คืนอ่อนไหวกับชายแปลกหน้า

คืนอ่อนไหวกับชายแปลกหน้า

จินต์พิชา

5.0
ความคิดเห็น
26.6K
ชม
32
บท

"คุณคงไม่ได้หมายถึงให้ผมนอนกับคุณ" "แต่ครีมหมายถึงแบบนั้น นอนกับครีมได้ไหมช่วยทำให้ครีมลืมเรื่องแย่ๆ ที่ผู้ชายคนนั้นกับครีมได้ไหม" "คุณเมามากและผมจะไม่นอนกับคุณเพราะคุณเมา" "คุณก็คงรังเกียจใช่ไหม" "เปล่าแค่ผมไม่อยากเอาเปรียบคุณ" "ครีมเข้าใจ ครีมขอโทษที่ทำให้คุณลำบากใจ สุดท้ายแล้วคืนนี้ครีมก็ต้องอยู่คนเดียว" เสียงที่ฟังเหมือนกำลังเสียใจ น้อยใจทำให้ชายหนุ่มไม่อยากจะเดินออกจากห้องนี้ไปเลย

คืนอ่อนไหวกับชายแปลกหน้า บทที่ 1 ไม่ได้โกรธแต่เป็นห่วง

กานต์สิชามองกระทงรูปเต่าซึ่งทำจากขนมปังที่วางอยู่ข้างๆ เบาะฝั่งคนนั่งด้วยความภูมิใจ วันนี้เธอและพนักงานในร้านช่วยกันทำขนมปังเกือบอยู่หลายแบบเพื่อจะใช้ในงานลอยกระทงคืนนี้

หญิงสาวปิดร้านเร็วกว่าทุกวันเพื่อขับรถมาหาแฟนหนุ่มซึ่งทำงานอยู่ที่จังหวัดนครนายกซึ่งเธอไม่ได้เจอกับคนรักมานานเกือบสองเดือนแล้ว

กานต์สิชาตั้งใจว่าจะชวนชายหนุ่มไปลอยกระทงเพราะเห็นว่าช่วงนี้เขาทำงานหนักก็เลยอยากจะให้เขาได้ผ่อนคลายบ้างหญิงสาวขับรถออกจากกรุงเทพตั้งแต่บ่ายและเข้าพักโรงแรมแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากห้องพักของกันตภูมิ

ปกติกันตภูมิจะเดินทางกลับมาบ้านของตนเองที่กรุงเทพเกือบทุกสัปดาห์แต่สองเดือนที่ผ่านมากันตภูมิบอกเธอว่างานที่ไซต์งานค่อนข้างหนักและเร่งมากจึงไม่มีเวลากลับบ้าน

กันตภูมิเป็นวิศวกรคุมโครงการก่อสร้างศูนย์ราชการขนาดใหญ่ในตัวจังหวัดนครนายกซึ่งมีระยะเวลาดำเนินการก่อสร้างนานถึงสี่ปีซึ่งตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบจะสองปีแล้ว เธอรู้จักกับชายหนุ่มผ่านทางรุ่นพี่คนหนึ่งตั้งแต่สมัยเรียนแต่เพิ่งจะตกลงคบกันได้ไม่ถึงสองปี

ที่ผ่านกานต์สิชาเธอไม่เคยมาหากันตภูมิที่นี่เลยสักครั้ง เขาจะเป็นฝ่ายไปหาเธอมากกว่าเพราะมารดาและพี่สาวของเขาอยู่ที่กรุงเทพ ทุกครั้งที่เขาเข้ากรุงเทพก็จะพากันไปทานข้าวและดูหนังเหมือนคู่รักทั่วไป

กันตภูมิเคยพาเธอไปเจอกับมารดาและพี่สาวอยู่หลายครั้ง ทั้งสองคนก็ให้ความเอ็นดูและต้อนรับเธออย่างดี บ้านของเขาอยู่ไม่ไกลจากร้านของเธอเท่าไหร่ หญิงสาวจึงมักจะให้เด็กที่ร้านเอาขนมไปฝากอยู่บ่อยๆ

นอกจากกระทงที่เตรียมมาลอยด้วยกันแล้ววันนี้กานต์สิชายังทิรามิสุและซอฟต์คุกกี้ของโปรดของคนรักมาให้อีกด้วย ก่อนออกเดินทางจากกรุงเทพเธอก็โทรหาเขาก่อนและรู้ว่าวันนี้กันตภูมิเลิกงานประมาณหนึ่งทุ่ม

