ถ้าเปรียบรักเป็นดั่ง...สารเสพติด

ังไงฉันก็ไม่อาจเชื่อใจพี่เขาได้อยู่ดี เพรา

ไงมันก็สามารถทำให้เตนล์ชดใช้เงินค่ายาทั้งหมดได้ แล้วอีกอย่างก็คือเตนล์จะได้ไม

กมาฉันก็ใช้สมองอันน้อย

ามจนเจออยู่ดี แต่ไม่ลองก็ไม่รู้ไง เผื่อเขาอาจจะไม่อยากมาเสียเวลาตามหาคนอ

ี่สามารถปรับจูนเข้าหากันได้ด้วยดี เพราะไม่อย่างนั้นขืนทำงานร่วมกันไปก็ไม่มีความสุข มันล้วนแต่จะทำให้อึดอัดและหัวร้อนเ

างนี้น่ะเหรอ ใครสั่งใครสอน

ังถูกด่ายังไงก็ไม่รู้ นี่ฉั

ับเขาใช่มั้ยคะ” คิ้วทั้งสองข้างเลิกขึ้นเป็นเชิงถามร่างสูงข้างกาย พร้อมกับ

ำงานกับนาย ไม่ต้องกลัวอ

กเส้นทางชีวิตที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง ถ้าฉันหนีบางทีเขาก็อาจจะตามหาจนเจอ และแน่นอนว่าเขาคงไ

ดี และอาจจะตายด้วยน้ำมือของศัตรูนายได้ง่ายๆ ด้วย พอคิดๆ ดูแล

ยจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย อยากให้

อ่ะ เลือกทางไหนก็เห

น พี่วายุก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดัง

นะ ทำไมพี่วายุต้

ี่ยงตายอะไรขนาดนั้นหรอก แต่ถ้าจำเป็นจริงๆ เดี๋

ยุบอกแบบนี้นั่นก็แสดงว่าเส้นทางการทำงานของฉันมันไม่แน่นอน จะเสี่ยงตายก็

บตกลงอย่างจำยอม ก็มันไม่มีทา

ต่ายตื่นตูมมากไป แต่บอกไว้ก่อนนะ ว่าถ้าหากตาลุงนั่นคิดไม่ซื่อกับฉันเมื่อ

ันต้องโดนจัดการขั้นเด็ดขาดจะไ

้านแล้ว งั้นเตนล์ก็ไปกับพี่เ

าก็กระชากเกียร์แล้วขับเคลื่อนรถออกไปทันทีด้วยความเร็ว

มาย” พี่วายุหันมายักคิ้วใส่ฉัน แว

ลกๆ แบบนั้น เดี๋ยวแม

หอะ พรุ่งนี้ค่อยเข้าไปที่ผับ” น้ำเสียงของฉันมันกำลังโอด

ปเชือด” ใบหน้าหล่อหันกลับไปมองถนนเบื้องหน้า แต่

ชือด แต่ยังไงฉันก็อดรู

ะพาเตนล์ไ

โดขอ

โรงเชือ

นาย หลังจากลงมาจากรถฉันก็พยายามเดินให้ช้าที่สุดเพื่อยืดเวลาให้กับตัวเอ

งชั้นบนสุด จากที่ใช้สายตากวาดมองรอบๆ ทั่วทั้งชั้นนี้ไม่มีห้องอื่นอยู่เ

ยู

ุมันก็ยิ่งทำให้ฉันหายใจไม่ทั่วท้องมากกว่าเดิม สถานกา

ห้องนอน พี่เองก็พักอยู่ที่นี่ด้วย เตนล์

บายใจขึ้นมาหน่อย เพราะอย่างน้อยก็จะได้ไม่ต้องอยู่กับเข

อยู่หน้าบานประตูมันกำลังสั่นระริก ดวงตาคมของพี่วายุปรายมามองฉัน พร้อมรอยยิ้มขำขัน

๊ด

ทบทรุดนั่งกองอยู่ตรงนั้น มือบางยกขึ้นแล้วเคลื่อ

ตอแหลเลยก็คือ ไม่มีพระให้ใส่... มือบางของฉันเล

นมือลงแนบข้างลำตัว ก่อนจะเดินตามหลังพี่วายุเข้าไปในห้

งตกแต่งทุกอย่างนั้นดูดีมีราคาแถมยังสวยหรูแทบทุกชิ้น ถ้าขโมยไปขาย

ไม่เอาดีกว่า ม

าขึ้นไปมองยังชั้นสองบ้าง ซึ่งก็ไม่สามารถมอ

เตนล์เดินขึ้นไปปลุกนายให้พี่หน

ันควัน หมดอารมณ์ที่จะสำรวจรอบๆ โดยปริยาย ดวงตากลมโตขอ

ะให้เตนล์ไปปลุก

ไม่เป็นซะด้วยสิ ระหว่างถ