คุณกู้ คุณนายทอดทิ้งท่านไปแล้ว

คุณกู้ คุณนายทอดทิ้งท่านไปแล้ว

Davon Canestro

4.8
ความคิดเห็น
2.2M
ชม
367
บท

หลังจากแต่งงานได้ 2 ปี ในที่สุดเจียงเนี่ยนอันก็ตั้งครรภ์สักที ความดีอกดีใจของเธอแต่กลับแลกกับคำขอหย่าของสามี หลังจากการสมคบคิด เธอนอนในกองเลือด และต้องการขอร้องเขาให้ช่วยเด็กเอาไว้ แต่กลับไม่สามารถติดต่อกับอีกฝ่ายได้ ด้วยความสิ้นหวังเธอจึงออกจากประเทศไป ต่อมาในงานแต่งงานของเจียงเหนียนอัน คุณกู้เสียการควบคุมและคุกเข่าลง ดวงตาของเขาแดงก่ำ "มีลูกของฉัน แล้วเธออยากจะแต่งงานกับใครกัน?"

บทที่ 1 เธอกลับมาแล้ว พวกเราหย่ากันเถอะ

“อื้อ……”

เจียงเนี่ยนอันส่งเสียงที่ละเอียดอ่อน ลืมตาขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ แต่กลับสบตาเข้ากับดวงตาที่ลุ่มลึกรางกับท้องฟ้ายามค่ำคืนคู่หนึ่ง

กู้ซ่างชินกลับมาแล้ว

ตามตัวของเขามีกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ

จูบของเขายังคงครอบงำเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน มันเต็มไปด้วยความแข็งแกร่งที่ยากจะปฏิเสธ

หัวใจของเจียงเนี่ยนอันเต้นไม่เป็นจังหวะ พยายามที่จะผลักเขาออกไปโดยสัญชาตญาณ

“อย่าขยับ”

เสียงของเขาทั้งทุ้มต่ำทั้งแหบแห้ง แฝงไปด้วยมนตรา

ร่างกายของเจียงเนี่ยนอันแข็งชะงักไปทันที สุดท้ายก็เลือกที่จะคล้อยตามเขา

วันนี้เป็นวันครบรอบสองปีที่พวกเขาแต่งงานกัน เธอไม่อยากจะทำให้เขาเสียอารมณ์

เธอหลับตาลง รู้สึกได้ถึงลมหายใจของเขา

กลิ่นโคโลญจน์จากตัวของเขามันกลบกลิ่นแอลกอฮอล์ไปจนหมด ลอยผ่านจมูกของเธอ จู่โจมเข้ามาในใจทั้งอย่างนั้น ทำให้เธอเคลิบเคลิ้ม ราวกับลอยอยู่บนเมฆ

เมื่อเห็นท่าทางของเธอ ดวงตาของกู้ซ่างชินก็มืดมนไปทันที การกระทำเริ่มเหิมเกริมมากขึ้นเรื่อยๆ

เจียงเนี่ยนอันได้สติสัมปชัญญะกลับมา จึงร้องขอความเมตตาด้วยลมหายใจที่แผ่วเบา

“เบาๆ หน่อย”

“เพราะว่าฉัน.…..”

คำว่าตั้งท้องสองคำนี้ยังไม่ทันได้พูดออกไป เสียงเรียกเข้าที่รีบเร่งก็ดังขึ้นมาทำลายความคลุมเครือระหว่างทั้งสองคนก่อน

ตอนที่แววตาที่เต็มไปด้วยอารมณ์แห่งความปรารถนาของกู้ซ่างชินชำเลืองไปเห็นสายที่โทรเข้ามา เขาก็เปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัว

เขาลุกขึ้นทันที ก่อนจะเริ่มใส่เสื้อผ้า

ดูเหมือนว่าคนที่หมกมุ่นและสับสนเมื่อตะกี้นี้ไม่ใช่เขาอย่างไรอย่างนั้น

“คุณจะออกไปข้างนอกเหรอ?”

เจียงเนี่ยนอันอึ้งตะลึง ดึงชุดนอนมาปิดโดยสัญชาตญาณ

“อืม”

กู้ซ่างชินตอบรับกลับไปอย่างเรียบเฉย ไม่ได้อธิบายอะไรต่ออีก

“แต่ว่า......”

