Login to MeghaBook
icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
closeIcon

เปิดรับโบนัส

เปิด

Alanna Du bois

หนังสือที่ตีพิมพ์ 4 เล่ม

หนังสือและนิยายทั้งหมดของAlanna Du bois

แอบมีความสุข : เธอคือสิ่งที่ไร้สาระในโลกนี้

แอบมีความสุข : เธอคือสิ่งที่ไร้สาระในโลกนี้

สมัยใหม่
5.0
ตอนที่คุณนายผู้ลึกลับของเจียงเฉิงเปิดเผยตัวขึ้น คำค้นหายอดนิยมเกี่ยวกับเจียงเฉิงก็ระเบิดขึ้นทันที คุณนายลู่ตั้งใจฆ่า ขับรถชนคนรักในดวงใจของคุณลู่ ถูกจับเข้าคุก นอกคุก คุณลู่ยืนรอวันแล้ววันเล่า แต่สิ่งที่ได้รับคือร่างไร้วิญญาณของคุณนายลู่ และทารกเพศชายคนหนึ่ง หกปีต่อมา——ซูเสียนกลับมาแล้ว แต่ไม่ใช่ในฐานะคุณนายลู่อีก และในมือของเธอก็ยังจูงมือเด็กผู้หญิงน่ารักฉลาดปราดเปรื่องคนหนึ่งมาด้วย เมื่อเจอกับคุณลู่อีกครั้ง ซูเสียนก็มีรอยยิ้มเต็มใบหน้า “คุณลู่ ฉันแต่งงานแล้ว กรุณาให้เกียรติด้วยค่ะ”
คำขาดอันโหดร้ายของซีอีโอ สู่การผงาด

คำขาดอันโหดร้ายของซีอีโอ สู่การผงาด

โรแมนติก
5.0
ฉันกับคราม คู่หมั้นของฉัน เรามีสัญญากันหนึ่งปี ฉันจะแฝงตัวเข้าไปทำงานเป็นนักพัฒนาซอฟต์แวร์ระดับจูเนียร์ในบริษัทที่เราก่อตั้งขึ้นมาด้วยกัน ส่วนเขาซึ่งเป็นซีอีโอ จะทำหน้าที่สร้างอาณาจักรของเราให้ยิ่งใหญ่ สัญญานั้นสิ้นสุดลงในวันที่เขาสั่งให้ฉันขอโทษผู้หญิงที่กำลังทำลายชีวิตฉันอย่างเป็นระบบ มันเกิดขึ้นระหว่างการนำเสนอแผนงานต่อนักลงทุนครั้งสำคัญที่สุดของเขา เขากำลังวิดีโอคอลอยู่ตอนที่เขาสั่งให้ฉันยอมอัปยศตัวเองต่อหน้าสาธารณชนเพื่อ "แขกคนพิเศษ" ของเขาที่ชื่อว่าเจด้า นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากที่หล่อนเอากาแฟร้อนๆ ราดมือฉันจนพุพอง แต่กลับไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลย เขาเลือกหล่อน ต่อหน้าทุกคน เขาเลือกผู้หญิงพาลที่ชอบบงการคนอื่น มากกว่าความซื่อตรงของบริษัทของเรา ศักดิ์ศรีของพนักงาน และตัวฉัน...คู่หมั้นของเขา สายตาของเขาที่มองผ่านหน้าจอเรียกร้องให้ฉันยอมจำนน "ขอโทษคุณเจด้า เดี๋ยวนี้" ฉันก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ชูมือที่ถูกน้ำร้อนลวกขึ้นให้กล้องเห็น แล้วตัดสินใจโทรออกไปหาคนของฉันเอง "คุณพ่อคะ" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นจนน่ากลัว "ถึงเวลาต้องยุติความเป็นหุ้นส่วนแล้วค่ะ"
คู่แท้ที่เขาไม่ต้องการ คือ หมาป่าขาวผู้เร้นกาย

