ี้สุด
ตอน ข
งไห้กระซิกๆดังอยู่ข้
ียง ใบหน้าเรียวเล็กฟุบลงข้างๆเอวหนุ่มใหญ่ สองม
เนเน่พึมพำเบาๆ จากนั้นเงยมองทะลุกระจ
ู่กับหนูนานกว่าน
จันทร์ที่สุกสว่าง "ทำไมต้องเป็นแบบนี้ พ่อแม่แท้ๆก็ทิ้งหนู
ทธิ์ ต้องรออาทิตย์หน้าถึงจะได้ยาใหม่และฟอกไตจึงจะกลับมาลุกไหว จะว่
อ! ๆ ๆ เธอแอบร้องไห้ด้วยความเสียใจ กระนั้นยังไม่วา
อยก็เริ่มม่อยหลับลงท
สียงคุณพ่อดังเบาๆ เค้าเขย่าแข
๋อ! ว่า
โลกแฝงความสุภาพและหนักแน่น ในคำเพียงสามคำสาวน้
ฉี่ก่อน" สาวน้อยลุกลี้ลุกลนวิ่
าวๆแบบพลาสติกขาว เธอยืนงงอยู่ข้างๆเตียงว่าจะต้องทำยังไง
เสียงสุภาพและราบเรียบเช่นเคย ใบหน้าคมขาวสะท
งเกงร่นออกแล้วควักล้วงเอาแท่
นขึ้นมาวางที่ง่ามขาพ่อ เธอจับคอกระโถ
าเอ่ยขอเพราะเขาโงหัวขึ้นม
อื้อมไปจับรวบลำสีขาวที่นุ่มนิ่ม มื
าครางแล้วฉี่จ
เต้นตุบๆอยู่ในกำมือของเธอ แค่ชำเลืองดูโคน
อนแก้มเด็ก มองหัวบานถอกสีแดงตรงปลายแล้วชวนสยิวในท้องเหล
รงเงี่ยงนั้นจะเสียดสีจนรู้สึกยังไง
" ธาดาเอ่ยบอกขณะที่ฉี่ยังไหลอ
สะบัดหน้าแล้วเงยหนีลำเอ็นข
นาดนี้ก็ได้ ให้พยาบาลวิชาชีพเค้าทำดีกว่า
ดีเหรอ" เนเน่ถาม (เธออย
ธาดาตอบพร้อมฉี่ที่หยุดไหล เนเน่
ไหนว่าจะใช้เวลาที่เหลือให้มีความสุ
่ผิด นี่เองที่รู
ะ หนูไม่เข้
ับตา เค้าสารภาพออกมาด้วยความจริงด้วยสำน
้ยงหนูให้ดีๆ แค่คิดว่ารับเด็กก
วนึง หรือหมาน่ะเหรอคะ" เน
ลับร้องคราง มือน้อยๆของเด็ก
ยงแล้วกัดฟันกร่อดๆ มือของเธอขยำ
าวก้มมองอย่างตกใจ แท่งแดงๆที่ยาวใหญ่มันเ
าแล่นสวนขึ้นมาทางข้อมือ เสียวแปล๊บๆเเล่นขึ้นม
มื่อเห็นแท่งลำนั้นพองอีก แล้วมันก็พ
ม่ออก ใบหน้าเล็กๆนั้นกับปากสีชมพูที
เอาสองมือมากำรอบต่อกัน เธอพบว่า
รอคะ" สาวน้อยพูดกับแท่งลำและบีบม
ไม่! คุณพ่อครางกระเส
ข็งยังงี้! เนเน่คิดในใจ ตาก้มมองหัวบาน
้ยินเสียง เส้นเลือดเส้นเอ็นป
หมั่นเขี้ยว ความโกรธทำให้สติหล
อร้องเสียงหลงด้วยคว
สาวน้อยต
ลืมบุญคุณคนค่ะ" เธอแสร้งทำหน้าปกติแล้วพูดกลบเกลื่อน เหมื
่สุดก็เหมือนโกหกเพราะนี่กำลังจะตาย" ธาด
็งใส่มือหนูทำไม" เนเน่หลุดปากถาม ด้วยเ
มันแข็งหมดแหละ ดูซ
ไม่ดีกับหนูใช่ไหมคะ" เ
พ่อพูดเองเออเอง ใบหน้าหล่อๆดูเลิ่กลั
ะ" สาวน้อยจับ
คิดเราจะทำยังไงนะ
/0/9460/coverbig.jpg?v=a43d360bc2124c9b83794d092556f718&imageMogr2/format/webp)