“รีบนอนเร็วๆ เข้าเถอะ”

เขาไม่เปิดโอกาสให้เธอได้พูดอะไร จากนั้นก็โน้มตัวลงไปจุ๊บเบาๆ ที่หน้าผากของเธอ น้ำเสียงอ่อนโยนแต่กลับเหินห่าง

จากนั้นก็ออกจากห้องไปโดยไม่ได้หันกลับมาอีก

เจียงเนี่ยนอันมองแผ่นหลังที่จากไปของเขาอย่างเหม่อลอย ผ่านไปสักพัก ถึงได้ดึงสติกลับมา

น่าจะเป็นเรื่องด่วนที่บริษัทล่ะมั้ง?

เธอต้องทำตามที่เขาบอก ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวเขาจะไม่ชอบเธอ

เธอรักกู้ซ่างชินมาสิบปี การที่ได้แต่งงานกับเขานับว่าเป็นความโชคดี จะคาดหวังมากเกินไปไม่ได้

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เจียงเนี่ยนอันก็ไปล้างหน้าล้างตา ก่อนจะกลับขึ้นไปบนเตียงอีกครั้ง

มือของเธอลูบท้องเบาๆ ใบหน้ายิ้มแย้มอย่างเรียบเฉย

“ลูกรัก พ่อไม่ได้ตั้งใจจะไม่อยู่ด้วยกันกับพวกเรานะ อย่าไปโกรธพ่อเลยนะ”

ทันทีที่พูดจบฟีตข่าวบนหน้าจอโทรศัพท์ก็ดึงดูดสายตาของเธอเข้าอย่างไม่ได้ตั้งใจ

【ท่านประธานกู้ซื่อ กรุ๊ปปรากฏตัวที่สนามบินกลางดึก สันนิษฐานว่าไปรับแฟนสาวปริศนา 】

ภาพประกอบคือกู้ซ่างชินยืนอยู่ตรงทางเข้าวีไอพีของสนามบิน สวมใส่ชุดสูททั้งตัว รูปร่างสูงยาว ออร่าโดดเด่นไม่ธรรมดา

สายตาของเขาอ่อนโยน

เธอไม่เคยเห็นความอ่อนโยนแบบนี้มาก่อน

รูม่านตาของเจียงเนี่ยนอันหดเล็กลงทันที หัวใจราวกับถูกมือล่องหนแทงเข้ามาอย่างรุนแรง เจ็บจนเธอแทบจะหายใจไม่ออก

ผ่านไปนานสองนาน เธอถึงได้ดึงสติกลับมา เนื่องจากยังมีความหวังอยู่บ้าง เธอจึงคลิกเปิดข่าวขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทา

เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ ใบหน้าที่คุ้นเคยเด้งเข้ามาในแววตาของเธอ

หลินเจียเจีย

ผู้หญิงที่อยู่ภายในใจที่กู้ซ่างชินอาลัยอาวณ์มาโดยตลอด เธอกลับมาแล้ว

เจียงเนี่ยนอันรู้สึกหนาวเย็นไปหมดทั้งตัว หัวใจราวกับถูกมีดกรีด

เธอกัดริมฝีปาก พยายามอดกลั้นไม่ให้ตัวเองร้องไห้ออกมา

เธอไม่มีทางลืมว่าการแต่งงานของเธอมันเกิดขึ้นได้ยังไง

เมื่อสองปีก่อน ระหว่างที่หลินเจียเจียกำลังจะหารือเรื่องแต่งงานกับกู้ซ่างชิน จู่ๆ ก็หายสาบสูญไป

ในตอนนั้นกู้ซ่างชินอยู่ในช่วงเวลาหัวเลี้ยวหัวต่อของการคัดเลือกคณะกรรมการ จึงต้องการภรรยาที่เชื่อฟังสักคนหนึ่ง

เธอที่รักเขาจนทุกคนรู้กันไปทั่ว เธอที่ครอบครัวล้มละลายและพังพินาศในตอนนั้น ก็คือตัวเลือกที่ดีที่สุด

หลังจากแต่งงานมาสองปี เธอที่ถ่อมเนื้อถ่อมตัวมักจะรู้สึกว่าความสุขนี้มันเป็นการขโมยมาโดยตลอด