หลังจากเช็กอินเข้าที่พักเรียบร้อยแล้วกานต์สิชาก็นั่งรอเวลาที่คนรักจะเลิกงาน พอถึงเวลาประมาณหนึ่งทุ่มหญิงสาวก็โทรศัพท์หาเขาอีกครั้ง

“พี่ภูมิทำอะไรอยู่คะ กลับถึงห้องหรือยัง”

“พี่เพิ่งกินข้าวกับเพื่อนเสร็จนะ กำลังจะขับรถกลับห้อง ครีมมีอะไรหรือเปล่าทำไมวันนี้โทรหาพี่บ่อยจัง”

“ครีมคิดถึงพี่ภูมิ จะโทรหาบ่อยหน่อยไม่ได้เหรอคะ”

“ได้สิพี่ไม่ว่าอะไรหรอกแต่วันนี้รู้สึกแปลกๆ นะ” เพราะปกติแล้วกานต์สิชามักจะไม่ค่อยเป็นฝ่ายโทรมาหาเขาก่อนแต่วันนี้หญิงสาวกลับโทรมาหาถึงสองครั้ง

“ก็คนรักกันจะโทรหากันก็ไม่เห็นจะแปลกเลย”

“พี่รู้ พี่ก็รักครีมเหมือนกัน แต่ตอนนี้พี่ยังขับรถอยู่เอาไว้ถ้าถึงห้องแล้วค่อยคุยกันดีไหม”

“พี่ภูมิพี่อย่าเพิ่งกลับได้มั้ยคะ”

“ทำไมล่ะ มีอะไรหรือเปล่าครีม”

“ครีมอยากลอยกระทงกับพี่ภูมิค่ะ”

“ลอยกระทงเหรอ”

“ใช่ค่ะพี่ภูมิลืมไปหรือเปล่าว่าวันนี้มันเป็นวันลอยกระทง”

“แต่ถ้าให้พี่ขับรถไปกรุงเทพตอนนี้คงไม่ไหวแน่ๆ วันนี้พี่เหนื่อยมาทั้งวันเลยนะครีม”

“ก็ใครว่าจะให้พี่ภูมิขับรถมาหาครีมที่กรุงเทพกันล่ะ”

“แล้วเราจะลอยกระทงด้วยกันได้ยังไงล่ะ หรือครีมหมายถึงการลอยกระทงออนไลน์ เดี๋ยวพี่ถึงห้องแล้วลอยด้วยกันก็ได้นะ”

“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ ครีมหมายถึงเราจะลอยกระทงด้วยกันจริงๆ”

“พี่ภูมิมารับครีมหน่อยได้ไหมคะ”

“พี่ก็บอกครีมไปแล้วไงว่าวันนี้พี่เหนื่อย ให้ขับรถไปกรุงเทพไม่ไหวหรอกพี่กลัวว่ารถมันจะลงข้างทางเสียก่อน”

“ครีมหมายถึงให้พี่ภูมิขับรถมารับครีมที่โรงแรม XXX ค่ะ”

“อะไรนะครีมอยู่ที่โรงแรม”

“ค่ะ ตอนนี้ครีมอยู่ที่โรงแรมพี่ภูมิมารับหน่อยได้ไหมคะ”

“ครีมมาตั้งแต่เมื่อไหร่มากับใคร”

“ครีมขับรถมาคนเดียวค่ะ มาถึงตั้งแต่เย็นแล้ว”

“มันอันตรายมากนะคราวหลังอย่าทำแบบนี้อีกระยะทางจากกรุงเทพมานครนายกมันไม่ใช่ใกล้ๆเลยขับรถตั้งเกือบสองชั่วโมงเลยนะ”

“พี่ภูมิขาอย่าเพิ่งบ่นได้ไหมมารับครีมก่อนตอนนี้ครีมอยากเจอพี่ภูมิมากๆ เดี๋ยวครีมจะลงไปรอพี่อยู่ที่ล็อบบี้ของโรงแรมนะคะ”

“นี่ครีมพูดจริงๆ ใช่ไหมไม่ใช่แกล้งกันนะ”

“ครีมจะแกล้งพี่ภูมิทำไมล่ะ มารับครีมหน่อยนะคะครีมอยากลอยกระทงกับพี่จริงๆ”

