Login to MeghaBook
icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
ไอมาเฟีย นั่นเมียกู

ไอมาเฟีย นั่นเมียกู

KHUNLi.Li

5.0
ความคิดเห็น
38.6K
ชม
40
บท

คู่หมั้นของ ‘โจดิน’ มาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ ดันเป็น ’ยูมิ’ แฟนสาวผู้อ่อนแอของ ’นิเณอ’ หญิงแกร่งใจกล้า และบุคลิกของเธอมันก็ดันเข้าตาเขาเต็มๆ จนอยากได้เธอมาเป็นเมียแทน…

บทที่ 1 Part : แฟนเด็กขี้อ้อน

• ACTION •

วันนี้เป็นวันแรกที่ยูมิไปเรียนในฐานะนักศึกษาไม่ใช่นักเรียนเหมือนเมื่อก่อน เด็กน้อยคนนั้นเวลานี้ก็ยังคงเป็นเด็กน้อยเหมือนเดิม แม้จะโตเป็นสาวและเข้ามหาลัยแล้วแต่เธอก็ยังมีนิสัยเหมือนเด็กๆ ไม่เปลี่ยน

ปึง!

เมื่อสาวร่างเล็กเปิดประตูขึ้นมานั่งบนรถได้ ก็เอาแต่พูดเรื่องตื่นเต้นที่เจอในวันนี้ให้แฟนสาวสุดเท่ห์ของเธอฟัง สีหน้าและท่าทางตื่นเต้นของยูมิมันทำให้นิเฌอเอ็นดูและหลงรักเด็กน้อยคนนี้ทุกครั้ง

“อาจารย์คนนั้นน่ากลัวมากเลย ยูมิพูดจริงๆ นะ...”

“ค่ะ พี่เชื่อยูมิ...แล้ววันนี้มีคนมาจีบยูมิหรือเปล่า?”

“มีค่ะ แต่ยูมิบอกไปแล้วค่ะว่ายูมิมีแฟนแล้ว แถมยังเอารูปให้ดูด้วยนะคะ” เธอพูดตาใส

“ว้าว แฟนใครน่ารักจัง”

“แฟนของพี่นิเฌอไงคะ^^”

ยูมิเป็นเด็กที่น่ารักขี้อ้อนและไม่พูดคำหยาบหรือคำทะลึ่งเลย นั่นยิ่งทำให้เธอมีภาพรักที่เหมือนเด็กบริสุทธิ์ใสซื่อ ทว่าบุคลิกของเธอไม่ได้เข้าตาทุกคนที่เห็น เพราะมีเพื่อนร่วมห้องหลายคนที่ไม่ชอบเธอเพราะความแบ๊วนี้ ทำให้เธอไม่ค่อยมีเพื่อน หรืออาจจะเรียกว่าไม่มีเลย

“แล้วที่ทำงานของพี่นิเฌอเป็นไงบ้างคะ ไม่มีสาวสวยๆ มายุ่งวุ่นวายใช่ไหม?”

“สาวสวยๆ เหรอ? ไม่มีนะ...ถ้าสวยกว่ายูมิก็ไม่มีแล้ว” นิเฌอพูดเอาใจแฟนเด็กเพราะรู้ว่าเธอจะชอบใจเมื่อได้ยินอะไรแบบนี้

“พูดจริงหรือเปล่าคะ เห็นเขาบอกว่าคนแก่ชอบโกหก...”

“แก่เหรอ?” นิเฌอเจ็บปวดทุกครั้งเมื่อได้ยินแฟนเด็กของเธอพูดว่าแก่ด้วยอายุที่ห่างกันถึงเก้าปี “เจ็บจัง...”

“ถึงแก่ยูมิก็รักค่ะ^^” ฟอด~

แก้มคนแก่ที่ว่าถูกแฟนเด็กของเธอหอมฟัดฟอดใหญ่หลายครั้งจนเธอหายน้อยใจ ก่อนที่ทั้งคู่จะขับรถออกจากหน้ามหาลัยเพื่อกลับมาที่บ้านของนิเฌอ

บ้านนิเฌอ...