จนกระทั่งเมื่อวาน เธอตรวจพบว่าตัวเองตั้งครรภ์

พวกเขามีการคุมกำเนิดอย่างเข้มงวดมาโดยตลอด ยกเว้นเมื่อเดือนที่แล้วกู้ซ่างชินไปเข้าร่วมงานเลี้ยงสังคม ดื่มจนเมากลับมาถึงบ้าน เขาสูญเสียสติสัมปชัญญะไปจนหมดเกลี้ยง

ทั้งสองคนประมาทเลินเล่อ ถึงได้ตั้งท้องเด็กคนนี้ขึ้นมา

ตอนนี้เธอไม่รู้ว่าควรจะบอกเรื่องนี้กับกู้ซ่างชินยังไง

เธอกลัวว่ากู้ซ่างชินจะให้เธอไปเอาเด็กคนนี้ออก

ถึงยังไง คนที่เขารักก็ไม่ใช่เธอมาตั้งแต่แรกแล้ว

ระหว่างที่กำลังสับสนมึนงง เจียงเนี่ยนอันก็ได้ยินเสียงของกู้ซ่างชิน

เป็นเสียงที่ดังมาจากห้องหนังสือ

เขากลับมาแล้วเหรอ?

เธอลุกขึ้นแล้วเอาเสื้อคลุมตัวบางคลุมไว้ ก่อนจะเดินตรงไปที่ห้องหนังสือ

ทันทีที่มาถึงประตู เสียงเยาะเย้ยของฟู่จือเซวียนก็ดังขึ้นมา “เมื่อคืนนายไม่ได้กลับมาตลอดทั้งคืน เพราะอยู่ด้วยกันกับหลินเจียเจียเหรอ?”

หัวใจของเจียงเนี่ยนอันจมดิ่งลง

ที่แท้กู้ซ่างชินก็อยู่ด้วยกันกับหลินเจียเจียตลอดทั้งคืนจริงๆ

“อืม”

กู้ซ่างชินตอบรับไปอย่างเรียบเฉย น้ำเสียงฟังไม่ออกถึงอารมณ์ความรู้สึกอะไรทั้งนั้น

“แล้วอันอันล่ะจะทำยังไง? หลังจากแต่งงานกันมาสองปี เป็นไปไม่ได้หรอกมั้งที่นายจะไม่มีความรู้สึกอะไรกับเธอเลยสักนิด?” น้ำเสียงของฟู่จือเซวียนแฝงไปด้วยความเป็นกังวล “ผู้หญิงที่ดีขนาดนี้นายกลับไม่เอา เมื่อถูกคนอื่นแย่งไป แล้วอย่ามาร้องห่มร้องไห้ทีหลังก็แล้วกัน”

“ไม่หรอก แค่รู้สึกผิดเท่านั้น” น้ำเสียงของกู้ซ่างชินไม่ได้แยแสสนใจ “ถ้านายอยากได้ล่ะก็ ฉันแนะนำให้กับนายได้นะ นายยังมีธุระที่บริษัทอีกไม่ใช่เหรอ? รีบไปเถอะ”

รู้สึกผิดงั้นเหรอ?

กู้ซ่างชินแค่รู้สึกผิดต่อเธอเท่านั้นเองเหรอ?

น้ำตาของเจียงเนี่ยนอันร่วงหล่นลงบนพื้น มือที่จับลูกบิดประตูคลายออกอย่างเงียบๆ

ที่แท้เขาก็ไม่เคยหวั่นไหวเลยแม้แต่น้อย

ที่แท้ภายในใจของกู้ซ่างชิน เธอมันไม่ได้สลักสำคัญอะไร เขาถึงขั้นสามารถแนะนำให้กับคนอื่นได้เลยด้วยซ้ำ

หัวใจของเจียงเนี่ยนอันเยือกเย็นไปหมดแล้ว

เธอหันหลังกลับด้วยจิตใจที่ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว วิ่งเข้าไปในสวนเหมือนกับกำลังหนีอะไรบางอย่าง

เธอนั่งยองๆ ลง ซบหน้าที่หัวเข่า ปล่อยให้น้ำตามันคลอสองเบ้าตา

เธอนึกถึงภาพตอนที่เธอเจอกับกู้ซ่างชินเมื่อสิบปีก่อนขึ้นมา

เขาในตอนนั้น หล่อเหลาสดใส มีพื้นฐานครอบครัวที่ดี เป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวภายในใจของเหล่าผู้หญิงทุกคนในโรงเรียน

ส่วนเธอ ก็กลายเป็นเด็กผู้หญิงที่ใครๆ ต่างก็กลั่นแกล้งรังแก เพราะบริษัทของครอบครัวล้มละลาย

