นนี้มันก็อยู่ในช่วงที่กำลังโหมกระหน่ำยากที่ใครจะดับมันได้ มันคงเผาไหม้ทุกคนที่อยู่รอบข้า

เปิดรับโบนัส

เปิด
เพลิงแค้นซาตาน
เพลิงแค้นซาตาน
“ภาพที่พ่อและแม่ถูกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม คือปมแค้นที่ฝังแน่นในใจ "เหนือตะวัน" มาตลอดชีวิต และเมื่อเวลาที่เขารอคอยมาถึง ชายหนุ่มจึงเริ่มต้นสะสางความแค้นทันที ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ ศัตรูติดกับดักของเขาอย่างง่ายดาย ไม่เว้นแม้แต่เธอคนนั้น... เอื้อมดาว หญิงสาวหัวใจบริสุทธิ์ผู้ภักดีและรักเหนือตะวันจนหมดหัวใจถูกเหมารวมว่าเป็นศัตรูของเขาด้วย เพียงเพราะเธอเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของฆาตกร หญิงสาวตกอยู่ในฐานะเหยื่อที่ไม่มีทางต่อสู้... เธอยินดีรับโทษทัณฑ์ทุกประการจากเขา ด้วยหวังว่าจะดับไฟแค้นในใจชายหนุ่มให้มอดไหม้ลงได้ แม้เจ็บช้ำทรมานเพียงใดหญิงสาวก็ไม่อุทธรณ์... แล้วเขาเล่า ได้ชำระแค้นสมใจแล้ว ทำไมจึงยังรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวทุกครั้งที่เห็นน้ำตาของเธอคนนั้น ที่ถูกเขาต้องหัวเราะด้วยความสะใจไม่ใช่หรือ ? เขาควรจะจัดการกับเธอต่อไปอย่างไรดี!”