ทุกครั้งที่ไปรับยูมิจากโรงเรียนนิเฌอก็จะพาแฟนเด็กของเธอแวะที่บ้านก่อนทุกครั้ง เพราะต้องการจะใช้เวลาร่วมกันกับยูมิและไปส่งเธอกลับบ้านในเวลาที่ไม่ดึกมากเพื่อไม่ให้พ่อของเธอเป็นกังวล

ทุกอย่างเป็นแบบนี้อยู่สองปีตั้งแต่ที่ทั้งคู่เริ่มคบกัน แม้ตอนนั้นเธอจะมีอายุเพียงแค่สิบห้าปีเท่านั้น แต่นิเฌอก็ไม่ได้เร่งรัดเรื่องอย่างว่าเพราะเกิดความรักต่อยูมิจริงๆ ซึ่งฝ่ายที่เริ่มกลับเป็นสาวน้อยที่มีความอยากรู้อยากลอง

และไม่เพียงแค่เธอเป็นสุดที่รักของนิเฌอ ยูมิยังเป็นที่รักของครอบครัวนิเฌออีกด้วย ทั้งพ่อและแม่ของนิเฌอต่างก็รักและเอ็นดูเธอเหมือนลูกสาวคนหนึ่ง...

“ยูมิเลิกเรียนแล้วเหรอลูก วันนี้ไปเรียนมหาลัยวันแรกเป็นไงบ้างคะ?”

“หนูเรียนไม่รู้เรื่องเลยสักอย่างค่ะคุณแม่ ไม่มีอะไรเข้าหัวเลยค่ะ ฮ่าๆ” ยูมิพูดตอบคำถามคุณแม่คนใจดีของนิเฌอ

“อย่างนั้นเหรอ ฮ่าๆ”

“งั้นวันนี้อยู่กินข้าวเย็นกับแม่ก่อนนะแล้วค่อยกลับ แม่ตั้งใจว่าจะเลี้ยงฉลองที่พี่นิเฌอได้เข้าทำงานที่ค่ายเพลง...”

“ได้ค่ะคุณแม่^^” เธอพูดตอบกลับเสียงหวานท่าทางสดใสเช่นเคย

ห้องนอนนิเฌอ...

หลังจากทานอาหารเสร็จสองสาวก็เข้ามาใช้เวลาอยู่ด้วยกันในห้อง คนตัวเล็กนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนที่นอนด้วยความสบายใจ และจะทำหน้าบูดทุกครั้งเมื่อรู้ว่าใกล้เวลาที่จะต้องกลับบ้าน

“อีกยี่สิบนาทีพี่จะไปส่งแล้วนะคะ”

“งือ~ ยูมิไม่อยากกลับบ้าน”

สาวขี้อ้อนถีบขางอแงอยู่บนเตียงเมื่อได้ยินแฟนของเธอพูดแบบนั้น กระโปรงพีทที่สั้นจู๋ถกขึ้นจนเห็นว่าเธอไม่ได้สวมกางเกงซับใน

“ทำไมถึงไม่ใส่ซับใน...”

เสียงแข็งดุของนิเฌอทำให้เท้าเล็กหยุดงอแง และรีบถกกระโปรงลงปิดความสาวเพราะกลัวความผิด “...ยูมิลืมค่ะ”

“ลืมเหรอ?” สาวร่างสูงหุ่นนางแบบดันตัวขึ้นหน้าพรางขมวดคิ้วทำหน้าดุใส่เจ้าของตาใส

พรึบ!