กู้ซ่างชินเป็นคนช่วยเหลือเธอ เขาพูดเตือนกับทุกคนว่า ห้ามมารังแกเธออีก

กู้ซ่างชินในตอนนั้น ดุจดั่งเทวดาจริงๆ

อ่านต่อ

หนังสือที่คุณอาจชอบ

คู่หมั้นที่ทิ้งเธอให้ตาย

คู่หมั้นที่ทิ้งเธอให้ตาย

Gavin
5.0

สัญญาณแรกที่บ่งบอกว่าฉันกำลังจะตาย ไม่ใช่พายุหิมะ ไม่ใช่ความหนาวเหน็บที่กัดกินลึกถึงกระดูก แต่มันคือแววตาของคู่หมั้นของฉัน ตอนที่เขาบอกว่าเขายกผลงานทั้งชีวิตของฉัน ซึ่งเป็นหลักประกันเดียวที่จะทำให้เรารอดชีวิตไปให้ผู้หญิงคนอื่น “เค้กหนาวจะตายอยู่แล้ว” เขาพูดเหมือนกับว่าฉันกำลังไร้เหตุผล “คุณเป็นผู้เชี่ยวชาญนี่ คุณรับมือได้อยู่แล้ว” จากนั้นเขาก็เอาโทรศัพท์ดาวเทียมของฉันไป ผลักฉันลงไปในหลุมหิมะที่ขุดไว้อย่างลวกๆ แล้วทิ้งฉันไว้ให้ตายตรงนั้น เค้ก แฟนใหม่ของเขาปรากฏตัวขึ้น เธอห่มผ้าห่มอัจฉริยะผืนที่เป็นประกายของฉันไว้อย่างอบอุ่น เธอยิ้มขณะที่ใช้ขวานน้ำแข็งของฉันเอง กรีดทำลายชุดของฉัน ซึ่งเป็นเกราะป้องกันพายุชั้นสุดท้าย “เลิกดราม่าสักที” เขาพูดกับฉัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรังเกียจขณะที่ฉันนอนรอความตายอย่างหนาวเหน็บ พวกเขาคิดว่าได้เอาทุกอย่างไปจากฉันแล้ว พวกเขาคิดว่าตัวเองเป็นฝ่ายชนะ แต่พวกเขาไม่รู้เรื่องสัญญาณฉุกเฉินลับที่ฉันเย็บซ่อนไว้ในแขนเสื้อ และด้วยแรงเฮือกสุดท้ายที่มี ฉันได้เปิดใช้งานมัน

จากเมียส้มหล่นสู่หญิงแกร่ง

จากเมียส้มหล่นสู่หญิงแกร่ง

Arvin Bikoff
5.0

หลังจากที่แต่งงานเข้ามาในตระกูลมู่ หลินซีได้ทำหน้าที่เป็นคุณนายมู่ที่ยอมอดทนกับทุกอย่างโดยไม่ปริปากเป็นเวลาสามปี เธอรักมู่จิ่วเซียว จึงยอมอดทนดูแลเขาอย่างเต็มใจ แม้ว่าเขาจะมีคนอื่นอยู่ข้างนอกก็ตามแต่เขากลับไม่เคยเห็นค่าของเธอ เหยียบย่ำความรักของเธอให้แหลกสลาย และถึงขั้นปล่อยให้น้องสาวของเขามอมเหล้าเธอแล้วส่งไปยังเตียงของลูกค้า หลินซีนั้นถึงเพิ่งจะตาสว่างเมื่อรู้ว่าความรักที่มีมานานนั้นช่างน่าขันและน่าเศร้าในใจของเขา เธอไม่ต่างอะไรกับผู้หญิงคนอื่นๆ ที่เข้ามาเกาะเขา เธอจึงทิ้งข้อตกลงการหย่าไว้แล้วจากไปโดยไม่ลังเล มู่จิ่วเซียวมองดูเธอประสบความสำเร็จ กลายเป็นดวงดาวที่ส่องแสงในสายตาของผู้คนเมื่อได้เจอกันอีกครั้ง เธอเต็มไปด้วยความมั่นใจและสงบเสงี่ยม โดยมีผู้ชายที่มีฐานะสูงส่งอยู่เคียงข้าง มู่จิ่วเซียวมองดูใบหน้าของคู่แข่งหัวใจที่ดูคล้ายกับของเขามาก จากนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่าในสายตาเธอ เขาเป็นเพียงตัวแทนของคนอื่นในมุมแห่งหนึ่ง เขาขวางทางเธอไว้ “หลินซี คุณเล่นตลกกับผมใช่ไหม”

ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ

ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ

มาชาวีร์
4.8

เจ้าของร่างเดิมถูกท่านย่าตัวเอง ขายให้ชายพิการด้วยเงินเพียงห้าตำลึง จึงคิดสั้นไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทำให้วิญญาณของเซี่ยซือซือทะลุมิติมาเข้าร่างแทน ชีวิตในโลกนี้บิดามารดาล้วนตายไปแล้ว เหลือเพียงน้องสาวกับน้องชายร่างกายผอมแห้งหิวโซสองคน เธอต้องช่วยพวกเขาให้รอด ก่อนจะถูกคนชั่วพวกนี้ขายทิ้งไปแบบเธอ 1 : ทะลุมิติ แคว้นจ้าว หมู่บ้านตระกูลแซ่อวี่ ภายในบ้านสกุลเซี่ย “ท่านพี่รีบกินเร็วเข้า” เสียงเด็กเล็กดังก้องอยู่ข้างหูอย่างน่ารำคาญ ว่าแต่ฉันมีน้องชายตั้งแต่เมื่อไหร่กัน รู้สึกได้ถึงอะไรแข็ง ๆ มาแตะที่ริมฝีปาก ทว่ายังลืมตาไม่ขึ้น “ท่านพี่กินสิ ๆ” เซี่ยซือซือรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งศีรษะ พยายามที่จะเปิดดวงตาขึ้นมอง เจ้าของเสียงเล็ก ๆ ด้านข้าง “ท่านพี่ ๆ ท่านพี่อย่าตายนะ ลืมตาสิท่านพี่” “นังตัวดีออกมาเดี๋ยวนี้นะ !” เสียงเอะอะโวยวายดังหนวกหูเซี่ยซือซือเป็นอย่างมาก ปัง ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นเรื่อย ๆ เซี่ยซือซือลืมตาขึ้นจนได้ พลันสมองกลับมีเรื่องราวพรั่งพรูเข้ามาไม่ขาดสาย จนต้องกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด อ๊าก ! “พี่รอง !” เด็กน้อยเซี่ยซือหยางในวัยสามหนาวเรียกพี่สาวพร้อมเบะปากอยากร้องไห้ “ท่านพี่ !” เซี่ยซานซานทิ้งบานประตูที่ตัวเองดันไว้ หันกลับมาดูพี่สาวด้วยความตกใจ “ท่านพี่ ๆ ท่านเป็นอะไร อย่าทำให้พวกข้าตกใจสิท่านพี่ !” ผลัวะ ! มีคนถีบประตูบานเก่าผุพังเข้ามาภายในห้อง เด็กทั้งสองรีบเข้าไปขวางผู้บุกรุกไม่ให้ทำร้ายพี่สาว แม่เฒ่าเซี่ย เซี่ยจิ่วเม่ย หน้าตาแลดูดุร้าย ไม่ใช่หญิงชราใจดีแต่อย่างใด ด้านหลังของแม่เฒ่าเซี่ยยังมีลูกสะใภ้บ้านใหญ่ กับบ้านรองเดินตามมา ท่าทางดุดันเอาเรื่อง “ไอ้พวกบ้านสามตัวดี กล้าลักขโมยอาหารเอาไว้กินเอง ยังเห็นแม่เฒ่าอย่างข้าอยู่ในสายตาหรือไม่ ไอ้พวกหมาป่าตาขาว ดูซิวันนี้ข้าจะจัดการพวกเจ้าอย่างไร” “ท่านย่าพวกข้าไม่ได้ขโมยนะ นี่เป็นหมั่นโถวของท่านพี่ ท่านพี่ไม่สบายข้าแค่เก็บไว้ให้ท่านพี่เท่านั้นเอง” เซี่ยซานซานยังเป็นเด็กหญิงวัยสิบหนาว แต่นางข่มความกลัวตอบโต้ผู้ใหญ่ในบ้านออกไป “หึ กฎบ้านก็มีบอกอยู่แล้วถ้าพลาดมื้ออาหารไปก็คืออด แต่พวกเจ้ากลับแหกกฎ แอบยักยอกอาหารเก็บไว้กินเอง ยังมีหน้ามาเถียงท่านแม่อีก ท่านแม่ท่านต้องลงโทษคนบ้านสามนะเจ้าคะ ไม่เช่นนั้นข้าไม่ยอมจริง ๆ ด้วย ตอนนั้นยวี่เฟยของข้านางได้พลาดมื้อเย็นไป ท่านก็ไม่ให้นางกินนะเจ้าคะ” สะใภ้บ้านรองนามว่าจงอี้ซิน ย้อนรำลึกถึงเรื่องลูกสาววัยแปดปีของตัวเองขึ้นมา “ดูเจ้าเด็กพวกนี้สิท่านแม่ กางแขนปกป้องพี่สาวตัวเอง ช่างน่าสมเพชไม่รู้จักสำเหนียกกำลังตัวเอง ถุย !” หลินพ่านเอ๋อสะใภ้บ้านใหญ่มองดูเด็กทั้งสองพร้อมถ่มน้ำลายใส่ตรงหน้า แม่เฒ่าเซี่ยมองลูกสะใภ้ทั้งสองสลับกันไปมา เดินตรงไปกระชากหมั่นโถวเย็นชืดแถมแข็งปานหิน ออกจากมือของเซี่ยซือหยาง “แง ๆ ๆ” เด็กน้อยถูกแย่งของกินของพี่สาวไป