icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

MY TEACHER อาจารย์หล่อบอกต่อด้วย

บทที่ 7 .

จำนวนคำ:1352    |    อัปเดตเมื่อ:11/09/2022

พี่นาวาเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม เมื่

ทั้งที่จริงในตู้เย็นมีของสดที่แม่ซื้อติดไว้ตั้งมากมาย สามารถทำอาหารได้

อยได้เหมือ

.

ร้าสร้อย พี่นาวาเอาแต่มองถ้วยมาม่าสลับ

ทานได้หมดแหล

นเปลืองมาก เขาเกือบทำให้ฉันหัว

่งลงเก้าอี้ข้างๆ พี่เขา แขนทั้

นี้พี่จะทานลง

๋ยวฉันก็ได้ตายจริงๆ ซะหรอก ไม่ว่าจะเป็นห

้องหนิเนอะ ต่อให้ไล่ยังไงฉันก็ไม่มีทางไปหรอก ถ้าจะให้ย้ายไ

ตบมุขเอ

ูดอะไรออกมาอีก ได้แต

ก็อยากจะ ‘ยิ้ม’

็ไปทำธุระจะกลับอีกทีก็ตอนเย็น ส่วนพี่แบล็คก็ต้องไปดูร้านจนดึก” แม้ว่าจะพึ่งรู้

แรดๆ

่มั้ย” มือหนาชะงักช้อนที

ุตส่าห์เอ่ยถามออกมาตรงๆ แล้ว งั้นฉันก็จ

ไปทำรายงานน่

ยฉันก็ได้รู้ว่าพี่เขาไม่ได้

พี่นาวานั่งกินมาม่าไปเรื่อยๆ โดนไม่พูดก่อกวน

ปากคนทาน แม้ว่ามันจะเป็นมาม่าก็ตาม ถ้าให้ฉ

งเลย” ฉันแซว มือบางก็เทน้ำใ

ระโยคนี้ แน่นอนสิว่ามันต้องอร่อยอยู่แล้ว

่อร่อยนะ ใส่น้ำเยอะเกิน

ะว่าหนูใช้สูต

่างสงสัย ไม่รู้ว่าจะเล่นมุขนี้ดีหรือ

้วยไง” ฉันจับผมทัดหูตัวเองอ

ต่พี่นาวากลับหัวเราะออกมาด้วย แสด

็นต้องอายนาน เพราะคานรออยู่ อยากได้ใค

ประโยคนี้ยังคงใช

ป็นคนส

ด้อยู่ดี ใครกันจะบอกชอบคนอื่นทั้งๆ ที่เจอกันเพียงแค่วันเ

.

ัวกลับก

างสูงลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปหยิบของตัวเอง ก่อนจะเดินออกจาก

าม่าอย่างตัดพ้อ อยู่ๆ เสียงของพี่เขาก็ดังขึ้นมา มันเป็นประโยคที่พี่นาว

บบนี้ก็ชื่

ากาศเพื่อแสดงให้เห็นถึงความรู้สึกดีใจของฉัน แต่ค

รัว เมื่อคิดขึ้นมาได้ว่าความรักครั้งนี้ของฉันจำเป็น

งพอ เพราะฉะนั้นฉันจะยัดเยียดห

คที่ร้านสักทันที ปกติเวลาไปโรงเรียนพ่อจะเป็นคนขับรถยนต์ไปส่งฉันเอง เพ

นมาส่ง เนื่องจากพ่อเป็นห่วงก็เลยไม่อยากให้ฉันขับรถไปเรีย

เปิดรับโบนัส

เปิด
MY TEACHER อาจารย์หล่อบอกต่อด้วย
MY TEACHER อาจารย์หล่อบอกต่อด้วย
“เพียงแค่ฉันสอบตก พี่ชายตัวดีก็ถึงกับดั้นด้นไปหาครูสอนพิเศษมาให้ ตอนแรกฉันก็เบื่อ แต่พอได้เจอหน้าครูสอนพิเศษคนนั้นความคิดของฉันมันก็เปลี่ยนไป "คนอะไรน่าจับทำผัว" อุปส์! >///< ........................................................................ ความฉิบหายมันจะเริ่มมาเยือนถ้าหากเพื่อนของคุณเอ่ยขอความช่วยเหลือ ชีวิตของผมตอนแรกมันก็สงบสุขอยู่หรอก แต่พอมาเจอกับยัยเด็กที่ชื่อ 'สโนว์ไวท์' เข้า ชีวิตผมก็ไม่เคยสัมผัสกับคำว่าสงบสุขอีกเลย "ทำยังไงก็ได้ให้น้องกูเรียนเก่งขึ้นก็พอ" "เปลี่ยนสมองง่ายกว่านะกูว่า" ปกติผมเป็นคนที่นิ่งและใจเย็น แต่พอมาอยู่กับเธออารมณ์ของผมมันก็ขึ้นๆ ลงๆ เหมือนคนที่ใกล้จะบ้าเต็มที "เรื่องรักอ่ะเซียน แต่เรื่องเรียนไม่รู้เรื่อง"”
1 บทที่ 1 .2 บทที่ 2 .3 บทที่ 3 .4 บทที่ 4 .5 บทที่ 5 .6 บทที่ 6 .7 บทที่ 7 .8 บทที่ 8 .9 บทที่ 9 .10 บทที่ 10 .11 บทที่ 11 .12 บทที่ 12 .13 บทที่ 13 .14 บทที่ 14 .15 บทที่ 15 .16 บทที่ 16 .17 บทที่ 17 .18 บทที่ 18 .19 บทที่ 19 .20 บทที่ 20 .21 บทที่ 21 .22 บทที่ 22 .23 บทที่ 23 .24 บทที่ 24 .25 บทที่ 25 .26 บทที่ 26 .27 บทที่ 27 .28 บทที่ 28 .29 บทที่ 29 .30 บทที่ 30 .31 บทที่ 31 .32 บทที่ 32 .33 บทที่ 33 .34 บทที่ 34 .35 บทที่ 35 .36 บทที่ 36 .37 บทที่ 37 .38 บทที่ 38 .39 บทที่ 39 .40 บทที่ 40 .41 บทที่ 41 .42 บทที่ 42 .43 บทที่ 43 .44 บทที่ 44 .45 บทที่ 45 .46 บทที่ 46 .47 บทที่ 47 .48 บทที่ 48 .49 บทที่ 49 .50 บทที่ 50 -THE END-51 บทที่ 51 ตอนพิเศษ ว่าที่คุณพ่อขอทักทายลูก