icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หนี้รักชีคทมิฬ

บทที่ 10 ตอนที่ 10

จำนวนคำ:1415    |    อัปเดตเมื่อ:21/10/2022

์นิเจอร์อย่างดีจนน่าแปลกใจ ทั้ง ๆ ที่เขาก็อยู่หอพักเดียวกั

กนี้จะมีห้องใหญ่แ

ไปหยุดที่ริมหน้าต่างกระจกบานใหญ่ท

่มอยู่ที่เทอร์เรซชะงักเล็กน

ล - ซาอัด แห่งยาร์บี เพราะพวกเร

ำของเมริสาเลิกขึ

คะ อย่าบอกนะ... ว

ด้ตอบในทันที เขาถือแก้วน้ำผลไม้มาส่งให้

ีได้พักห้องนี้เท่านั้นแหละ ว่า

ตอบ หัวใจเต้นแรงระรัวขึ้นมาอีกครั้งเมื

แก้มแดงไม่ได้ เสื้อเชิ้ตพอดีตัวเน้นลอนกล้ามเน

อนอ่อนแอลงได้อย่างไม่น่าเชื่อ ถึงแม้อยากจะวิ่งหน

เคยทำให้แม่กิน

ุ่มรู้สึกได้ชัดเจน แต่เขาก็เลือกที่จะเก็บความสงสัยนั

ห้องครัวที่ครบครันไปด้วยเครื่องมือเค

ชอบทำอาห

แต่ตอนนี้ผมสั่งให้เขา

ปเปิดประตูตู้เย็นและหยิบถาดผลไม้ออก

.. คุณใ

นั้นช่างเบาหวิว คล้ายกับผิดหวังอย่างรุนแรง

รู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย

ทองจ้องมองราวกับต้องการค้นคว้าให้ถึง

่... ค

ขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต ร

ณมีคนรักแ

่ะ หวง

วางผลไม้ไร้ทางหนี กายสาวสั่นเทาอย่างรุนแรง เลือดในกายร้อนผ่า

คุณทำไม ในเมื่อฉันถูก

ของคุณมันไม่ตรงกับค

ั้นของหล่อนอย่างจงใจ ขณะที่ริมฝีปากบางเฉียบได้รูปอ

อกไปค

กลัวทำไม ผมออ

ักหน่วง เคลื่อนไหวช้า ๆ แต่ช่างเร้าใจยิ่งนัก ทำเอาเมริส

ดว่า... นี่คื

ลีบปากช้ำที่เขาพึ่งรุกรานเมื่อครู่นี้ด้วยน้ำเสียงที่เต

. มันเป็นจูบที่ฉันจำจำ

อึดอัด กระแสความต้องการบางอย่างลั่น

วยการไหวไหล่อย่างไม่แยแส ก่อนจะตามม

ั้งแรกจากผู้หญิงอย่า

ีกายสาวอย่างรุนแรงจนสะท้านสะเทือนไปทั่วทั้งเรือ

็ติดตาต้องใจผู้ชายคนนี้ได้อย่างง่ายดาย ทั้ง ๆ ที่

... ของสดอยู่ในตู้เย็นทั้ง

ครัวสุดกว้างเพียงลำพัง หญิงสาวกัดปากแน่น ทั้งหงุดหงิด ทั้ง

กลับไปเมื่อวานนี้เหลือเกิน ย้อนไปเพื่อ

ใจที่ตายด้านของหล่อนเหลือเกิน เฟซานทำให้หล่อนกลับม

ม่มีทางรักผู้ชายอย่าง

เปิดรับโบนัส

เปิด
หนี้รักชีคทมิฬ
หนี้รักชีคทมิฬ
“ครั้งหนึ่ง องค์ชายเฟซาน บิน นาห์ยาน อัล-ซาอัด เจ้าชายแห่งทะเลทราย เคยลุ่มหลง เมริสา สาวไทยแสนสวยจนถึงขั้นคิดจะอภิเษกสมรสด้วย แต่แล้วก็ถูกสาวเจ้าทรยศ หักหลังอย่างร้ายกาจ หลายเดือนต่อมาวงล้อการแก้แค้นหมุนมาบรรจบอีกครั้ง องค์ชายเฟซานจะทำทุกทางที่จะลากตัวเมริสามาชดใช้ความผิดในอดีตให้จงได้ "เมย์ไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่... ไม่คิดว่าชาตินี้จะมีวาสนาพบคุณอีก" "ก็อุตส่าห์บินมาหาไม่ใช่หรือ..." นิ้วแกร่งไล้กลีบปากอิ่มที่เขาเคยดูดดื่มแผ่วเบา "ค่ะ เมย์อยากเจอคุณ เมย์อยากจะอธิ..." "หุบปาก! คำพูดของผู้หญิงแพศยาแบบเธอไม่สามารถทำให้ฉันเคลิบเคลิ้มได้อีกแล้ว" เมริสาน้ำตาไหล พยายามอ้อนวอน "แต่เฟซานคะ เมย์ต้องสารภาพกับคุณ เรื่องวันนั้น เมย์กับโจเซฟเราไม่..." "ฉันไม่อยากฟังเรื่องอัปปรีย์ของเธออีก!" นัยน์ตาสีทองเรืองรองไปด้วยความเคียดแค้น "เลิกพยายามคิดที่จะพูดให้ตัวเองดูดีได้แล้วเมริสา เพราะไอ้เฟซานคนโง่คนเดิมมันตายไปพร้อมๆ กับอุบัติเหตุเมื่อหกเดือนก่อนแล้วล่ะ" "อย่าค่ะ... อย่าทำกับเมย์แบบนี้ ได้โปรดหยุดเถอะ" เฟซานหัวเราะอย่างดูถูก "ปกติโดนมากกว่านี้อีกไม่ใช่หรือ... ไม่เอาน่า แค่ขย้ำนิดหน่อย ไม่สึกหรอกว่าที่เป็นอยู่หรอก" "แต่เมย์... เมย์ไม่เคยมีใคร..." "เอาไปหรอกควายที่บ้านเธอเถอะ... แต่ถึงเธอจะมี หรือไม่มีใครฉันก็ไม่เคยใส่ใจอยู่แล้ว เพราะเธอมันก็แค่อีตัวที่ฉันลากมาขึ้นเตียงเพื่อชำระแค้นเท่านั้น..." "เฟซานคะ ได้โปรดอย่าพูดแบบนี้กับเมย์เลย... เมย์รักคุณนะ" "ฉันมีผู้หญิงที่คู่ควรรออยู่แล้ว เธอมันก็แค่เครื่องบำบัดความใคร่เท่านั้น จำใส่กะโหลกของเธอเอาไว้ซะด้วย เมริสา!"”