icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

นางบำเรอดื้อรัก

บทที่ 6 

จำนวนคำ:1567    |    อัปเดตเมื่อ:24/10/2022

บุ๊กโหลดข้อมูลที่ต้องการ ไหนจะต้องรอโหลดเข้าเฟรชไดรส์ ไหนจะรอโหลดเข้าอีเมล์ แต่ละขั้นตอนทำให้หล่อนหงุดหงิดไม่น้อ

ัมภาษณ์งานค่ะ” มะปรางบอกพนักงาน

ด้านมุมนะคะ พี่

ยากาศในร้านตกแต่งเรียบง่ายดูน่านั่ง หล่อนชอบโคมไฟของร้านที่ต่างจากร้านอื่น เพราะมันทำจากไม้สักแบบหกฉากแกะลายฉลุสวยงาม แต่ละด้านต

ำทักทายทำให้มะปรา

มัธยมปลาย หล่อนไม่คิดว่าจะได้เจอเขาที่นี่ เพราะบ้านศิริวุฒิอ

อยู่ซะที่นี่เลย แต่ก็ลงไปกระบี่บ้างเพราะมีงานที่นั่นต้องดูแล” ศิริวุฒิตอบ “ส่วนร้านนี

ุยกันเมื่อสามวันก่อน ก่อนหน้านั้นอีก ปรางดีใจด้วยนะคะ

นสนิทกับนันทนา มักไปบ้านนันทนาบ่อยๆ และครอบครัวเพื่อ

องอื่นล่ะสิ ถึ

งสัยจะเหงาน่ะค่ะ ที่มหาลัยที่นันเรียนไม่ค่อยมีคนไทย แล้วนันก็ไม่ค่อยสุงสิงกั

เพราะนันอยากไปเรียนเอง ฉะนั้นก็ต้องทนกับความเหงาให้ได้

เราต้องสร้างมิตรภาพจากตัวเราก่อน ยิ่งอยู่ต่างแดนต้องมีเพื่อนค่ะ เพื่อนคุย

บปรางทำงานนะ ปกติพี่ให้พาร์ทไทม์ชั่วโมงละสี่สิบห้าบาท แต่พี่ให้ปรา

ยนด้วยทำงานด้วย ดูจากวันและเวลาที่มะปรางลงรายละเอียดในการทำงานไว้ วันธรรมดาจะมีเวลาทำงานวันละสี่ถึงห้าชั่วโมง ส่วนวันเส

้มให้เท่ากับคนอื่นก็ได้นะคะ

ฒิพูดต่อ “ถือว่าส่วนต่างที่ให้เป็นค่าหูชาเวลานันโทรม

่วโมง” มะปรางชูสองนิ้ว

ุฒิพูดไปยิ้มไป “เอาเป็นว่าตกลงต

ะพี่

รับออเดอร์ลูกค่า เสิร์ฟอาหาร เก็บโต๊ะ ต

นักกว่านี้อีก ปรางยังทำได้เล

ุฒิยิ้มให้เพื่อนน้องสาว “พรุ่งนี้เจอกันนะ พี่ต้

ณมากค่ะ

่วนนี้หล่อนจะเก็บไว้เป็นค่าใช้จ่ายๆ ต่างๆ แบ่งเบาภาระบิดามารดาอีกแรงหนึ่ง เมื่อได้งานแล้วมะปรางเดิ

><><>

ชั่วโม

ัด ได้เสื้อผ้ามือสองแต่ยังอยู่ในสภาพดีมาสองชุด และมานั่งกินก๋วยเตี๋ยวร้านข้างตลาด เป็นร้านขึ้นชื่อของเมืองเ

