สามีฉันคืออาจารย์

บน

ลยนะ แกปฏิเสธไปแบบนั้

ะคงดีใจไปแล้วที่มีผู

ให้ความหวั

ม่คนสวย

แกชอบพี่ซั

มาย มะมายก็รีบ

..ไม่ได้ช

ียงสูงเชียว

เราะกันดังลั่นรถก่อนที่รถ

ล้ว ล

่งพวกเรา เจอก

กันพรุ่งน

นที่หอพักแสนสุข ก่อนจะขั

ไพรศาล

รถในโรงรถ แล้วเดินเข้าไปในตัวบ้าน เธอเห็นพ่อแม่ของเธอกำลั

ม่นอนอีกเหรอคะ นี่ม

ม่นอนดึกกันแบบนี้ แต่ทำไมวันนี้ถึงดูแปลก

อกับแม่มีอ

แม่เอาแต่ร้องไห้ไม่ยอมพูดจาอะไรกับเธอเลย

ุณแม่ต้องร้องไห้ด้

ตอนนี้เรากำลัง

็นที่บ้านเรายังปกติดีทุกอย่าง วันก่

ลืออะไรแล้วลูก รวม

ะทำอย่างไ

ลูก นอกจากหาเงินมา

แล้วตอนนี้เราม

นี้แม่กับพ่อไม่ม

ีก็แ

่อะ

บครัวรัตนทรัพย์

บป้าวัลย์ก่อนก็ได้นี่คะ พอ

เพราะคุณแม่เธอเป็นเพื่อนกับคุณหญ

่ทางนั้นบอกว่าเงินเย

เอาอะไรไปป

ให้แม่ แต่แม่ไม่อยากบั

ับมาใจห่อเหี่ยวอีกครั้ง เมื่

ห้นะคะ บอกมาเถอะค่

เช่นนี้เลย เธอเลยยอมแลกทุกอย่างเพื่อครอบครัวและเ

ต่งงานกับพี

รนะคะ แต

ะลูก แ

อัศวินอะไรนั้น อายุห

มืองนอก พอจบเลยทำงานอยู่ที่นั่นเลย เธอไม่เคยเจอเขาหรอก รู

ปี เอง สมัยนี้เขาไม่ถื

บรอบหนึ่งพอดีกับอายุของเธอ นี่

า...ตัดสิน

รุ่งน

่งนี

้องการคำตอบเร็วที่สุ

์ปฏิเสธทุกคนที่เข้ามาจีบ เพื่อมาแต่งงานกับคนที่อายุห่างกัน 14 ปีเนี่ยนะ แล้วชีวิตมหาล

ดือนพลอยกำลังจ

ต่งงานกันแล้ว พวกแม่จะให้พี่อัศ

งว่าเธอต้องขอเงินจากเขาไปเรียนเ

ี่ลูกยอมทำเพื่อแม่ก

อไว้แน่น ไพฑูรย์ผู้เป็น

พลอยไพลินได้แต่บ่นในใจ ไม่อาจจะพูดความรู้สึกที่มันจุกอกนั้นออกไปได้ หลัง