“งา~ อย่าเปิดสิคะพี่นิเฌอ มันโป๊” เธอทำเสียงงอแงขี้อ้อนเหมือนเด็ก แต่ก็ใช้ไม่ได้ผล

“มานี่เลย” เมื่อถกกระโปรงพีทขึ้นสูงจนเห็นกางเกงในตัวน้อย สาวเท่ห์ก็ก้มหน้าลงไปดูดเม้มบริเวรขาอ่อนเล็กขาวเพื่อเป็นการทำโทษ

จ๊วบ~

“พี่นิเฌอ~”

สาวเท่ห์ดูดขาขาวนั้นจนเกิดรอยแดงจ้ำเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ “ทีหลังห้ามลืมใส่อีกรู้ไหมคะ พี่ห่วง...”

“ค่ะ ยูมิรู้แล้ว~” คนตัวเล็กลากเสียงหวานเอียงหน้าอ้อนแฟนของเธอ

“แล้วก็ห้ามใส่กระโปรงสั้นอีกด้วยเข้าใจไหม?”

“ไม่เห็นจะสั้นเลย เพื่อนที่มหาลัยก็ใส่เท่าๆ ยูมิ” เธอพูดเถียงทันควัน

“เถียงเหรอ?” เธอใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้หนีบปากบนและปากล่างของเด็กชั่งพูดเข้าหากัน เมื่อเห็นว่าเธอใช้ปากนั้นพูดเถียงด้วยท่าทางไม่น่ารัก

“อือ~ ยูมิเจ็บนะ”

“เด็กชอบเถียงก็ต้องโดนแบบนี้แหละ...”

“ผู้ใหญ่ขี้แกล้ง นิสัยไม่ดี”

“ด่าผัวเดี๋ยวก็ตกนรกหรอก” นิเฌอแกล้งขึ้นเสียงดุเพื่อขู่ให้ยูมิกลัว

“แล้วพี่นิเฌอด่าเมียไม่กลัวตกนรกหรือไง”

“เดี๋ยวนี้เถียงเก่งแฮะ...”

“เชอะ!”

“ขี้งอนซะด้วย เจอง้อแบบนี้หน่อยเป็นไง^^” นิเฌอล้วงมือเข้าไปใต้กระโปรงพีทสั้นที่แฟนเด็กของเธอสวมอยู่ ก่อนจะนวดคลึงบริเวณใจกลางสาวอย่างชำนาญ

“อย่านะ~”

“อย่าดิ้นสิคะ ให้พี่ง้อก่อน”

“ง้อทำไม ยูมิไม่ได้โกรธจริงสักหน่อย”

“พี่ก็ไม่ได้จะง้อจริงค่ะ แค่หาเรื่องจะเอายูมิเฉยๆ ...” นิ้วชี้ยาวกดขยี้เม็ดเกสรรับความเสียวของคนตัวเล็กจนร่างของเธอกระตุกรับเป็นจังหวะ

“พี่นิเฌอพูดทะลึ่งอีกแล้ว...”

“ก็พี่อยากเอายูมิหนิ ให้พี่เอาหน่อยนะ” เสียงยั่วนั้นดังขึ้นข้างใบหูสวยของสาวร่างเล็ก เพื่อบิ้วท์ให้เธอมีอารมณ์ร่วม

“ห้ามพูดทะลึ่งสิคะ ถ้าพูดทะลึ่งอีกยูมิจะไม่ให้เอานะ อุ๊ย!” เธอหลุดปากพูดคำที่เธอคิดว่ามันทะลึ่งออกไปจนโดนอีกคนพูดแซว

“นั่นไง เมื่อกี้ยูมิพูดทะลึ่ง มาให้พี่เอาซะดี ๆ เลย^^”

นิเฌอพูดจบก็พลิกตัวขึ้นคร่อมร่างเล็กและเบียดเนินอูมของตัวเองขยี้เนินของคนใต้ร่าง ในตอนที่ริมฝีปากสวยของทั้งสองบดจูบกันอย่างมีอารมณ์

จ๊วบ~

“อือ~”

