/0/30941/coverbig.jpg?v=bdea640cc745ffb82303206a313bfacf&imageMogr2/format/webp)
ในชาติก่อน ถูกผู้ชายใจร้ายใช้เป็นเครื่องมือ ทำให้ตัวเองต้องตาย และยังทำให้อาของเขาที่มีอิทธิพลสูงต้องพินาศด้วย เมื่อได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง ในวันที่ขอแต่งงาน เธอตัดสินใจแต่งงานใหม่กับลี่โม่เป่ย อาเล็กของผู้ชายเฮงซวย คิดว่ามันจะเป็นแค่การตกลงเป็นพันธมิตร หลังจากแต่งงานกลับกลายเป็นว่าเขาคอยเอาใจเธอเป็นอย่างดี จากนั้นเธอจัดการกับชายเลว ส่วนเขาซ้ำเติม เธอฆ่าคน เขาก็ช่วยเก็บกวาด เธอทำเรื่องใหญ่โต เขาก็ช่วยแก้ไขปัญหา เมื่อสัญญาสิ้นสุด ตู้เซียวเซียวต้องการจะจากไป แต่เขากลับไม่พอใจ เขาขวางเธอไว้ที่ประตู น้ำเสียงเว้าวอน “เซียวเซียว เธอจะทิ้งฉันหรือ?” ตู้เซียวเซียวใจอ่อน “งั้นต่อสัญญาอีกปีดีไหม?” แต่สถานการณ์กลับยิ่งแปลกเข้าไปใหญ่ เดี๋ยวก่อน ไหนบอกว่าไม่สามารถมีลูกได้ แล้วทำไมท้องของเธอถึงโตขึ้นล่ะ!
ณ โรงแรมแพลตินัม ไฮแอท
“นี่คือสินสอดที่ตระกูลลี่จัดเตรียมไว้ ฉินเหอ อ่าน!”
น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าของผู้ชายคนหนึ่งดังเข้ามาในหู
ตู้เซียวเซียวลืมตาขึ้นมาในทันควัน จากนั้นจึงตระหนักได้ว่าภาพเบื้องหน้าคือฉากเหตุการณ์ที่คุ้นตาสุด ๆ ทั้งโคมไฟระย้าคริสตัล ทั้งชุดราตรี นี่มันงานหมั้นของเธอกับลี่จื่อคั่วนี่
เธอกลับมาเกิดใหม่!
เมื่อมองผ่านช่องประตูห้องรับรองที่เปิดแง้มไว้ ตู้เซียวเซียวก็เห็นเหล่าบอดี้การ์ดชุดดำยืนเรียงรายอยู่ในห้องจัดเลี้ยง ในมือประคองถาดใส่เครื่องประดับสั่งทำราคาสูงลิ่ว ทั้งนาฬิกาหรู โฉนดอสังหาริมทรัพย์ และกุญแจรถซูเปอร์คาร์……
ลี่จื่อคั่วในชุดสูทสั่งตัดพอดีตัว กำลังยืนอยู่ด้านข้างด้วยสีหน้าดูถูกเหยียดหยาม
ส่วนฉินเหอผู้ช่วยของผู้กุมบังเหียนตระกูลลี่อย่างลี่โม่เป่ยกำลังขานรายการสินสอดทีละอย่าง
ตู้เซียวเซียวทนดูต่อไปไม่ไหวดึงประตูแล้วถลาออกไป
“เดี๋ยว!”
“ฉันไม่แต่ง ฉันจะถอนหมั้น!”
จังหวะนั้นเอง แขกเหรื่อทุกคนในห้องโถงต่างหันขวับมามองเป็นตาเดียวกัน
เมื่อลี่จื่อคั่วเห็นดังนั้น สีหน้าของเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป ทว่าสิ่งที่เผยออกมากลับเป็นความหงุดหงิด
“เซียวเซียว นี่ไม่ใช่เวลาที่คุณจะมาสร้างปัญหานะ”
ตู้เซียวเซียวหัวเราะเยาะออกมา
“สร้างปัญหางั้นเหรอ ลี่จื่อคั่ว คุณสำคัญตัวผิดไปหน่อยแล้วมั้ง ผู้ชายเลว ๆ ที่มีชู้ตั้งแต่ก่อนแต่งงาน แถมยังมั่วไม่เลือกหน้าอย่างคุณ มีค่าพอให้ฉันต้องสร้างปัญหาเรียกร้องความสนใจด้วยเหรอ?”
“ฉันบอกว่าไม่แต่งก็คือไม่แต่ง!”
สิ้นคำประกาศก้องของเธอ เสียงวิพากษ์วิจารณ์ในห้องจัดเลี้ยงก็ดังฮือขึ้นมาทันที
“อะไรนะ มีชู้ก่อนแต่งงั้นเหรอ?”
“ลับหลังมั่วขนาดนี้เลยเหรอ?”
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย?”