ของตนดังขึ้น มะปรางหยิบมันขึ้นมาดูหน้าจอมือถื

่าไ

ยสิ ฉันปวดหัวมากเลย ปวดจนทนไม่ไหวแล้ว” มะปรางตกใจ

ปรางนะ ปร

หนะที่หล่อนเลือกใช้บริการคือ วินมอเตอร์ไซร์ที่จะพาตนไปถึงจุด

เปิดรับโบนัส

เปิด
นางบำเรอดื้อรัก
นางบำเรอดื้อรัก
“"ไอ้ชั่ว ไอ้เลว ไอ้..." "จุ๊ๆๆ อย่าด่าผัวมากสิจ๊ะเมียจ๋า ด่ามากลูกดกนะ" เขายิ้ม มะปรางยิ้มไม่ออก ได้แต่ร้องฮึ่มๆ ในใจ "มาให้ผัวชื่นใจหน่อยเร็ว เป็นเดือนแล้วนะที่ไม่ได้กกเมีย คิดถึงที่สุดเลย" นับตั้งแต่ความสัมพันธ์ครั้งนั้น ก้องเกียรติกับมะปรางไม่มีอะไรเกินเลยกันอีก ทุกครั้งที่เจอหน้ากันมะปรางเป็นฝ่ายเดินหนี หลีกเลี่ยงการพูดคุย พอเกิดเรื่องในไร่กอบกุล ก้องเกียรติก็วิ่งวุ่นดูแลจัดการ ทั้งเรื่องงานศพคนงานในไร่ ให้เงินเยียวยาครอบครัวคนตาย และเรื่องคดีความ ส่วนมะปรางก็ต้องกลับมาเรียนหนังสือ ส่งผลให้ทั้งสองห่างกันโดยปริยาย "ใครเมียแก ฉันไม่ใช่เมียแก" "ทำไมจะไม่ใช่ ลืมแล้วเหรอว่าเราสนุกกันมากแค่ไหน เสียงครางเธอดังจนแก้วหูฉันแทบแตก ดูเธอมีความสุขจนกระอัก" เขาเอาความจริงมาพูด มะปรางหน้าแดงซ่าน อายก็อาย เจ็บใจก็เจ็บใจ "คืนนี้เรามาสนุกกันดีกว่า ฉันอยากเต็มแก่แล้ว" "ไม่นะ อย่าทำอะไรฉัน ถ้าแกฉันทำล่ะก็ ฉันจะแจ้งตำรวจมาลากคอแกเข้าคุก" มะปรางขู่ หวังว่าเขาจะกลัว แต่ไม่เลย ไม่เลยสักนิด "เอาสิ ไปเลย" ก้องเกียรติขยับตัวให้ร่างเล็กเป็นอิสระ มะปรางรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งหมายจะออกไปจากห้องนี้ให้เร็วที่สุด ทว่าเสียงหนึ่งที่ดังเข้าหูทำให้เท้าเล็กชะงัก "หนังโป๊เรื่องนี้นางเอกผิวดี๊ดี นมก็ใหญ่ ร้องครางได้อารมณ์ชะมัด" มะปรางหันมามองต้นเสียงที่กำลังดูคลิปในมือถือ ใบหน้าเขาแต่งแต้มด้วยรอยยิ้ม นัยน์ตาเป็นประกายเสน่หา ก้องเกียรติเงยหน้ามองมะปรางแล้วกระตุกยิ้ม "มาดูหนังโป๊ด้วยกันไหม เธอจะได้เห็นหน้านางเอกไง ส่วนพระเอกไม่ต้องมองหรอก อยู่ตรงหน้าเธอไง" "คุณทำแบบนี้ทำไม ทำไปทำไม" มะปรางถามเสียงสั่น ไม่คิดว่าชายตรงหน้าจะชั่วมากขนาดนี้ "ทำอะไร ไม่ได้ทำอะไรเลย ก็แค่บันทึกลีลารักของเราเก็บไว้ดูเท่านั้นเอง" ก้องเกียรติตอบ "แต่ถ้าเธอไม่อยากให้คลิปนี้หลุดออกไปในโลกอินเทอร์เน็ต และไม่อยากให้พ่อแม่เธอรู้ความจริง และยังอยากให้พี่ชายเธอออกจากคุก เธอก็ต้องทำตัวดีๆ เชื่อฟังฉัน ตามใจฉัน ถ้าเธอทำตรงกันข้าม คลิปนี้จะถูกเบลอหน้าพระเอก แต่หน้านางเอกจะเด่นชัด เรื่องคดีของพี่เธอก็ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ ฉันจะสั่งให้ทนายชะลอไว้ก่อน รอไปเรื่อยๆ จนกว่าเธอจะยอมฉันอีกครั้งและอีกครั้ง"”