รียนแรกในฐ
หากวันนี้ยังอยู่ที่ประเทศไทย เธอคงออกไปวิ่งเพื่อลดพลังงานความพลุ่งพล่าน แต่นี่เธออยู่ในดินแดนอีกฟากหนึ่งของโลก ต่อให้พูดได
ยิ้มให้ เธอเดินเลยไปฉวยผ้าเช็ดตัวคล้องคอ ทำท่าจ
กไปที่ห้องอาหารตอนนี้
แขก็เฉลยคำบอกเล่าออกมาเสียก่อน “รบกวนอร ลงไป
็ดคราบเหงื่อ แล้วก็เดินตัวปล
ื้อเช้า ก่อนจะออกเดินทางไปยังซาลู หญิงสาวเปิดประตูเดินเอื่อยๆ ออกไปด้า
ริ่มมีคนกลุ่มใหญ่ออกมาเดินบ้างแล้ว หญิงสาวชะเง้อมองลานกว้างด้วยแววตาเสียดาย มีคนกลุ่มใหญ่กำลังบริหารร่าง
นมปัง แฮมหร
้าไปในห้อง เสีย
เธอขนอาหารมื้อ
คลงศีรษะ เธอจัดการยัดถุงใบใหญ่ใ
ไม่ได้บ่น หากปานแขต้องการแค่กาแฟแก้
ถใหญ่ในศูนย์อาหารแตกต่างกับกาแฟซองยังไง แต่ลอออรไม่ได้พูดออกไปหรอก
เตรียมชุดไว้แล้ว สมุดจดก็เก็บใส่กระเป๋าไว้อย่างดี การมาครั้งนี้เพื่อกอบโกยความรู้ ที่ซาลูคือขุมทรัพย์
รว่าจะแต่งตั
นหมื่น แต่เพื่อนร่วมห้องที่มักจะได้รับคำชมจากเจ้ปลาเสมอเรื่องรสนิยมการออกแบบชุด กลับสวมแค่เสื้อยืดสีขาวก
..ชุดเก่ง
งกลม พร้อมกับยิ้มแป้น แล้วก็
ยามเป็นสาวไฮโ
ปคือซาลูนะอร” เ
อรรู้
ซาลูด้วยเสื้อผ้า
ไปเป็นเด็กฝึกแลกเปลี่ยนในซาลูจริงๆ
ชียวนะ เธอจะขายขี้หน้าคนอื่นเขานะ
ไม่มีใครมองเด็กหน้าตาบ้านๆ แบบอรหรอกเนอะ” ลอออรอยากพูดให้ตรง
/0/8509/coverbig.jpg?v=61031ca5d0b40edb688d15239ea16e5a&imageMogr2/format/webp)