icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รักต้องลุ้น คุณเจ้านายสุดหล่อ

บทที่ 10 กลับดึก

จำนวนคำ:1719    |    อัปเดตเมื่อ:09/11/2022

พระจันทร์ตัวจริงจะหันมายิ้มให้หล่อนบ้างนะ จู่ ๆ ใบหน้าหล่อเหลาของเจ้านายก็โผล่มาในห้วงความคิด ว้าย! คนบ้า มาหลอกมาหลอนอยู่ได้ คนอย่างเขาไม่มีทางหันลงมามองยัยกระต่ายหมายจันทร์อย่างห

ดลองงานของหล่อน จะออกหัวหรือออกก้อยกันหนอ

นต่อ เพื่อหาประสบการณ์ แต่ก็ไม่เห็นท่านประธานพูดอะไร จะให้หล่อนต่อโปรฯ หรือจะเชิญไป

้า (ยักษ์) อีกคน ขอเรียกอย่างนี้ทีเถอะ ก็ตลอดเจ็ดวันที่ผ่านมาหล่อนต้องตะลอน ๆ ไปไหนมาไหนกับเขา (คุณศักดิ์ดาด้วย) ก็ยังชอบส่งสายตาดุ ๆ มาให้อยู่เรื่อย เมื่อไหร่ที่เธอทำผิดพลาด (บ้างเล็กน้อย) คุณศักดิ์ดาก็จะคอยบอกว่าไม่เป็นไร รายนั้

็รอบคอบในทุก ๆ เรื่อง เวลาสั่งงานก็สั่งอย่างกับพายุทอร์นาโด ต้องเร็วและให้ได้อย่างที่ต้องการ ทิ้งความลำบากให้เลขาและ

ต้องพลาดรถเมล์สายที่โดยสารเป็นประจำไปแล้วแน่ ๆ เลย คงต้องอาศัยแท็กซี่กลับอีกแล้ว แย่ชะมัด.. คนยิ่งประหยัด ๆอยู่ รถรับจ้างส่วนตัวเดี๋ยวนี้ไว้ใจไ

็คือหน้าที่หล่อน ที่จะต้องทำให้เสร็จก่อนเวลา เดดไลน์คือก่อนเจ็ดโมง ความจริงแล้วรายงานชุดนี้เป็นงานของมือขวาเป็นผู้รับผ

ลิ่กลั่ก แอบเสียวสันหลังอย่างไรบอกไม่ถูก บรรยากาศมันช่างวังเวงอะไรอย่างนี้ เงียบเชียบเหลือเกินผิดกับตอนกลางวันลิบลับ พาลให้

ล่ออกมาจากข้างในหรือเปล่านะ ทำไงดี.. ทำไงดี หรือจะเดินลงบันไดดี โอย.. ไม่ไหว ๆ นี่มันชั้น 15 นะขืนเดินลงไปมี

ิ๊

้งขามันแข็ง พานหัวใจจะหยุดเต้นไปชั่วขณะ เมื่อได้ยินเสียงสัญญาณเตือนว่าลิฟต์จอดนิ่งสนิทแล้ว บ่

างที่หล่อนจินตนาการไว้หรือเปล่า สักพักเหมือนมีลมเย็น ๆ วิ่งผ่าน

งหาก หรือว่า..จอมขวัญค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้นช้า ๆ ดวงตากลมโตเบิกโพลงแทบผงะ 'ผีบ้าผีบออะไรจ

งเข้มดุจากเจ้านายจอมเฮี๊ยบ ปลุกให้หล่อนตื่นจากภวังค์ชั่วขณะ จอมขวัญต้องรีบโกยแน่บเข้าไ

้าที่ของมัน จอมขวัญเดินผ่านเจ้านายหนุ่มไปยืนอยู่ด้านในสุดของตัวลิฟต์ ทำตัวเล็กลีบ แทบจะฝังตัวหายเข้าไปในผนังก็ไม่ปาน พลางกอดกระเป๋

จะได้อ่านกินได้สะดวก คนอะไรก็ไม่รู้ ช่างเพอร์เฟกต์อะไรอย่างนี้ ขนาดถอดสูทคล้องไว้ที่แขน มีแค่เสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา

เปิดรับโบนัส

เปิด
รักต้องลุ้น คุณเจ้านายสุดหล่อ
รักต้องลุ้น คุณเจ้านายสุดหล่อ
“จะทำอย่างไรดี กับหัวใจดวงน้อย ๆ ของนางสาวจอมขวัญ มงคลเกียรติ ซึ่งเพื่อน ๆ ชอบเรียกว่า " จอมจุ้น" ตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ที่ดั๊น..ไปตกหลุมรักชายหนุ่มลูกครึ่งไทยอังกฤษ ซึ่งเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของเพื่อนรักเพื่อนเลิฟของหล่อนเอง ล้อมดาว ก้องกังวาลไกล เข้าจังเบ้อเริ่ม ในงานวันเกิดเพื่อนรัก เพียงแค่แวบเดียวที่ได้เจอหน้าเขาหล่อนก็เผลอพูดออกมาด้วยฤทธิ์กามเทพ หรือเพราะฤทธิ์น้ำส้มก็ไม่รู้ และไม่อาจเดาได้ ถึงได้โพล่งวาจาราวกับจะสาบานกับเบื้องบน " อยากใช้นามสกุลเดียวกับพี่ชายตัวจังเลยล้อม" และจะด้วยฤทธิ์คำขอส่ง ๆของเธอคงไปถึงหูท่านคิวปิด เลยให้เธอได้เข้าไปทำงานเป็นเบ้ในบริษัทของเขา จับพลัดจับผลู ได้เลื่อนขั้นเป็นถึงเลขาของเจ้านายสุดหล่อ แต่..ความหวังอันเลือนรางของหล่อนจะเป็นจริงขึ้นมาได้อย่างไรล่ะ ก็เจ้านายเธอน่ะสิเจอหน้ากันทีไรเป็นต้องทำหน้ายักษ์ใส่ อย่างกับโกรธกันมาสักร้อยชาติ ทำอะไรก็มีแต่จะคอยส่งสายตาดุ ๆ มาให้อย่างอย่างนั้น แถมยังโดนว่าสารพัดทำอะไรก็ดูเหมือนจะผิดไปหมด เฮ้อ! ชักจะเริ่มท้อแล้วสิ จอมขวัญเพิ่งคิดได้ว่าคนระดับสูงแบบเขาคงไม่มีทางมามองพนักงานธรรมดา ๆ อย่างหล่อนหรอกช่วงหลัง ๆ จึงพยายามที่อยู่ห่าง ๆ จากเจ้านายจอมเฮี้ยบเสีย เพื่อเก็บหัวใจตัวเองไว้ให้รอดปลอดภัยจากคำว่าอกหัก! มัฆวัฒน์ ก้องกังวาลไกล ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง หล่อเหลาเอาการแถมยังอิมพอร์ตมาจากเมืองนอก ด้วยมาดนักธุรกิจหนุ่มไฟแรง ก้าวเข้ามาบริหารงานอย่างเต็มตัวแทนบิดา ทำให้วงการธุรกิจด้านการโรงแรมและรีสอร์ท ต่างก็ตื่นตัวกับฝีไม้ลายมือ บวกกับความสุขุมรอบคอบ เอาจริงเอาจังกับงานอย่างเขา เป็นที่น่าจับตามองจากคู่แข่งเป็นอย่างมากการงานไปได้สวย แต่เรื่องหัวใจเขากลับไม่มีใครที่จะสามารถทำให้หัวใจอันแข็งแกร่งของเขาหวั่นไหวได้ ตลอดระยะเวลาตั้งแต่ทำงานมา ชายหนุ่มไม่กล้าที่จะให้ความสนิทสนมกับเพศตรงข้ามเลย ไม่ใช่เพราะว่าเข็ดขยาดเรื่องความรักแต่อย่างใด เพียงแต่เขาต้องการทุ่มเทให้กับงานมากที่สุดเท่าที่มีกำลังจะทำได้ กอปรกับภาระหน้าที่อันหนักหน่วง ทำให้เขาแทบไม่มีเวลาไปกุ๊กกิ๊กกับใคร จนมาพบกับสาวน้อยหน้าตาสดใส ซึ่งในตอนแรกก็ไม่ได้ให้ความสนสนใจอะไรหล่อนมากมายนักหรอก หากพอนานเข้า เขากลับเป็นคนหลงเจ้าหล่อนจนหัวปักหัวปำ แทบถอนตัวไม่ขึ้นเลยทีเดียว แต่ไหงสาวเจ้ากลับมีท่าทีไม่สนในเขา อย่าหวังว่าจะหนีเขาพ้น คนอย่างนายมาร์คลองได้รักแล้วไม่มีวันไม่ปล่อยหล่อนไปง่าย ๆ แน่ "อย่ามายั่วให้รัก แล้วจากไปแบบนี้ ผมไม่ยอมแน่ "”