icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ขอให้รักกลับคืนมาได้ไหม

บทที่ 6 chapter 6

จำนวนคำ:1724    |    อัปเดตเมื่อ:10/12/2022

ก็ทำใจไว้ก่อนเลยว่าโอกาสได้พบคนที่ถูกกล่าวถึงนั้นน้อ

ได้พบกับเขาเลยสักครั้ง ยกเว้นจะมากับคุณย่า ที่ได้พบก็เหมือนกับไม่ได้พบนั่นแหละ เพราะเขาคน

ะให้แจ้งว่าใ

นดา

่อ.

ะเดาผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นได้แล้วล่ะ หญิงสาวได้เหยียดยิ้มเยาะเย้ยตัวเอง โดนสายตาพนั

มเธอถึงไม่โทรไปบอกเขาด้วยตัวเอง จะขอพบเพื่อคืนของ คำตอบก็คือ...เธอไม่มีเบอร์โทรศัพท์ของเขาไง แ

่าง...ไกลเท่าไหร่ยิ่งดี ไม่รับรู้ ไม่เห็นหน้า ไม่นาน เธอหวังอย่า

งจะไหลออกมา เลยรีบเงยหน้าขึ้นเพื่อจะได้ไม่

ว่าเธอเป็น แต่คนอื่นในบ้านของแดนเหนือไม่เคยยอมรับ แม้กระทั่งคนที่เป็นคู่หมั้นยังไม่เคยเห็นหั

ไปชั่วคราว ก่อนจะรู้ถึงสิ่งผิดปกติ เป็นคู่หมั้น แล้

้งเดียว...ครั้งสุดท้ายแล้วเท่านั้น” เพราะเธอคงจะไม่

อตรงนั้นค่ะ ถ้าสิบนาทีเขา

! ให้ เธอก็คงจะต้องนำไปรบกวนคืนให้กับคุณย่า แม้ไม่อยากจะท

แขกผู้มาติดต่อนั่งรอ แต่ไม่ทันจะได้นั

อ้างว่าเป็นคู่

้นอวดลำขาเรียวยาว ปากก็พูดต่อว่า สายตาก็คอยมองหาว่า

แดนมากจนต้องสร้างเรื่

ยงเกรี้ยวกราดที่เธอก็ทำได้เพียงแค่ยิ้ม.

่สุดเลยเนอะ...” กระหน่ำความเจ็บช้ำมาให้มากพอ เจ็บจนหัวใจด้านชา ต่อไปจะได้

ีก ถึงเธอจะอ้างว่าเป็นเมีย

ยปากบอกออกไปว่าเมียมาขอพบ เพราะถ้าเป็นจริง...ให้เธอบาดเจ็บเจียนตายอยู่ตรงหน้า

ุณแดนอยู่กับ

ยงเกลาไร้สิวฝ้าเท่านั้น ไม่มีอะไรให้เจริญหูเจริญตา กับแฟนสาวที่คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียน รูปร่าง

านั้น แต่เมื่อเขาไม่คิดจะมารับคืน...” แม้จะตัด

ปไหมล่ะ เธอจะได้ไม่ต้องมาที่นี่

จะมีของมาคืนแดนเหนือจริง คงเพียงแค่ส

ะ แต่ในเมื่อเขามอบให้เธอด้วยตัวเอง เธอก็ควรจะคืนเขาด้วยตัวเอง เพราะยังไงของช

ณแดนเหนือด้วยตัวเอง” กระแส

เขาจะพบ

แค่สิ่งที่เกิดขึ้นก็ตอกย้ำให้เธอร

งของที่อยู่ในมือ “ถ้าเขาไม่ให้พบ ไม่คิดรับของชิ้นนี้คืนจริง ฉั

คุณนิสาด้วยนะคะ แล้วก็ขอบคุณที่ลงมาพบฉันด้วย ฉ

านของเธอ ที่ใครห้ามยังไงก็ไม่ฟัง ดื้อด้านดันทุรัง แม้เขาไม่อยากพบแต่เธอก็พยายามที่จะเข้าหา หากว

ไป...ผ่านไปอย่างเงียบเชียบ เขาไม่แม้แต่จะปรายตามามองว่ามีเธอย

เปิดรับโบนัส

เปิด
ขอให้รักกลับคืนมาได้ไหม
ขอให้รักกลับคืนมาได้ไหม
“ความรักไม่ผิด...เรารักเขา เขาไม่รักเรา ก็ไม่ผิด แต่การรอคอยมันย่อมมีระยะเวลาสิ้นสุดลงเมื่อ...ใจเราไม่อาจรอรักจากเขาได้อีกแล้ว มันก็ถึงเวลา...สิ้นสุดยุติการรอคอที่เลื่อนลอยไร้จุดหมาย "นั่นสิคะ หนูดาวก็งงอยู่ ทำไมถึงหนีพี่เหนือไม่พ้นสักที ตั้งแต่หนูดาวตัดสินใจทำแบบนั้นลงไป พี่เหนือทำให้หนูดาวแปลกใจจนงงและสับสนไปหมด" "หือ" "ปกติพี่เหนือจะผลักไสให้หนูดาวไปไกล ๆ ชอบใช้สายตาแบบว่า...ฉันรำคาญเธอนะ เห็นหน้าเธอแล้วมันหงุดหงิดใจมาก จะไปเองดี ๆ หรือจะให้ฉันเตะโด่งเธอไป...ประมาณนี้นะคะ แต่พอหนูดาวเอาแหวนหมั้นไปคืน กลับต้องเจอกับพี่เหนือทุกวัน...และยังอยู่ด้วยกันแทบจะตลอดทั้งวันเลยด้วย ขนาดคิดหนีมาทำงานที่นี่ สุดท้ายยังหนีพี่เหนือไม่พ้นเลยด้วย" "เราคงเป็นคู่เวรคู่กรรมกันละมั้ง ทำยังไงก็หนีกันไม่พ้น เสร็จงานที่นี่ เห็นทีพี่คงจะต้องจับมัดเราให้หนักกว่าเดิม" พันดาวมองแดนเหนืออย่างตื่นตะลึง เรียวปากสีชมพูอ้าค้าง "นี่พี่เหนือ..."”