“ถ้างั้นครีมรอพี่หน่อยนะ แต่น่าจะไปถึงช้าหน่อยเพราะตอนนี้พี่รู้สึกว่ารถมันเริ่มจะติดแล้ว คนคงจะออกไปลอยกระทงกัน”

“ไม่เป็นไรค่ะพี่ภูมิไม่ต้องรีบหรอกเพราะครีมจองโรงแรมไว้แล้วไม่ได้รีบขับกลับกรุงเทพคืนนี้สักหน่อย”

“แล้วจะจองโรงแรมทำไมล่ะทำไมไม่มาค้างกับพี่ที่ห้องพัก” กันตภูมิแกล้งชวนเพราะรู้ว่ายังไงกานต์สิชาก็ไม่มีทางมาค้างกับตนเองแน่

“ครีมว่านอนที่โรงแรมมันน่าจะสะดวกกว่าค่ะ”

“เดี๋ยวพี่ไปรับนะครับ ครีมอย่าเพิ่งลงมาจากห้องรอให้พี่ไปถึงแล้วพี่จะโทรหา”

“ค่ะพี่ภูมิ”

เพราะอยากเจอกับคนรักเร็วๆ กานต์สิชาเลยลงมานั่งรอเขาบริเวณล็อบบี้เมื่อชายหนุ่มโทรศัพท์เข้ามาหญิงสาวก็เดินออกไปหน้าโรงแรม เมื่อรถเขาเข้ามาจอดเธอก็เปิดประตูขึ้นไปนั่งทันที

“สวัสดีค่ะพี่ภูมิ” หญิงสาวทักทายคนรักด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสเธอรู้สึกดีใจมากๆ ที่ได้เจอเขาหลังจากไม่ได้เจอกันมานานถึงสองเดือนถึงแม้ว่าจะวิดีโอคุยกันอยู่บ่อยครั้งแต่มันก็ไม่เหมือนกับการได้เจอตัวจริง

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ จินต์พิชา

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ตำนานตาม่วง

ตำนานตาม่วง

Wald Bridges

"เธอคือผู้ฝึกสัตว์ร้ายที่มีดวงตาสีม่วงอันเป็นเอกลักษณ์ในศตวรรษที่ 24 เมื่อเธอเกิดใหม่เป็นหญิงตั้งครรภ์ ดวงตาของเธอถูกขุดออก การฝึกฝนของเธอถูกทำลาย ตัวตนของเธอถูกพรากไป และลูกชายของเธอถูกไอ้สารเลวและผู้หญิงใจร้ายแย่งชิงไป! จะทนกับสิ่งนี้ได้อย่างไร! จากนั้นเธอใช้ชีวิตกับลูกสาว ปราบสัตว์ร้ายทั้งหมดด้วยดวงตาสีม่วงของเธอ จัดการทุกคนที่หาเรื่องพวกเขา และในที่สุดก็พบกับราชาเทพชั่วร้ายที่พาลูกชายของเธอไปจนได้ ลูกตัวน้อย ""แม่ มีผู้ชายคนหนึ่งที่บอกว่าตราบใดที่หนูเรียกเขาว่าพ่อ เขาจะมอบภูเขาทองคำให้หนู"" ผู้หญิง ""ถามเขาหน่อยว่าเขามีอีกไหม ฉันสามารถเรียกเขาว่าพ่อได้ด้วยนะ"" ราชาเทพกัดฟัน ""สาวน้อย ลูกทั้งสองเป็นของฉัน และตัวเธอก็เป็นของฉันด้วย"""