คู่แท้ที่เขาไม่ต้องการ คือ หมาป่าขาวผู้เร้นกาย

มนุษย์หมาป่า
5.0
สิบปีเต็มที่ฉันใช้ชีวิตในฐานะโอเมก้าผู้ไร้พลัง ความสุขเดียวในชีวิตของฉันคือมินนี่ ลูกสาวผู้ชาญฉลาด ฉันผนึกพลังที่แท้จริงของตัวเอง—พลังแห่งหมาป่าขาว—เพื่อปกป้องเธอจากศัตรูของตระกูล ตอนที่เธอคว้าตำแหน่งเด็กฝึกงานที่ใครๆ ก็หมายปองในสภาเหนือธรรมชาติสากลมาได้ ฉันคิดว่าในที่สุดชีวิตอันเงียบสงบของเราก็มั่นคงแล้ว แต่เพียงหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ฉันกลับพบร่างของลูกนอนขดตัวอยู่มุมหนึ่งในโรงเรียนของเธอ ถูกมัดด้วยเชือกเงินที่แผดเผาผิวหนัง ความฝันของเธอกำลังถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ด้วยน้ำมือของแพรวา ลูกสาวของอัลฟ่าจ่าฝูงของเรา "นังเด็กไร้หัวนอนปลายเท้านี่คิดว่าตัวเองจะมาแย่งที่ของฉันได้งั้นเหรอ" แพรวาแค่นเสียงหยามหยัน "ตำแหน่งฝึกงานที่ท่านพ่ออัลฟ่าของฉันหามาให้" โลกทั้งใบของฉันพังทลาย อัลฟ่าคนนั้นคือวิน สามีของฉัน—คู่แห่งโชคชะตาที่อยู่กับฉันมาสิบปี เมื่อฉันส่งกระแสจิตผ่านพันธะศักดิ์สิทธิ์ของเราไปหาเขา เขากลับใช้คำหวานเคลือบยาพิษกลบเกลื่อนความตื่นตระหนกของฉัน แม้ในขณะที่ฉันกำลังมองแพรวาและเพื่อนๆ ของเธอทรมานลูกของเราเพื่อความสนุกสนาน การหักหลังที่เจ็บปวดที่สุดเกิดขึ้นเมื่อพลอย ชู้รักของเขา ชูการ์ดคู่ครองของอัลฟ่าขึ้นมา—"การ์ดของฉัน" ที่เขาเคยให้เธอยืมใช้ เขามาถึงที่เกิดเหตุเพียงเพื่อปฏิเสธต่อหน้าทุกคนว่าไม่รู้จักฉัน บาปมหันต์ที่ทำให้พันธะของเราแหลกสลาย เขาเรียกฉันว่าผู้บุกรุกและสั่งให้นักรบของเขาลงโทษฉัน ขณะที่พวกเขาบังคับให้ฉันคุกเข่าลงและเฆี่ยนตีฉันด้วยเงิน เขากลับยืนมองเฉยๆ แต่พวกเขาทุกคนประเมินฉันต่ำไป พวกเขาไม่รู้เรื่องเครื่องรางที่ฉันให้ลูกสาวไว้ หรือพลังโบราณที่ซ่อนอยู่ในนั้น ขณะที่การลงทัณฑ์ครั้งสุดท้ายฟาดลงมา ฉันกระซิบชื่อหนึ่งผ่านช่องทางลับ เป็นการทวงคำสัตย์สาบานที่ตระกูลของฉันทำไว้เมื่อหลายชั่วอายุคนก่อน ไม่กี่วินาทีต่อมา เฮลิคอปเตอร์ของกองทัพก็บินวนอยู่เหนืออาคาร และหน่วยพิทักษ์สภาสูงก็บุกเข้ามาในห้อง พวกเขาก้มหัวให้ฉัน "ลูน่าลลิน" ผู้บัญชาการของพวกเขาประกาศก้อง "หน่วยพิทักษ์สภาสูงพร้อมรับคำสั่งจากท่านแล้วครับ"
โอเมก้าผู้ถูกปฏิเสธ: โอกาสครั้งที่สองกับราชา

โอเมก้าผู้ถูกปฏิเสธ: โอกาสครั้งที่สองกับราชา

มนุษย์หมาป่า
5.0
เจ็ดปีเต็มที่ฉันถูกคีแลน แบล็ควู้ด อัลฟ่าของฝูงจันทราทมิฬปฏิเสธในฐานะคู่แท้ แต่เขาไม่เคยต้องการฉันเลย เขามีเพียงลิเวีย ผู้หญิงที่เขาเติบโตมาด้วยกันเท่านั้น เมื่อลิเวียใส่ร้ายว่าฉันขโมยสร้อยคออันล้ำค่า คีแลนไม่ลังเลแม้แต่น้อย “นังโอเมก้าน่ารังเกียจ” เขาถ่มน้ำลาย “แกมันไม่มีค่าพอแม้แต่จะเลียฝุ่นจากรองเท้าของเธอด้วยซ้ำ” จากนั้นเขาก็สั่งให้ทหารยามใส่กุญแจมือเงินที่ข้อมือฉันแล้วลากฉันไปที่ห้องขัง ขณะที่ลิเวียร้องไห้บีบน้ำตาอยู่ในอ้อมแขนของเขา ตอนที่พวกเขาลากฉันออกไป ฉันเห็นเขาสะดุ้งเฮือก ความเจ็บปวดจากสายใยที่ขาดสะบั้นของเราฉายชัดบนใบหน้าเขาแวบหนึ่ง แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไร ในวินาทีนั้น ความหวังโง่ๆ ตลอดเจ็ดปีของฉันได้ตายลงอย่างสมบูรณ์ วันรุ่งขึ้น หลังจากที่แม่ประกันตัวฉันออกมา อัลฟ่าคู่แข่งก็มาพบฉันที่สนามบินสุวรรณภูมิ เขาเสนอตำแหน่งหัวหน้าที่ปรึกษาฝ่ายกลยุทธ์ให้ฉัน โดยมีเป้าหมายเดียว คือทำลายอาณาจักรของคีแลน ฉันตอบตกลงโดยไม่คิดแม้แต่วินาทีเดียว