เมื่อล้วงมือเข้าไปเช็คความแฉะด้านในกางเกงผ้าบางตัวน้อย ก็พบว่าหน้าปากทางเข้าแฉะไม่ต่างจากในโพรงปากของสองสาวที่กำลังนัวลิ้นกันอยู่

นิเฌอดันตัวขึ้นเปิดลิ้นชักข้างเตียง เพื่อหยิบบางอย่าง บางอย่างที่เป็นตัวช่วยเพิ่มความเสียวให้กับพวกเธอทั้งสองคน ‘ดุ้นสองทาง’ ขนาดสี่สิบเก้านิ้ว เป็นขนาดที่ไม่ได้ใหญ่มากนัก เพราะช่องรักของพวกเธอสองคนมันมีความฟิตเกินไปที่จะใช้ดุ้นขนาดใหญ่กว่านี้

แจ๊ะๆ!

“อ้า~ รูแฉะขนาดนี้คงไม่ต้องใช้เควายแล้วเนอะ...”

“แล้วของพี่นิเฌอแฉะหรือยังคะ?”

“แฉะนานแล้วค่ะ...” สองสาวพูดยั่วกันไปมาก่อนจะเริ่มทำเรื่องที่พวกเธอต่างก็คลั่งไคล้และให้ความสำคัญกับมันไม่ต่างกัน

จ๊วบ~

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode]

[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏] ​

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ KHUNLi.Li

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ข้าไม่ใช่คนดีท่านอย่าได้หวัง

ข้าไม่ใช่คนดีท่านอย่าได้หวัง

จิรัฐติกาล
3.5

จางลี่สตรีเกิดมาพร้อมกับความเกลียดชัง บิดามารดาไม่รัก พี่สาวรังเกียจ รอบด้านทำร้ายร่างกาย ชาติภพนี้นางถูกคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีทำร้ายจนตาย เมื่อเกิดพบชาติใหม่อีกครั้ง นางก็ขอตอบแทบพวกเขาอย่างสาสม อย่าคิดว่าชาติภพนี้พวกเขาจะได้อยู่สุขสบาย นางในชาตินี้จะถนอมพวกเขาเป็นอย่างดี “ข้าไม่ใช่คนดี ท่านอย่าได้หวังว่าข้าจะดีเหมือนคนอื่น หากท่านปรารถนา พบสตรีที่ดีก็เชิญไปหาที่อื่น” บุรุษปริศนาที่ติดตามนางจะเลือกเส้นทางไหน แล้วนางจะตอบแทนพวกเขาเหล่านั้นเช่นไร รอพวกเขาหาคำตอบ แต่บอกได้เลยว่านางหาได้ใจดีเหมือนชาติที่แล้วไม่ “ข้าเตือนท่านแล้ว ว่าอย่าได้หวังว่าข้าจะเป็นคนดี”