ท่ามกลางเสียงซุบซิบของแขกเหรื่อ สีหน้าของลี่จื่อคั่วก็ยิ่งดูไม่สบอารมณ์ขึ้นทุกที
ตู้เซียวเซียวเป็นบ้าไปแล้วหรือไง
ถ้าเถียงกันเป็นการส่วนตัวก็ว่าไปอย่าง แต่กลับมาพูดจาแบบนี้ในสถานที่แบบนี้ ไม่กลัวเขาเอาจริง แล้วถอนหมั้นกับเธอขึ้นมาจริง ๆ หรือไง
“ตู้เซียวเซียว!”
เขาหมดความอดทนจนขัดเธอขึ้นมา “พูดดี ๆ ไม่ชอบใช่ไหม!”
พ่อตู้ที่อยู่ด้านข้างตีหน้าขรึมเดินตรงเข้ามาตำหนิเธอทันทีว่า
“เซียวเซียว นิสัยเสีย ๆ ของเธอนี่ควรจะเพลา ๆ ลงบ้างนะ อย่าเอะอะก็หาเรื่องทะเลาะกับจื่อคั่วตลอดสิ ไม่มีใครเขาทนเธอได้ตลอดไปหรอก”
เยว่กุ้ยเซียงพูดจาเหน็บแนมผสมโรงขึ้นมาว่า
“นั่นสิ ก่อนหน้านี้เธอยังเอาสัญญาหมั้นที่ปู่ของเธอหมั้นไว้มาอ้าง ดึงดันจะแต่งงานกับจื่อคั่วให้ได้อยู่เลยไม่ใช่หรือไง ทีนี้พอได้สมใจอยากแล้ว ทำไมถึงยังไม่พอใจอีก? ”
ตู้เซียวเซียวแอบหัวเราะเยาะอยู่ในใจ
ชาติก่อน ไม่ใช่แค่คนตระกูลตู้ แต่ทุกคนในสังคมชนชั้นสูงทั่วทั้งเมืองหรงต่างรู้กันดีว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลตู้อย่างตู้เซียวเซียวหลงรักลี่จื่อคั่วอย่างหัวปักหัวปำ
ถึงขนาดยึดเอาสัญญาหมั้นหมายที่คนรุ่นก่อนแค่พูดเปรย ๆ ไว้มาบีบบังคับให้เขาแต่งงานด้วย
เธอหันหน้าหนี ทว่าสายตากลับไปสะดุดกับชายร่างสูงใหญ่ของผู้ชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ไม่ไกลเข้าพอดี ลี่โม่เป่ย คุณอาเล็กของลี่จื่อคั่ว ผู้กุมบังเหียนตระกูลลี่
การข้ามผ่านความตายและความมืดมิดมาได้ ทำให้หัวใจของเธอกำลังเต้นระส่ำอย่างบ้าคลั่ง
ชาติที่แล้วหลังจากแต่งงานกัน ลี่จื่อคั่วได้ใช้ให้เธอส่งยาบำรุงไปให้ลี่โม่เป่ยทุกวัน โดยแอบวางยาพิษลงไป เขายืมมือเธอในการทำให้ร่างกายของลี่โม่เป่ยอ่อนแอลงเรื่อย ๆ เพื่อฉวยโอกาสฮุบกิจการครอบครัวที่ลี่โม่เป่ยอุตส่าห์สร้างมากับมือ
ท้ายที่สุด หมอนั่นยังสร้างเรื่องโกหกว่าเธอถูกลักพาตัว เพื่อหลอกล่อลี่โม่เป่ยให้ไปที่โกดังร้างแถบชานเมือง ก่อนจะตัดเส้นเอ็นที่มือและเท้าของอีกฝ่าย แล้วก็ปล่อยให้เขาทรมานจนตาย
ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมตอนนั้นเขาถึงเลือกที่จะไปช่วยเธอ แต่ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็เป็นต้นเหตุที่ทำให้เขาต้องตาย
ส่วนตัวเธอเอง พอหมดประโยชน์ก็ถูกลี่จื่อคั่วผลักตกบันได ก่อนจะโดนท่อนไม้ปลายแหลมแทงทะลุหน้าท้องจนตายคาที่อย่างน่าอนาถ
ภาพความทรงจำในชาติก่อนยังคงแจ่มชัดราวกับจารึกด้วยเลือดและน้ำตา
ในเมื่อสวรรค์ประทานโอกาสให้เธอได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง เธอก็จะไม่มีวันเดินซ้ำรอยประวัติศาสตร์เดิมเด็ดขาด!
วินาทีต่อมา เธอก็เดินตรงไปหยุดอยู่ตรงหน้าลี่โม่เป่ย
ร่างกายอันสูงสง่าของลี่โม่เป่ยที่สูงถึงหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตร แผ่รังสีดุดันตามธรรมชาติที่ทรงพลังจนน่าหวาดหวั่นออกมา
ตู้เซียวเซียวสบกับแววตาสุดแสนจะอันตรายของเขา เธอกำหมัดแน่นและพูดด้วยน้ำเสียงสงบว่า
“อาเล็กก็โสดไม่ใช่เหรอคะ ฉันจะแต่งงานกับอาเล็กค่ะ!”
