icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

BABY BURN ชะนีเกินเบอร์

บทที่ 8 .

จำนวนคำ:1360    |    อัปเดตเมื่อ:29/07/2023

้ำคนแรกก็คือพี่คนนี้นี

ฟิ้งค์พูดขึ้นมาอ

และก็เป็นอะตอมที่ใช

นะนำตัวเสร็จ พี่สันทน

าะ นักศึกษาปีหนึ่งดูสนุกสนาน เว้นก็แต่พวกฉันส

รา ที่ไม่ตื่นเต้นกับกิจกรรมอะไรทั้ง

้งโรงยิมก็เต็มไปด้วยเสียงนักศึกษาปีหนึ่งที่ตะโกนบอกว่าสนุกดังลั่น ซึ

อ” ชลลี่สะกิด

ั้งสามก็ตอบกลับเธ

ปจากตรงนี้ที ฉันอยากก

หมดลงแล้ว พี่คงต้องให้รุ่นพี่อีกกลุ

ปิดประตูดังขึ้น พร้อมกับเสียงรองเท้าที่ดังกึกก้องส

ล้วล่ะ” ชลลี่ชะโงกหน้ามากระซิบข้างหูฉ

ำไ

ึ้นไม่มีปี่มีขลุ่ยจนพานท

บ เมื่อเห็นหน้าของคนที่ต

ซงคิ

ดในใจ ว่าเขาเป็นเจ้ากรรมนายเวร

็นว่าเขาอยู่ตรงนี้ ทว่าก็ไม่อาจเบาใจไ

นแบ็คอัพอยู่ด้านหลัง แต่ละคนเป็นผู้ชายทั้งนั้น แถมสีหน้าและแววตายังอยู่ในโหมดที่ไม่พร้อม

ที่ฉันจำได้แม่นยำว่าชื่อดิ้วจะกวาดมองนักศึกษา

ก็ แววตานั้นเหมือนเข

ิจกรรมก็ออกไป!!” ประโยคนั้นเขาตะคอกออกมาทั้งๆ ที่ส

งั้นเหรอ โอเค้!

รวญหลังจากที่ฉันตัดสินใจลุกขึ้นยืน

นพ่อเป็นแม่หรือไงถึงมาตะคอ

ด้วยน้ำเสียงปกติ พร้อมกับมองสบตาเขาไปด้วย ถึงกระนั้นเสียงของฉันก็ทำให้ทุกคนภา

้นยืน เมื่อเห็นว่าตัวเองมีแนวร่วมฉันถึงได้ขยับเท

ะทั่

ายที่ชื่อสายหมอกคนนั้น โผล่มาปร

ง และก็ไม่คิดที่จะเดินกลับเข้าไ

เขาแล้ว ริมฝีปากบางของฉันก็ย

” ร่างสูงตะคอกสั่งใส่หน้าฉันเสียงกร้าว

รอว่า

ม่หลบก็ไ

อกมาอย่างไม่เกรงกลัว และเมื่อเพื่อนทั้งสามค

ือนอย่างที่ฉันทำหรอก เพราะตรงประตูม

บนั้นก็ไม่มีอะไร

ิดจะสั่งสอนคนอื่นแต่ตัวเองก็ยังม

บบนี้ และจะไม่มีทางกลับเข้าไป

ื่อจะแย่อยู่แล้ว” ฟิงค์เอ่ยพูดขึ้นมา ขณะที่เรากำลังจะเดินตรงไปที่หน้

ต้องโดนหมายหั

รือไม่ก็ได้น่ะ แกจะกลัวอะไรห๊ะอะตอม” ชลลี่ไ

ุ่นพี่ต่างหากย่ะ”

เปิดรับโบนัส

เปิด
BABY BURN ชะนีเกินเบอร์
BABY BURN ชะนีเกินเบอร์
“เคยได้ยินคำว่าเสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้หรือเปล่า? และฉันก็ไม่ชอบให้ใครมาหากินในที่ของฉัน แต่ 'มัน' เสือกทำ "ไม่ใช่เด็กถิ่นเช็คอินได้เปล่า" ด้วยความที่โชคชะตามันโหดร้าย จึงทำให้เราสองคน 'ได้' กัน ........................................................................ สิ่งที่ฉันเกลียดที่สุดก็คือความเจ้าชู้ แต่แล้ววันหนึ่งฉันกลับกลายทำตัวเป็นแบบนั้นซะเอง เหตุการณ์ที่พบเจอมันบีบบังคับให้ฉันต้องร้าย ต้องแรง และ...อยู่ให้เป็น "นี่ไม่ใช่ที่วิ่งเล่นของเด็ก กลับบ้านไปดูดนมนอนไป๊!" วาจาที่พ่นออกมาจากริมฝีปากหนาเป็นอะไรที่ฉันรังเกียจพอๆ กับการเห็นหน้า 'คนพูด' "ก่อนไป ขอเตะปากทีดิ" เท้าของฉันมันกำลังกระตุก เมื่อหูได้ยินอะไรที่ไม่เข้าท่าสักเท่าไหร่ เขาว่ากันว่าเสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ เห็นทีว่ามันจะจริง...”