Pearle Sanjuan

หนังสือและนิยายทั้งหมดของPearle Sanjuan

โอกาสแก้ตัวของฉัน, ความสำนึกผิดของเขา

โรแมนติก

5.0

พันธสัญญาที่ประทับตราด้วยความตายของพ่อ บังคับให้ฉันต้องแต่งงานกับผู้ชายจากตระกูลกิจอนันต์ในวันเกิดครบรอบ 22 ปี และสวมมงกุฎ CEO คนต่อไปให้เขา หลายปีที่ผ่านมา ฉันวิ่งไล่ตามภัทร กิจอนันต์ เชื่อสุดหัวใจว่าความรักข้างเดียวของฉันจะชนะใจเขาได้ในสักวัน แต่ในงานวันเกิดของฉัน เขากลับมอบสร้อยข้อมือที่ควรจะเป็นของฉันให้กับจูน น้องสาวต่างแม่ของฉัน ต่อหน้าทุกคน “ทำตัวให้ชินซะเถอะพริ้ม” เขาเยาะเย้ย “ฉันกำลังจะได้เป็น CEO ฉันจะผูกมัดตัวเองกับผู้หญิงคนเดียวไม่ได้” เขาเรียกฉันว่าผู้หญิงหน้าไม่อายและร้ายกาจ เป็นความอัปยศของวงศ์ตระกูล เขาทำให้ฉันต้องอับอาย นอกใจฉันไปกับจูน และเรียกร้องให้ฉันยอมรับเรื่องผู้หญิงของเขาถ้าอยากจะเป็นภรรยา ความโหดร้ายของเขาทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเขาตบหน้าฉันในที่สาธารณะ และถึงขั้นพยายามจะใช้มีดแทงฉันในวันแต่งงาน ชาติที่แล้ว ความรักที่มืดบอดนี้ได้นำไปสู่ชีวิตแต่งงานที่เหมือนตกนรกทั้งเป็น เขาค่อยๆ วางยาพิษฉัน และฉันก็ตายอย่างโดดเดี่ยวในขณะที่เขามีความสุขกับน้องสาวต่างแม่ของฉัน แต่เมื่อฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันกลับมาอยู่ในงานเลี้ยงนั้น ช่วงเวลาก่อนที่เขากำลังจะมอบของขวัญของฉันให้คนอื่น ครั้งนี้ ฉันรู้ความจริงทั้งหมดแล้ว และฉันก็รู้ว่าฉันจะไม่เลือกเขาอีกต่อไป

ความเหยียดหยามของพี่สาวต่างแม่, คำลวงของคนรัก

โรแมนติก

5.0

ณ งานกาลาสุดหรูของวิทยาลัยดุริยางคศิลป์สยามเมธา ฉัน, ไอริน เดชาวัฒน์, นักไวโอลินเด็กทุน ในที่สุดก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ โดยเฉพาะเมื่อมีธาม มงคลวานิช แฟนหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลในฐานะกรรมการสภามหาวิทยาลัย ยืนอยู่เคียงข้างอย่างสง่างาม แต่แล้ว จอขนาดยักษ์ที่ควรจะฉายชื่อผู้บริจาคกลับสว่างวาบขึ้น เผยให้เห็นวิดีโอลับสุดส่วนตัวของฉัน—ฉากในห้องนอน—ให้เหล่าชนชั้นสูงของกรุงเทพฯ ได้เห็นกันถ้วนหน้า ความอัปยศที่ลึกที่สุดของฉันถูกนำมาประจานต่อหน้าสาธารณชน ขณะที่เสียงฮือฮาเปลี่ยนเป็นเสียงซุบซิบนินทาอย่างเหยียดหยามและเสียงหัวเราะเยาะเย้ย และโลกทั้งใบของฉันพังทลายลงในพริบตา ธาม ผู้ที่ฉันคิดว่าเป็นหลักยึดเดียวในชีวิต กลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เพียงเพื่อที่ฉันจะพบเขาในอีกไม่กี่อึดใจต่อมา กำลังยืนยิ้มอย่างสมใจอยู่กับศิริน พี่สาวต่างแม่ของฉัน พร้อมยอมรับว่าความสัมพันธ์ทั้งหมดของเราเป็นเพียง "เรื่องสนุกคั่นเวลา" เพื่อวางแผนทำลายฉันให้ย่อยยับ ฉันถูกผู้ชายที่ฉันรักหักหลังอย่างแสนสาหัส ถูกต้อนราวกับสัตว์ป่า จากนั้นก็ถูกเพื่อนของเขาลากเข้าไปในตรอกมืดและต้องทนรับความทรมานที่เกินจะจินตนาการ น้ำพริกเผาแผดเผาลำคอ แสงแฟลชจากกล้องบันทึกภาพความหวาดผวาของฉัน และเหล็กร้อนๆ นาบลงบนหัวไหล่จนเป็นแผลเป็น ทั้งหมดนี้เพื่อความบันเทิงของสาธารณชน โดยได้รับการอนุมัติจากธาม ผู้ซึ่งต่อมาได้สั่งให้นักเลงที่ลักพาตัวฉันไป "จัดการเธอซะ" อย่างเลือดเย็น ทำไมเขา ผู้ชายที่เคยสนับสนุนฉัน ถึงได้วางแผนความโหดร้ายที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ทิ้งให้ฉันแหลกสลายและถูกตีตรา ต้องการให้ฉันหายไปจากโลกนี้—ความลับดำมืดอะไรที่ผลักดันการแก้แค้นอันบิดเบี้ยวนี้ และฉันจะหนีจากความหลงใหลอันน่าสะพรึงกลัวของเขาได้หรือไม่? การทรยศที่เจ็บปวดรวดร้าวครั้งนี้ได้เปลี่ยนฉันไปโดยสิ้นเชิง ฉันจะไม่ใช่แค่รอดชีวิต แต่ฉันจะหายไปจากโลกของเขาตามเงื่อนไขของฉันเอง หันหลังให้กับซากปรักหักพังที่เขาสร้างขึ้น เพื่อสร้างอนาคตที่ฉัน, ไอริน, จะเป็นอิสระในที่สุด