ทันใดนั้น บรรยากาศในห้องจัดเลี้ยงก็พลันเงียบกริบราวกับป่าช้า
คำพูดที่น่าตกใจในประโยคข้างต้นทำเอาทุกคนถึงกับอึ้งไปเลย
บทที่ 1 อาเล็กก็โสดไม่ใช่เหรอ ฉันจะแต่งงานกับอาเล็ก
09/01/2026
บทที่ 2 คุณอย่ามาลามปามให้มันมากนักนะ นี่อาเล็กของผมนะ
09/01/2026
บทที่ 3 คุณกลัวว่าพอกลับไปแล้วพวกเขาจะรังแกฉันเหรอคะ
09/01/2026
บทที่ 4 เขาก็แค่ตาแก่อายุสามสิบกว่าคนหนึ่ง
09/01/2026
บทที่ 5 ญาติสนิทกับพ่อตา สถานะย่อมต่างกันอยู่แล้ว
09/01/2026
บทที่ 6 วันหน้าวันหลังพวกเราต้องหูตาไวกันให้มากกว่านี้
09/01/2026
บทที่ 7 เมื่อวานยังใจกล้าอยู่เลยไม่ใช่เหรอ
09/01/2026
บทที่ 8 คงไม่มีผู้ชายคนไหนชอบถูกคนอื่นเอามาใช้เป็นไม้กันหมาหรอก!
09/01/2026
บทที่ 9 ศัตรูมาเผชิญหน้ากัน
09/01/2026
บทที่ 10 หลานชายใหญ่ นายคงไม่ได้ป่วยเป็นโรคขี้มโนหรอกใช่ไหม
09/01/2026
บทที่ 11 ขอบคุณนะคะที่รัก ฉันจะเตรียมตัวให้พร้อม
09/01/2026
บทที่ 12 พอผมหมดประโยชน์แล้วก็จะทิ้งผมเลยเหรอ
09/01/2026
บทที่ 13 เขาไม่ชอบอยู่ใกล้ผู้หญิงไม่ใช่เหรอ
09/01/2026
บทที่ 14 ให้ทักทายเหรอ คุณเป็นใครกัน
09/01/2026
บทที่ 15 เมื่อกี้นายคิดจะทำอะไรอาสะใภ้เล็กของนาย
09/01/2026
บทที่ 16 ยกให้เป็นนางเอกขี้แอ๊บแห่งยุคไปเลย
09/01/2026
บทที่ 17 แค่คุณชอบก็พอ
09/01/2026
บทที่ 18 คุณจะให้ผมแต่งกับเธอเนี่ยนะ
09/01/2026
บทที่ 19 วันนี้คุณทำหน้าที่ได้ดีมาก
09/01/2026
บทที่ 20 ใครกล้าไม่เคารพฉัน ฉันจะให้สามีจัดการให้หมด
09/01/2026
บทที่ 21 ใครกันที่กล้าหาญขนาดนี้
09/01/2026
บทที่ 22 งานเลี้ยงในครอบครัว
09/01/2026
บทที่ 23 ถงถงมาหาผมเพราะธุระเรื่องงาน
09/01/2026
บทที่ 24 ที่แท้พวกนายก็พัฒนาความสัมพันธ์มาถึงขั้นนี้กันแล้วเหรอ
09/01/2026
บทที่ 25 คงจะวุ่นวายจนบ้านแตก น่าสนุกสุด ๆ
09/01/2026
บทที่ 26 เธอฝันเห็นอะไร
09/01/2026
บทที่ 27 ยัยนั่นกล้าทำตัวเกินหน้าเกินตาขนาดนั้นเลยเหรอ
09/01/2026
บทที่ 28 ขอบคุณนะคะ อาเล็ก
09/01/2026
บทที่ 29 กลับบ้าน
09/01/2026
บทที่ 30 พี่ พี่ไม่ได้โกหกใช่ไหม
09/01/2026
บทที่ 31 พวกพี่กลับมาบ้านทั้งที ไม่ได้เอาของขวัญอะไรมาด้วยเลยเหรอ
09/01/2026
บทที่ 32 ฉันให้เกียรติเธอมากเกินไปหรือเปล่า
09/01/2026
บทที่ 33 พวกเราต่างก็เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน
09/01/2026
บทที่ 34 ฉันขอนั่งข้าง ๆ พี่ได้ไหม
09/01/2026
บทที่ 35 ได้ของพวกนี้แล้ว มีความสุขขนาดนี้เลยเหรอ
09/01/2026
บทที่ 36 เขาเป็นสามีตามกฎหมายของฉัน ถ้าจะพึ่งเขาแล้วมันทำไมเหรอ
วันนี้10:29
บทที่ 37 ขอบคุณนะคะที่รักที่วันนี้กลับไปที่บ้านกับฉัน
วันนี้10:29
บทที่ 38 พวกเราบุ่มบ่ามมาหาแบบนี้ ทำคุณตกใจหรือเปล่าครับ
วันนี้10:29
บทที่ 39 รักใคร่กลมเกลียว มีทุกข์ร่วมทุกข์มีสุขร่วมสุข
วันนี้10:29
บทที่ 40 จ้องมองโพสต์นั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่านับครั้งไม่ถ้วน
วันนี้10:29