ถ้าเปรียบรักเป็นดั่ง...สารเสพติด

้างล่ะจะไม่กลัวตายจริงไหม? แต่พ

ื่อยเป็นคนจำพวกที่ฉันข

ถอะจะเป

้มันน่าจูบใ

ปล่อยเด

ลอยๆ โดยมีสายตาของผู้เป็นนายปรายตามองเล็

ีพอย่างอื่นก็เถอะ แต่ฉันมีงานอย่างหนึ่งมาเสนอให้เธอ สนใจมั้ยล่ะ เงินดีมากนะจะบอกให้” หลั

แทบในทันทีโดยไม่เสียเว

งสัญญาณเตือนภัยว่าอย่าเข้

จริงๆ แล้วมันคงไม

เด็กๆ อย่างเธอค

นกำหมัดเข้าหากันแน่น ประโยคที่หลุดออ

เพื่อเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แ

้คนอื่นขายตัว ถ้าคิดว่ามันดีน

ทว่าสายตาของพี่วายุที่มองมาอย่างปราม

ธุรกิจนี้เอง เธอไม่ต้

ืดเกี่ยวกับอะไรบ้าง แต่รู้แค่ชื่อเสียงเรียงนามเสียๆ ที่ดังกระฉ่อนนะ ฉันยังไม่เคยเห็นหน้าค่าตาพวกเขาสักนิด อีกคนท

กเหี้ยๆ น่ะถูกแล้ว ไม่อย่างนั้นลูกน้องคงไม่

น ไม่มีใครกล้าเรียกต่อหน้าสักค

ขยับพูดพึมพำกับตัวเอง ขณะที่ดวง

่งที่ฉันจะไม่มีทางทำมันก็คือการ ‘ขายตัว’ แม้ว่าอาช

อื่นได้ทุกคน ยกเว

ด้ เพราะความคิดนั้นมันถู

ูงยกแขนขึ้นกอดอก แววตาขี้เล่นและเจ้าเล่ห์ในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็

ำให้หัวใจของฉันสั่น

ังน้อยแบบนี้ อุตส่าห์เกิดมาเป็นคน ฉั

่อไป แล้วก็จะหางานอื

ล่อยให้เธอเป็นเด็กส่งยาอีกหรอก คนที่เคยท

นดักช่องทางทำมาหากินขนาดนี้มันคงไม่ใช่การยื่นข้

มันก็ไม่ต่างอะไรกับตายทั้งเป็น ง

ี่เปล่งออกมาเพื่อประชดประชัน ทว่ามันคือส

ัก งั้นก็อย่าได้อยู่มันเลย ตายไปจะได้จบ นรกมั

อก็ลองลงไป

รจะจ่ายค่ายาล่ะหืม?” คิ้วเข้มเลิกข

นแค่เฒ่าหัวงูได้อย่างเดียว

นกันนี่หว่า” นิ้วชี้และนิ้วโป้งของ

ธอมาทำงานกั

ฉันลดมือของตัวเองลงวางไว้ที่หน้าตัก

าฉันกำลังเดินเข้ากรงเสือ แล้วแบบนี้ใคร

นขย้ำตายเลยเหรอ ตาลุง

นพูดออกไปด้วยเสียงไม่เบานัก เพราะตั้งใจจ

ววตาที่แพรวพราว ความเจ้าเล่ห์ของเข

ว พอเจอเรื่องนี้เข้าไปก็ต้อ

ำยังดูเหมือนกำลังเดินวนอยู่ใ