หย่ากันแล้วแต่ยังอ้อนอยู่ในอ้อมอกอดีตสามี

โรแมนติก

5.0

หยุนซูแอบหลงรักซู่ โจวหยวนมานานเจ็ดปี แล้ววันหนึ่งก็เกิดเหตุไม่คาดฝันทำให้เธอกลายเป็นคุณนายซู่ขึ้นมา ทุกคนต่างพากันเยาะเย้ยว่าเธอเป็นไก่ป่าที่ได้โผขึ้นไปเกาะบนกิ่งไม้ กลายเป็นนกฟีนิกซ์ในพริบตาเดียว แต่เธอไม่สนใจสิ่งเหล่านั้นเลย สิ่งที่เธอใส่ใจมีเพียงอย่างเดียว — ก็คือในที่สุด “ซู่ โจวหยวน” ก็กลายเป็นของเธอแล้ว ตอนที่หยุนซูเพิ่งแต่งงานกับซู่ โจวหยวนเธอคิดว่า เขาไม่รักเธอตอนนี้ก็ไม่เป็นไร แค่ในวันข้างหน้าเขาจะรักเธอก็พอแล้ว แต่ซู่ โจวหยวนไม่มีหัวใจ แบบนั้นก็คงไม่มีความหมายอะไรอีกแล้ว เธอทั้งสวย ทั้งรวย ทั้งมีหน้าอกมีเรียวขา แล้วทำไมต้องมาทรมานตัวเองอยู่กับซู่ โจวหยวน ที่เป็นเหมือนหุ่นยนต์ไร้ความรู้สึกด้วยล่ะ？ เมื่อหยุนซูได้สติขึ้นมา ก็เอาใบหย่าฟาดใส่หน้าซู่ โจวหยวนตรง ๆ จากนั้นต่างคนก็ต่างไป เขาเดินบนเส้นทางอันสว่างของตัวเอง ส่วนเธอก็เริ่มชีวิตใหม่กับหนุ่มน้อยสุดฮอตของเธอ หลังจากหย่ากันแล้ว ซู่ โจวหยวนก็มักจะเห็นข่าวลือของอดีตภรรยาตัวเองติดอันดับค้นหายอดฮิตอยู่บ่อย ๆ เมื่อวานยังมีข่าวว่าเธอไปดินเนอร์กับมหาเศรษฐีหนุ่มจากวงการเทคโนโลยี วันนี้กลับมีข่าวว่าเธอไปสร้างรังรักกับหนุ่มน้อยสุดฮอตอีกแล้ว？？？ ซู่ โจวหยวนเหวี่ยงโทรศัพท์ในมืออย่างแรงแล้วตะโกนว่า “ไปให้พ้นกับรังรักบ้า ๆ นั่น！ ผู้หญิงคนนั้นเป็นของฉัน！” หยุนซูผู้ใช้ชีวิตอย่างมีสีสันเอ่ยขึ้นว่า “คุณคะ ไม่ทราบว่านามสกุลอะไรเหรอ？”