โสเภณียอดรัก

โสเภณียอดรัก

อัญญาณี

ธาริกาทนเห็นน้ำตาของวาติยาแฝดน้องไม่ได้ เธอจึงสลับตัวกับน้องสาว เพื่อมาจัดการ นายราเชนทร์ สามีจอมปลอมของวาติยา ให้รู้ซะบ้างว่า ผู้หญิงไม่ได้อ่อนแอทุกคน ...... “เธอออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้ ไป!” ราเชนทร์ไล่หญิงสาวความโมโห “ไม่ไป แก้วเพิ่งมาจะไล่แก้วไปไหนล่ะคะ คืนนี้แก้วจะทวนความจำให้พี่เชนทร์ รับรองพรุ่งนี้พี่เชนทร์ไม่มีทางไล่แก้วออกจากบ้านแน่นอนค่ะ” “ไป! ฉันบอกให้เธอออกไปจากบ้านของฉัน แม่โสเภณี!” ราเชนทร์เริ่มตัวสั่นเพราะความโกรธ เขาไม่เคยโกรธใครเท่าผู้หญิงคนนี้เลย ทั้งโกรธทั้งเกลียด ทั้งขยะแขยง “คำก็โสเภณี สองคำก็โสเภณี ถามหน่อยเถอะว่าถ้าเมียเป็นโสเภณีแล้วผัวจะเป็นอะไร ก็เป็นแมงดาไง แสดงว่าพี่เชนทร์เป็นแมงดา ส่วนบ้านหลังนี้ก็เป็นซ่อง ” ธาริกาสวนกลับอย่างเจ็บแสบ ทำให้ราเชนทร์ถึงกับอึ้ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธ แล้วเดินเข้ามาหาหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างบันได เขาเงื้อมือขึ้นสูงหมายจะตบใบหน้านวล แต่เสียงหวานใสของธาริกาก็ดังขึ้นมาเสียก่อน “ตบสิ คุณตบฉัน ฉันจะตบคุณด้วยรองเท้าข้างนี้ เอาสิ! ตบสิ!” ธาริกาถือรองเท้าส้นสูงสีดำขึ้นเหนือศีรษะ ตั้งท่าจะฟาดกับใบหน้าของเขาทันทีที่เธอถูกทำร้าย ราเชนทร์ไม่คิดว่าวาติยาคนใหม่จะกล้าทำกับเขาแบบนี้ เพราะที่ผ่านมาวาติยาคนเดิมไม่กล้าขึ้นเสียงกับเขา เขาว่าแรงๆ ก็เอาแต่ร้องไห้ แต่วาติยาคนนี้เถียงเขาทุกคำ แถมยังสู้ถ้าหากเขาคิดทำร้ายเธอ ร้ายมาร้ายกลับ...ไม่โกง

ก็เด็กมันยั่ว Naughty boy

ก็เด็กมันยั่ว Naughty boy

Xmaniac

" ผมใหญ่ครับ " " ใหญ่นี่ ชื่อหรือสรรพคุณคะ " " ก็... ทั้งสองอย่างครับ " +++++++++++++++++++++++++++ " ผมอยากเอาคุณเป็นบ้าเลย " ดวงตาของมิถุนาเบิกกว้างเมื่อได้ยินประโยคนั้น ไม่คิดไม่ฝันว่าเขาจะพูดมันออกมาตรง ๆ อย่างไม่ให้เกียรติเธอแม้แต่นิด " ไอ้โรคจิต หยาบคาย ! " เธอผรุสวาทออกมาทั้งยังพยายามดิ้นรนผลักไสให้ตัวเองหลุดพ้นพันธนาการอันเป็นอ้อมแขนเหนียวแน่นนั้น และแน่นอนว่านอกจากไม่หลุดแล้วเขายังรัดเธอแน่นเข้าไปอีก " ปล่อยฉันนะ ! " " ก็คุณบอกให้ผมพูดเอง " " ใครจะไปรู้ว่าความคิดคุณจะทุเรศลามกขนาดนั้น " " มันเป็นเรื่องปกติของมนุษย์ ธรรมชาติสร้างให้สัตว์เพศผู้เพศเมียสมสู่กันเพื่อดำรงเผ่าพันธุ์ ความต้องการทางเพศมันเป็นเรื่องปกติ หรือว่าคุณไม่เคยมีมัน " " ฉันมีคู่หมั้นแล้วและไม่ได้อยากดำรงเผ่าพันธุ์อะไรกับคนแบบคุณ ! " เขาหัวเราะเบา ๆ ต่างกับเธอที่ตาเขียวปั้ด อยากจะยกมือขึ้นตะกายหน้าหล่อ ๆ นั่นแทบบ้า ไอ้คนไร้มารยาท ! " เราไม่ต้องดำรงเผ่าพันธุ์อะไรทั้งนั้น " เขาเริ่มบทสนทนาต่อก่อนโน้มตัวไปกระซิบที่ข้างหูเธอเบา ๆ " แค่เอากันก็พอ " ++++++++++++++++++++++++++++++++++++ " ...แค่อยากจะมาทักทายคนคุ้นเคยเป็นการส่วนตัว " " ฉันไม่ใช่คนคุ้นเคยของนาย " " งั้นคุณเป็นคนคุ้นเคยของผมฝ่ายเดียวก็ได้ " " อย่ามากวนนะ ระวังจะโดนเอาคืน " " ก็เอาสิ จะเอาคืน เอาวัน หรือเอาทั้งวันทั้งคืนเลยก็ได้นะ ผมไม่ติด "