ถึงกับแผดเสียงร้องลั่น “เจ้าคนชั่ว ! เอามานะ ของท่านพี่ข้า” กำปั้นน้อย ๆ ทุบไปยังต้นขาของแม่เฒ่เซี่ย “เจ้าเด็กเนรคุณกล้าตีข้ารึ นี่นะ !” แม่เฒ่าเซี่ยเตะทีเดียวเซี่ยซือหยางก็กระเด็นไปติดกับผนังห้อง “น้องเล็ก !” เซี่ยซานซานรีบวิ่งไปอุ้มน้องชายขึ้นมากอดไว้ด้วยความตกใจ “ท่านย่า น้องเล็กยังเด็กไม่รู้ความ เหตุใดท่านถึงได้ใจร้ายเช่นนี้” “แง ๆ ๆ” เสียงร้องไห้ของเด็กน้อยฟังแล้วน่าสงสารจับใจ ดวงตาที่ปิดไว้ก่อนหน้าของเซี่ยซือซือ ลืมขึ้นหลังจากค้นพบว่า ตัวเองได้ทะลุมิติมายังอดีตอันไกลโพ้นแล้วจริง ๆ หลังจากหลับตาลืมตาอยู่หลายหน เรียบเรียงความคิดที่ไหลเข้ามาไม่ยอมหยุด เมื่อค่อย ๆ จัดการกับมันได้ ความเจ็บปวดที่ศีรษะก่อนหน้าจึงบางเบาลง และมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเฉยชา ครบสูตรของการทะลุมิติจริง ๆ มีท่านย่าผู้ชั่วร้าย ขนาบข้างด้วยป้าสะใภ้เลวทั้งสอง ครั้นหันไปมองน้องสาวในวัยสิบขวบของตัวเองกับน้องชายตัวน้อย ทั้งตัวดำเมี่ยมเหมือนไม่ได้อาบน้ำมาเป็นเดือน ร่างกายผอมแห้งเหลือแต่กระดูก เสื้อผ้าเก่าขาดมีรอยปะชุนเต็มไปหมด เส้นผมแห้งกรังเหมือนไม่ผ่านน้ำมานาน ยกมือของตัวเองขึ้นมาดู ไม่ได้มีสภาพต่างกันแม้แต่น้อย ครั้นเงยหน้ามองป้าสะใภ้ใหญ่ร่างกายอวบอ้วนเต็มไปด้วยก้อนไขมัน ป้าสะใภ้รองแม้ไม่ได้อ้วนแต่ก็ไม่ได้ผอม ยิ่งแม่เฒ่าเซี่ยด้วยแล้ว ร่างกายบึกบึนเหมือนคนกินดูอยู่ดีมาตลอด “ท่านแม่ดูอาซือมองท่านสิเจ้าคะ” สะใภ้ใหญ่เห็นสายตาเย็นเยียบของคนที่นอนอยู่บนเตียงก็อดแปลกใจไม่ได้ ดูเยือกเย็นจนไม่น่าไว้ใจ “เจ้าอย่าคิดว่ากระโดดน้ำตายแล้วทุกอย่างจะจบนะอาซือ ข้ารับเงินคนบ้านถานมาแล้ว ถ้าเจ้าตายข้าจะให้อาซานไปแทนเจ้า” คำพูดของแม่เฒ่าเซี่ยทำให้ดวงตาของเซี่ยซือซือเบิกกว้าง ท่านย่าของนางขายนางให้คนบ้านถานในราคาแค่ห้าตำลึง เจ้าของร่างเดิมไม่อยากไปเป็นเมียคนพิการ เลยไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทว่าเธอที่มาจากยุคปัจจุบันกลับเข้ามาแทนที่เจ้าของร่างนี้ เจ้าของร่างเดิมว่ายน้ำไม่เป็น จึงได้ขาดอากาศตายใต้น้ำ แต่เธอที่เข้ามาสวมร่างกลับพาร่างนี้ขึ้นมาจากน้ำได้ โชคชะตาคงเล่นตลกให้เธอกับเจ้าของร่างเดิมมีชื่อเดียวกัน “ท่านย่าอาซานยังเด็กนัก ท่านอย่าได้ทำเช่นนั้นเลย” นานมากกว่าที่นางจะเอ่ยออกมา “มันอยู่ที่เจ้าอาซือ ข้าขอเตือนเอาไว้ อีกสองวันคนบ้านถานจะมารับตัวเจ้าแล้ว อย่าให้เกิดเรื่องขึ้น ไม่อย่างนั้นข้าจะส่งอาซานไปแทนเจ้า แล้วขายซือหยางทิ้งเสีย” แม่เฒ่าเซี่ยจ้องหน้าเซี่ยซือซือแบบอาฆาต เด็กนี่ก่อนหน้าดูอ่อนแอไร้ทางสู้ ทำไมวันนี้ถึงได้ดูแปลกตาไปนัก “ท่านแม่เจ้าคะ ท่านจะลงโทษคนบ้านสามเรื่องหมั่นโถวนี่อย่างไรเจ้าคะ” สะใภ้ใหญ่ยังไม่ยอมปล่อยสามพี่น้องไปง่าย ๆ “พรุ่งนี้งดอาหารบ้านสาม” แม่เฒ่าเซี่ยเอ่ยแล้วหันหลังเดินออกจากห้องของเด็กน้อยทั้งสามไป โดยมีสะใภ้ใหญ่เดินตามไปด้วย “พวกเจ้าได้ยินแล้วใช่ไหม จำใส่หัวเอาไว้ดี ๆ ด้วยล่ะ” สะใภ้รองหมุนตัวตามหลังไปติด ๆ “ท่านพี่ต่อไปท่านอย่าทำเช่นนี้อีกนะเจ้าคะ ข้ากับน้องเล็กจะทำอย่างไร ถ้าท่านไม่อยู่” เซี่ยซานซานปล่อยเสียงร้องไห้ในทันที

