หนี้รักชีคทมิฬ

“ครั้งหนึ่ง องค์ชายเฟซาน บิน นาห์ยาน อัล-ซาอัด เจ้าชายแห่งทะเลทราย เคยลุ่มหลง เมริสา สาวไทยแสนสวยจนถึงขั้นคิดจะอภิเษกสมรสด้วย แต่แล้วก็ถูกสาวเจ้าทรยศ หักหลังอย่างร้ายกาจ หลายเดือนต่อมาวงล้อการแก้แค้นหมุนมาบรรจบอีกครั้ง องค์ชายเฟซานจะทำทุกทางที่จะลากตัวเมริสามาชดใช้ความผิดในอดีตให้จงได้ "เมย์ไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่... ไม่คิดว่าชาตินี้จะมีวาสนาพบคุณอีก" "ก็อุตส่าห์บินมาหาไม่ใช่หรือ..." นิ้วแกร่งไล้กลีบปากอิ่มที่เขาเคยดูดดื่มแผ่วเบา "ค่ะ เมย์อยากเจอคุณ เมย์อยากจะอธิ..." "หุบปาก! คำพูดของผู้หญิงแพศยาแบบเธอไม่สามารถทำให้ฉันเคลิบเคลิ้มได้อีกแล้ว" เมริสาน้ำตาไหล พยายามอ้อนวอน "แต่เฟซานคะ เมย์ต้องสารภาพกับคุณ เรื่องวันนั้น เมย์กับโจเซฟเราไม่..." "ฉันไม่อยากฟังเรื่องอัปปรีย์ของเธออีก!" นัยน์ตาสีทองเรืองรองไปด้วยความเคียดแค้น "เลิกพยายามคิดที่จะพูดให้ตัวเองดูดีได้แล้วเมริสา เพราะไอ้เฟซานคนโง่คนเดิมมันตายไปพร้อมๆ กับอุบัติเหตุเมื่อหกเดือนก่อนแล้วล่ะ" "อย่าค่ะ... อย่าทำกับเมย์แบบนี้ ได้โปรดหยุดเถอะ" เฟซานหัวเราะอย่างดูถูก "ปกติโดนมากกว่านี้อีกไม่ใช่หรือ... ไม่เอาน่า แค่ขย้ำนิดหน่อย ไม่สึกหรอกว่าที่เป็นอยู่หรอก" "แต่เมย์... เมย์ไม่เคยมีใคร..." "เอาไปหรอกควายที่บ้านเธอเถอะ... แต่ถึงเธอจะมี หรือไม่มีใครฉันก็ไม่เคยใส่ใจอยู่แล้ว เพราะเธอมันก็แค่อีตัวที่ฉันลากมาขึ้นเตียงเพื่อชำระแค้นเท่านั้น..." "เฟซานคะ ได้โปรดอย่าพูดแบบนี้กับเมย์เลย... เมย์รักคุณนะ" "ฉันมีผู้หญิงที่คู่ควรรออยู่แล้ว เธอมันก็แค่เครื่องบำบัดความใคร่เท่านั้น จำใส่กะโหลกของเธอเอาไว้ซะด้วย เมริสา!"”