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
คืนอ่อนไหวกับชายแปลกหน้า คืนอ่อนไหวกับชายแปลกหน้า จินต์พิชา โรแมนติก
“"คุณคงไม่ได้หมายถึงให้ผมนอนกับคุณ" "แต่ครีมหมายถึงแบบนั้น นอนกับครีมได้ไหมช่วยทำให้ครีมลืมเรื่องแย่ๆ ที่ผู้ชายคนนั้นกับครีมได้ไหม" "คุณเมามากและผมจะไม่นอนกับคุณเพราะคุณเมา" "คุณก็คงรังเกียจใช่ไหม" "เปล่าแค่ผมไม่อยากเอาเปรียบคุณ" "ครีมเข้าใจ ครีมขอโทษที่ทำให้คุณลำบากใจ สุดท้ายแล้วคืนนี้ครีมก็ต้องอยู่คนเดียว" เสียงที่ฟังเหมือนกำลังเสียใจ น้อยใจทำให้ชายหนุ่มไม่อยากจะเดินออกจากห้องนี้ไปเลย”
1

บทที่ 1 ไม่ได้โกรธแต่เป็นห่วง

11/11/2024

2

บทที่ 2 ไม่ได้โกรธแต่เป็นห่วง

11/11/2024

3

บทที่ 3 คำสัญญา

11/11/2024

4

บทที่ 4 บังเอิญผ่านมา

11/11/2024

5

บทที่ 5 กลางแสงจันทร์

11/11/2024

6

บทที่ 6 เรื่องของผู้หญิงโง่

11/11/2024

7

บทที่ 7 คุณกำลังจะทิ้งครีมไปอีกคนใช่ไหมคะ

11/11/2024

8

บทที่ 8 ถึงขั้นนี้แล้วมันถอยไม่ได้ nc

11/11/2024

9

บทที่ 9 ผมจะทำให้คุณลืมเรื่องแย่ๆ nc

11/11/2024

10

บทที่ 10 ทิ้งทุกอย่างไว้ที่นี่

11/11/2024

11

บทที่ 11 ลืมได้แค่หนึ่งคน

11/11/2024

12

บทที่ 12 คุณไม่ใช่ครีม

11/11/2024

13

บทที่ 13 ต้องหาให้เจอ

11/11/2024

14

บทที่ 14 อยู่ใกล้กันแค่นี้

11/11/2024

15

บทที่ 15 ไม่ใช่เรื่องบังเอิญทั้งหมด

11/11/2024

16

บทที่ 16 แม่ค้าร้านนี้สวยถูกใจ

11/11/2024

17

บทที่ 17 ทำความรู้จัก

11/11/2024

18

บทที่ 18 สิ่งที่พ่อกับแม่ผมพูดคือสิ่งที่ผมต้องการ

11/11/2024

19

บทที่ 19 ทบทวนอีกครั้ง nc

11/11/2024

20

บทที่ 20 เร่าร้อนรับปีใหม่ nc

11/11/2024

21

บทที่ 21 เชื่อเรื่องเนื้อคู่

11/11/2024

22

บทที่ 22 ชอบสวนไหนที่สุด

11/11/2024

23

บทที่ 23 บอกครีมสิว่าต้องทำยังไง nc

11/11/2024

24

บทที่ 24 แยกออก

11/11/2024

25

บทที่ 25 กลัวคำตอบ

11/11/2024

26

บทที่ 26 กลัวคนอื่นเสียหน้าแต่ไม่กลัวแฟนเสียใจ

11/11/2024

27

บทที่ 27 ภาพข่าวที่ชัดเจน

11/11/2024

28

บทที่ 28 รับเป็นแฟนกับน้ำหวานไปก่อน

11/11/2024

29

บทที่ 29 รับเป็นแฟนกับน้ำหวานไปก่อน

11/11/2024

30

บทที่ 30 ใครจะทนไหว (ตอนจบ)

11/11/2024

31

บทที่ 31 ตอนพิเศษ 1

11/11/2024

32

บทที่ 32 ตอนพิเศษ 2

11/11/2024