หลังสลับคู่ ฉันจะพลิกผันชะตากรรม

หลังสลับคู่ ฉันจะพลิกผันชะตากรรม

Mia Caldwell
5.0

ในชาติที่แล้ว ซูชิงหยวนได้แต่งงานกับหลิงโม่เฉิน ลูกชายคนที่สองของตระกูลหลิง ทั้งคู่เป็นคู่รักนักวิชาการที่ผู้คนยกย่องอย่างมาก แต่เบื้องหลังกลับเป็นเพียงเครื่องมือที่เขาใช้เพื่อขโมยผลงานของเธอ สุดท้ายเธอตกจากตึกเสียชีวิต ซูหยูราน น้องสาวต่างแม่ของเธอ ได้แต่งงานกับหลิงเยี่ยนโจว ลูกชายคนโตของตระกูลหลิง แต่กลับถูกสามีทอดทิ้งเพื่อไปคบกับคนรักเก่า ปล่อยให้เธอต้องอยู่คนเดียวอย่างโดดเดี่ยวในบ้าน สุดท้ายชีวิตของเธอก็พังทลายและเสียชีวิตพร้อมกับลูกในท้อง เมื่อทั้งสองพี่น้องได้เกิดใหม่ ซูหยูรานรีบแต่งงานกับหลิงโม่เฉิน หวังจะสร้างชีวิตที่รุ่งเรืองเหมือนซูชิงหยวนในชาติก่อน โดยไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังตกลงในกับดักเดิมและกลายเป็นผู้เสียสละแทน การแต่งงานตามข้อตกลงของซูชิงหยวนกับหลิงเยี่ยนโจวนั้นเริ่มต้นจากการตกลง แต่เมื่อกับดักกำลังจะมาถึง เขากลับปกป้องเธอไว้ “ภรรยาของฉัน ไม่มีใครมีสิทธิ์ยุ่งเกี่ยว ” การเปลี่ยนคู่ชีวิตของสองพี่น้องในครั้งนี้จะสามารถฝ่าฟันชะตากรรมที่พันธนาการในชาติก่อนได้หรือไม่ และจะสามารถพลิกโศกนาฏกรรมให้กลายเป็นชีวิตใหม่ที่สดใสได้หรือเปล่า?