ฉันนี่แหละเศรษฐี

ฉันนี่แหละเศรษฐี

Abelard Evans
5.0

ผมต้องทำงานนอกเวลาทุกวันเพื่อหารายได้ประคองชีวิตและจ่ายค่าเรียนมหาวิทยาลัยด้วยตัวเอง เนื่องจากฐานะครอบครัวยากจนและไม่สามารถส่งเสียผมเข้ามหาวิทยาลัยได้ และตอนเรียนที่มหาวิทยาลัย ผมก็ได้พบกับเธอ-สาวแสนสวยที่หนุ่มๆ ทุกคนในชั้นเรียนต่างก็ใฝ่ฝันถึง ไม่เว้นแม้แต่ผมเอง แต่ผมก็รู้ตัวดีว่าตัวเองไม่คู่ควรกับเธอ ถึงอย่างนั้นก็ตาม ผมก็รวบรวมความกล้าสารภาพกับเธอจนได้ สุดท้ายผมนึกไม่ถึงว่าเธอจะยอมตกลงเป็นแฟนกับผม เธอบอกกับผมว่าอยากได้ของขวัญเป็นไอโฟนรุ่นล่าสุด ผมก็ไปรับงานซักเสื้อผ้าให้เพื่อนร่วมชั้นเรียนเพื่อพยายามเก็บเงินซื้อให้เธอจนได้ และในที่สุดหนึ่งเดือนต่อมา ผมก็ซื้อมาได้จริง ๆ แต่ขณะที่ผมกำลังห่อของขวัญเพื่อนำไปมอบให้เธอ ก็พบว่าเธอกำลังมีอะไรกับหัวหน้าทีมฟุตบอลในห้องล็อกเกอร์ เธอเหมือนเปลี่ยนเป็นอีกคนหนึ่งซึ่งผมไม่เคยรู้จักเลย เธอหัวเราะเยาะความโง่เขลาของผม เหยียดหยามศักดิ์ศรีของผม ปล่อยให้เขาซึ่งตอนนี้ได้กลายเป็นแฟนใหม่ของเธอไปแล้ว ทุบตีผม ผมนอนเจ็บอยู่บนพื้นอย่างสิ้นหวัง ต่อมา จู่ ๆ ผมก็ได้รับโทรศัพท์จากพ่อ ตั้งแต่วันนั้น ชีวิตของผมก็ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างกับหนัามือเป็นหลังมือ ใครจะไปรู้ว่า ผมเป็นลูกชายของมหาเศรษฐี

