icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เพลิงแค้นซาตาน

บทที่ 8 ตอนที่ 8

จำนวนคำ:1311    |    อัปเดตเมื่อ:08/09/2022

กที่หลับใหลไปยาวนาน หญิงสาวขยับตัวไปมาอย่างปวดเมื่อย หล่อนรู้สึกเจ็บปวดไปทั่วทั้ง

้าย พอตื่นขึ้นมาทุกอย่างก็เป็นเหมือนเดิม มีหล่อน มีพ่อ และก็มีเขา ผู้ชายที่หล่อนรักอยู่

ันหลังอยู่ขอบหน้าต่าง ทำไมนะ โชคชะตาถึงได้กลั่นแกล้งหล่อนอ

ุกขึ้นนั่ง แต่ก็ดูเหมือ

สึกตัวแล้ว เขาละสายตาจากวิวภายนอก หันหน้ากลับมามองหญิงสาวที่

ิดนิด ๆ ริมฝีปากรูปกระจับสีแดงระเรื่อราวกับเคลือบไว้ด้วยสีของกลีบกุหลาบ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ประ

พราะความใจร้ายของเขา หล่อนถึงต้องมาเป็น

มดาวด้วยสีหน้าและแ

แล้วแต่เธอแล้วกันว่าคราวนี้จะใช้ลิฟต์หรือว่าจะเดินลงไปเอง แต่ฉันว่าอย่

อยู่ว่าหล่อนเจ็บเท้า แล้วจะให้หล่อนเดินลงไปได้ยังไง และอีกอย่างเขาก็สามารถโทรสั่

้ำ แต่พอเท้าทั้งสองข้างแตะพื้นเท่านั้นแหละ เอื้อมดาวก็มีอันต้องร้องครางออกมาอย

งเขาประคองกอดหล่อนอย่างแนบแน่น อกอิ่มของหล่อนแนบชิดกับแผ่นอกกว้างที่เต็มไปด้วยกล้า

งตัวหล่อน เอื้อมดาวเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความตระหนก ดวงตากลมโ

บหล่อนก็คือศัตรูกัน และมันก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้อยู่แล้ว ชายหนุ่มคลายลำแขนที่

งไปข้างล่างแล้ว เดี๋ยวฉันจะสั่งขึ้นมาเอง เพราะฉันคิดว่าถ้ารอเธอไป พร

ปอย่างน้อยใจ เขาคงรังเกียจหล่อนมากม

น้าขึ้น พร้อมทั้งกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อที่จะไล่น้ำตาให้ไหลกลับไปข้างใน นี่หล่อนจะต้อง

ป็นอย่างดี เพราะตอนเด็ก ๆ หล่อนติดเขาแจ ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหนหล

นใสที่เหนือตะวันจำได้ดีว่าเป็นเส

นเงยหน้าขึ้นมองน้องสาวด้วยสายตาตำหนิ แต่ลำธารกลับทำท่าทางไม่สนใจใน

ือ ใครก็รู้ว่าน้ำเป็นน้องพี่” หญิงส

ีหน้ายักษ์ใส่น้องสาว ก่อนจะก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ ลำธารมองพี่ชายอย่างขัดใจ แต่

เปิดรับโบนัส

เปิด
เพลิงแค้นซาตาน
เพลิงแค้นซาตาน
“ภาพที่พ่อและแม่ถูกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม คือปมแค้นที่ฝังแน่นในใจ "เหนือตะวัน" มาตลอดชีวิต และเมื่อเวลาที่เขารอคอยมาถึง ชายหนุ่มจึงเริ่มต้นสะสางความแค้นทันที ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ ศัตรูติดกับดักของเขาอย่างง่ายดาย ไม่เว้นแม้แต่เธอคนนั้น... เอื้อมดาว หญิงสาวหัวใจบริสุทธิ์ผู้ภักดีและรักเหนือตะวันจนหมดหัวใจถูกเหมารวมว่าเป็นศัตรูของเขาด้วย เพียงเพราะเธอเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของฆาตกร หญิงสาวตกอยู่ในฐานะเหยื่อที่ไม่มีทางต่อสู้... เธอยินดีรับโทษทัณฑ์ทุกประการจากเขา ด้วยหวังว่าจะดับไฟแค้นในใจชายหนุ่มให้มอดไหม้ลงได้ แม้เจ็บช้ำทรมานเพียงใดหญิงสาวก็ไม่อุทธรณ์... แล้วเขาเล่า ได้ชำระแค้นสมใจแล้ว ทำไมจึงยังรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวทุกครั้งที่เห็นน้ำตาของเธอคนนั้น ที่ถูกเขาต้องหัวเราะด้วยความสะใจไม่ใช่หรือ ? เขาควรจะจัดการกับเธอต่อไปอย่างไรดี!”