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
คุณกู้ คุณนายทอดทิ้งท่านไปแล้ว
1

บทที่ 1 เธอกลับมาแล้ว พวกเราหย่ากันเถอะ

10/04/2025

2

บทที่ 2 ต่อให้ตั้งท้องแล้ว ก็ไปเอาออกได้

10/04/2025

3

บทที่ 3 เธอเป็นเพียงแค่พนักงานของเขาเท่านั้น

10/04/2025

4

บทที่ 4 แกล้งทำเป็นน่าสงสารเหรอ?

10/04/2025

5

บทที่ 5 หยุดสร้างปัญหาได้แล้ว

10/04/2025

6

บทที่ 6 พวกคุณอยู่ด้วยกันได้ยังไง

10/04/2025

7

บทที่ 7 ภรรยาตัวจริงอย่างเธอกลับถูกมองว่าเป็นมือที่สาม

10/04/2025

8

บทที่ 8 เธอจะจากไปอย่างรวดเร็วที่สุด

10/04/2025

9

บทที่ 9 ไปโรงพยาบาล

10/04/2025

10

บทที่ 10 คำพูดซุบซิบ

10/04/2025

11

บทที่ 11 เมื่อคืนนอนหลับไม่สนิท

10/04/2025

12

บทที่ 12 ขอโทษ

10/04/2025

13

บทที่ 13 ฉันจัดการเองได้

10/04/2025

14

บทที่ 14 สามสิบนาที

10/04/2025

15

บทที่ 15 ล้มอีกแล้ว

10/04/2025

16

บทที่ 16 ผิดปกติเหรอ?

10/04/2025

17

บทที่ 17 ผมจะไปเดี๋ยวนี้

10/04/2025

18

บทที่ 18 เข้าใจผิดแล้ว

10/04/2025

19

บทที่ 19 งานเลี้ยงสังสรรค์

10/04/2025

20

บทที่ 20 รบกวนพวกคุณด้วยนะ

10/04/2025

21

บทที่ 21 มอมเหล้า

10/04/2025

22

บทที่ 22 หนีออกไป

10/04/2025

23

บทที่ 23 วิธีการสกปรกต่ำทราม

10/04/2025

24

บทที่ 24 ภรรยา

10/04/2025

25

บทที่ 25 จะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด!

10/04/2025

26

บทที่ 26 คนที่ไม่ควรไปยุ่งด้วย

10/04/2025

27

บทที่ 27 ดื่มซะให้พอ

10/04/2025

28

บทที่ 28 ขอความเมตตา

10/04/2025

29

บทที่ 29 ไม่สมเหตุสมผล

10/04/2025

30

บทที่ 30 ปกป้องคนของตัวเอง

10/04/2025

31

บทที่ 31 ลาพักร้อน

10/04/2025

32

บทที่ 32 การยั่วยุของหลินเจียเจีย

10/04/2025

33

บทที่ 33 เรื่องที่ไม่ต้องออกแรง

10/04/2025

34

บทที่ 34 กลับบ้าน

10/04/2025

35

บทที่ 35 สนามกอล์ฟ

10/04/2025

36

บทที่ 36 เพื่อเงินโบนัส

10/04/2025

37

บทที่ 37 บังเอิญอย่างไม่น่าเชื่อ

10/04/2025

38

บทที่ 38 แผดเผาจนไม่เหลือซาก

10/04/2025

39

บทที่ 39 เตรียมตัวจะจากไป?

10/04/2025

40

บทที่ 40 ทำแบบนี้ได้ยังไง

10/04/2025