ซูเจิน นายหญิงแห่งพฤกษา

ซูเจิน นายหญิงแห่งพฤกษา

l3oonm@
5.0

“ท่านผู้อำนวยการคะ ทางทีมสำรวจแจ้งว่าคนไม่เพียงพอที่จะเข้าไปเก็บตัวอย่างพันธุ์พืชในป่าเมืองเหอหนานค่ะ” ซูเจิน ที่ได้ยินก็หูผึ่งทันที เธอนั่งทำการอยู่ในห้องวิจัยตั้งแต่เรียนจบ ถึงตอนนี้ก็สี่ปีได้แล้ว ผู้อำนวยที่เข้ามาตรวจงานวิจัยล่าสุด ก็มองไปรอบห้อง เพื่อดูว่ามีใครต้องการเสนอตัวไปทำงานในครั้งนี้หรือไม่ แต่หลายคนที่เขามองไป ต่างหลบสายตาของเขา จะมีใครอยากออกไปเสี่ยงอันตราย เดินป่าขึ้นเขาให้เหนื่อยสู้นั่งทำงานในห้องปรับอากาศเย็นๆ ดีกว่า เมื่อไม่มีใครคิดจะเสนอตัว เขาจึงได้สอบถามหาผู้ที่สมัครใจทันที “มีใครอยากจะอาสาไปไหม” ไว้กว่าความคิด ซูเจินยกมือขึ้น “ฉันค่ะ” เพื่อนสนิทรีบดึงเสื้อของเธอเพื่อจะห้ามปราม “จะบ้าหรอ เธอไม่เคยไปสักครั้ง ไม่รู้หรือว่างานนี้เสี่ยงแค่ไหน” เสียงกระซิบของเสี่ยวชิง เอ่ยลอดไรฟันออกมา เมื่อปีที่แล้ว ที่ทีมสำรวจเดินทางเข้าไปที่ป่าเหอหนาน พื้นป่าที่ไม่อาจสำรวจได้อย่างทั่วถึง สร้างความท้าทายให้เหล่านักพฤกษศาสตร์จากทุกองค์กร แต่ไม่ว่าจะส่งเข้าไปกี่ครั้งก็ไปไม่ถึงป่าชั้นกลางเสียที แม้จะใช้เทคโนโลยีที่ล้ำหน้าเข้าช่วยเพียงได้ ก็สำรวจได้เพียงป่าชั้นนอก แถมยังพาชีวิตคนไปทิ้งอีกนับไม่ถ้วน ปีนี้ทางองค์กรของซูเจิน หยิบโครงการสำรวจป่าเหอหนานขึ้นมาใหม่ แต่กว่าจะหาทีมสำรวจได้ครบคนก็กินเวลาไปหลายเดือน ถึงตอนนี้คนก็ยังไม่พอจนต้องมาถามหาจากทีมวิจัยให้ช่วยเหลือ “คุณอยากไปจริงหรือ” เขาเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง “ค่ะ ฉันอยากลองทำงานนี้” ซูเจินยิ้มออกมา “ได้ อีกสองวัน คุณก็เตรียมตัวให้พร้อม” เมื่อมีคนเสนอตัวแล้ว ผู้อำนวยการก็ออกไปพบทีมสำรวจ เพื่อวางแผนการทำงาน ทั้งยังให้ซูเจินตามเขาไปเข้ารวมการประชุมในครั้งนี้ด้วย “เธอมันบ้าไปแล้ว” เพื่อร่วมงานต่างเดินเข้ามาหาซูเจิน แล้วตำหนิเธอที่กล้ายกมือเสนอตัว “เอาน่า ไว้กลับมาฉันจะเอาเรื่องสนุกมาเล่าให้พวกเธอฟัง” ซูเจินยิ้มหวานออกมา ก่อนที่จะเก็บของแล้วไปเข้าร่วมประชุมกับทีมสำรวจ สองวันต่อมาซูเจินก็แบกกระเป๋าเดินทางมาที่จุดนัดพบ เธอออกเดินทางด้วยรถตู้ขององค์กร พร้อมทีมสำรวจอีกเกือบยี่สิบชีวิต ยังดีที่เธอได้แบกกระเป๋าเพียงใบเดียว หากต้องแบกเต็นท์นอน อาหารด้วย คงได้เป็นภาระของคนอื่นอย่างแน่นอน ภายในป่าเหอหนาน น่ากลัวว่าที่ซูเจินคิดไว้เยอะ พอตะวันตกดิน หากไม่มีแสงไฟที่ทีมสำรวจนำมาด้วยคงจะมืดจนมองไม่เห็นอะไร เสียงแมลงทั้งสัตว์ป่าร้องตลอดทั้งคืน สร้างความหวาดกลัวให้กับคนที่ไม่เคยเข้าป่าสักครั้งอย่างเธอได้อย่างดี ยังดีที่เจ้าหน้าที่ผู้นำทางติดตามมาด้วยอีกหลายคน พวกเขาจึงได้อยู่ผลัดเปลี่ยนเวรยาม เพื่อป้องกันไม่ให้สัตว์ป่าเข้ามาถึงตัวพวกเขา หลายวันที่อยู่ในป่า ซูเจินเก็บตัวอย่างพันธุ์ได้หลายชนิด แต่ทั้งทีม ยังเดินไม่หลุดป่าชั้นนอกเลย ยังดีที่อาหารที่เตรียมมาเพียงพอให้พวกเขาอยู่ไปได้อีกหลายวัน “เอ๊ะ” เข้าวันที่เจ็ดของการสำรวจป่า ซูเจิน เห็นดอกไม้แปลกตา ที่ขึ้นอยู่ท่ามกลางพงหญ้ารก เธอจึงเดินห่างจากกลุ่มทีมสำรวจเข้าไปดูทันที เพราะไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องอะไรได้ ระยะห่างที่อยู่ไกลจากพวกเขา หากร้องเรียกก็ยังได้ยินอยู่ เธอหยิบกล้องถ่ายรูปขึ้นมา พร้อมทั้งจดรายละเอียดก่อนที่จะดึงต้นไม้เก็บเข้าถุงเก็บตัวอย่างที่เตรียมมา แต่เมื่อมือของซูเจินสัมผัสไปที่ดอกไม้ เธอก็ต้องตกตะลึง เหมือนมีกระแสไฟวิ่งผ่านปลายนิ้วไปจนทั่วทั้งตัว “โอ๊ยย” เสียงร้องอย่างเจ็บปวดของซูเจิน เรียกความสนใจให้คนทั้งหมดรีบวิ่งมาทางที่เธออยู่ ซูเจินเห็นเพียงแสงสีขาวที่สว่างวาบไปทั่ว แล้วภาพตรงหน้าของเธอก็ดำมืดลง

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
ไอมาเฟีย นั่นเมียกู
1

บทที่ 1 Part : แฟนเด็กขี้อ้อน

27/10/2023

2

บทที่ 2 Part : สองสาวเล่นเสียว G-nc

27/10/2023

3

บทที่ 3 Part : คู่หมั้น

27/10/2023

4

บทที่ 4 Part : เรื่องหนักใจ

27/10/2023

5

บทที่ 5 Part : บุคคลอันตราย

27/10/2023

6

บทที่ 6 Part : ต่อรองกับมาเฟีย

27/10/2023

7

บทที่ 7 Part : ว่าที่เจ้าสาวคนใหม่ NC

27/10/2023

8

บทที่ 8 Part : จำยอม

27/10/2023

9

บทที่ 9 Part : พ่อใจร้าย

27/10/2023

10

บทที่ 10 Part : ขอความช่วยเหลือ

27/10/2023

11

บทที่ 11 Part : ข้อแลกเปลี่ยน NC

27/10/2023

12

บทที่ 12 Part : เอาดุ NC

27/10/2023

13

บทที่ 13 Part : มารับตามสัญญา

27/10/2023

14

บทที่ 14 Part : ฟ้าหลังฝน

27/10/2023

15

บทที่ 15 Part : เอาใจเมียเด็กขี้ยั่ว G-nc

27/10/2023

16

บทที่ 16 Part : เปลี่ยนข้อตกลง

27/10/2023

17

บทที่ 17 Part : ว่าที่บ่าวสาว

27/10/2023

18

บทที่ 18 Part : ความลับในห้องลองชุด NC

27/10/2023

19

บทที่ 19 Part : เยี่ยมพ่อตาแม่ยาย

27/10/2023

20

บทที่ 20 Part : งานแต่งแสนปวดใจ

27/10/2023

21

บทที่ 21 Part : บ้านใหม่ (เรือนหอ) 

27/10/2023

22

บทที่ 22 Part : ศัตรูคู่กัด

27/10/2023

23

บทที่ 23 Part : ฝากปลาย่างไว้กับแมว

27/10/2023

24

บทที่ 24 Part : โคตรเลว NC

27/10/2023

25

บทที่ 25 Part : ปิดไว้ เป็นความลับ

27/10/2023

26

บทที่ 26 Part : แปรเปลี่ยน

27/10/2023

27

บทที่ 27 Part : วันสำคัญ

27/10/2023

28

บทที่ 28 Part : วันเกิดแสนเศร้า

27/10/2023

29

บทที่ 29 Part : ไม่ทันได้เตรียมใจ

27/10/2023

30

บทที่ 30 Part : เคลียร์ความรู้สึก

27/10/2023

31

บทที่ 31 Part : ใช่ ฉันรู้สึก NC

27/10/2023

32

บทที่ 32 Part : เรื่องน่าลุ้น

27/10/2023

33

บทที่ 33 Part : การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ

27/10/2023

34

บทที่ 34 Part : ข่าวดีในช่วงน่าเศร้า

27/10/2023

35

บทที่ 35 Part : ถึงวันต้องจากลา

27/10/2023

36

บทที่ 36 Part : เอาใจคุณแม่ท้องอ่อน S-nc

27/10/2023

37

บทที่ 37 Part : ติดใจคุณสามี NC

27/10/2023

38

บทที่ 38 Part : คุณแม่เลือดร้อน

27/10/2023

39

บทที่ 39 Part : ร่วมยินดี

27/10/2023

40

บทที่ 40 Part : END.

27/10/2023