/0/32339/coverorgin.jpg?v=f72409f7740eb6ec370d6a6aec203a17&imageMogr2/format/webp)
ชีวิตแต่งงานของฉันพังทลายลงในงานกาลาการกุศลที่ฉันเป็นคนจัดขึ้นมาเองกับมือ
วินาทีหนึ่ง ฉันคือภรรยาผู้มีความสุขและกำลังตั้งครรภ์ของเก้า สุวรรณกิจ เจ้าพ่อวงการเทคโนโลยี
วินาทีต่อมา หน้าจอโทรศัพท์ของนักข่าวคนหนึ่งก็ประกาศให้โลกรู้ว่าเขากับพราว นิธิวัฒน์ รักแรกในวัยเด็กของเขา กำลังจะมีลูกด้วยกัน
ฉันมองข้ามห้องไป เห็นพวกเขาสองคนยืนอยู่ด้วยกัน มือของเก้าวางอยู่บนท้องของพราว
นี่ไม่ใช่แค่การนอกใจ แต่มันคือการประกาศต่อสาธารณะที่ลบตัวตนของฉันและลูกในท้องของเราให้หายไป
เพื่อปกป้องการเปิดขายหุ้น IPO มูลค่าหลายหมื่นล้านของบริษัท เก้า แม่ของเขา หรือแม้กระทั่งพ่อแม่บุญธรรมของฉันเอง ก็ร่วมมือกันหักหลังฉัน
พวกเขาย้ายพราวเข้ามาอยู่ในบ้านของเรา บนเตียงของฉัน ปฏิบัติกับเธอราวกับเป็นราชินี ในขณะที่ฉันกลายเป็นนักโทษ
พวกเขาตราหน้าว่าฉันเป็นคนสติไม่ดี เป็นภัยต่อภาพลักษณ์ของครอบครัว
พวกเขาใส่ร้ายว่าฉันนอกใจ และกล่าวหาว่าลูกในท้องของฉันไม่ใช่ลูกของเขา
คำสั่งสุดท้ายนั้นโหดร้ายเกินกว่าจะคิดฝัน...ให้ฉันไปทำแท้ง
พวกเขาขังฉันไว้ในห้องและนัดวันผ่าตัดเรียบร้อย พร้อมขู่ว่าจะลากฉันไปที่นั่นถ้าฉันขัดขืน
แต่พวกเขาทำพลาดไปอย่างหนึ่ง...
พวกเขายอมคืนโทรศัพท์ให้ฉันเพื่อหวังจะปิดปากฉันไว้
ฉันแสร้งทำเป็นยอมแพ้ แล้วใช้โอกาสสุดท้ายโทรออกไปยังเบอร์ที่ฉันเก็บซ่อนไว้มานานหลายปี...
เบอร์โทรศัพท์ของพ่อผู้ให้กำเนิดของฉัน อนันต์ ธีรวงศ์ ประมุขของตระกูลที่ทรงอิทธิพลมากพอที่จะเผาโลกทั้งใบของสามีฉันให้มอดไหม้เป็นจุณได้
บทที่ 1
มุมมองของชาร์เลท จิรโชติ:
ฉันได้รู้ว่าชีวิตแต่งงานของตัวเองกำลังจะจบสิ้นลงพร้อมๆ กับที่คนทั้งโลกรู้...ผ่านแสงแฟลชกล้องที่สาดส่องเข้ามาในงานกาลาการกุศลที่ฉันเป็นคนจัด
วินาทีหนึ่ง ฉันยังคงยิ้มแย้ม มือเรียวถือแก้วน้ำแร่อย่างสง่างาม ในใจนึกถึงลูกน้อยที่กำลังเติบโตอยู่ในท้อง...ความลับและความสุขของเราสองคน
วินาทีต่อมา นักข่าวคนหนึ่งก็ยื่นโทรศัพท์มาจ่อที่หน้าฉัน หน้าจอสว่างวาบด้วยข่าวด่วน
“คุณสุวรรณกิจคะ มีอะไรจะให้ความเห็นเกี่ยวกับข่าวใหญ่ของสามีคุณไหมคะ”
พาดหัวข่าวนั้นเด่นชัดและโหดร้าย... *เก้า สุวรรณกิจ เจ้าพ่อเทคฯ และพราว นิธิวัฒน์ รักแรกวัยเด็ก เตรียมต้อนรับทายาทคนแรก*
อากาศในปอดของฉันกลายเป็นน้ำแข็ง รอยยิ้มแข็งค้างบนใบหน้า เหมือนหน้ากากแก้วที่พร้อมจะแตกละเอียด
ฉันรู้สึกได้ถึงสายตานับร้อยคู่ที่จับจ้องมา เสียงซุบซิบเริ่มดังระลอกคลื่นไปทั่วห้องบอลรูมที่หรูหราดุจยาพิษ
ฉันหันกลับไปอย่างเชื่องช้า ราวกับหุ่นยนต์
และเขาก็อยู่ตรงนั้น...เก้า สามีของฉัน
เขายืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของห้องกับพราว นิธิวัฒน์ มือของเขาวางอย่างแสดงความเป็นเจ้าของบนบั้นเอวของเธอ
เธอกำลังเงยหน้ามองเขาด้วยดวงตาที่คลอหน่วยด้วยน้ำตาแห่งความรัก มือของเธอเองก็กุมท้องที่นูนออกมาเล็กน้อยอย่างปกป้อง
พวกเขาดูเป็นภาพที่สมบูรณ์แบบ...คู่รักที่กำลังแบ่งปันความลับอันงดงามให้โลกได้รับรู้
ความลับที่ควรจะเป็นของฉัน
นักข่าวที่เหมือนอีแร้งได้กลิ่นซากศพ ขยับเข้ามาใกล้ขึ้น “จริงไหมคะที่คุณกับคุณเก้าแยกกันอยู่มาสักพักแล้ว”
แววตาของเก้าฉายแววตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อเขาเห็นฉันในที่สุด เขาเห็นนักข่าว เห็นโทรศัพท์ และเห็นสีหน้าที่กำลังแหลกสลายของฉัน มือที่จับพราวอยู่เกร็งขึ้นชั่ววูบก่อนจะปล่อยออก หน้าของเขาซีดเผือด
สายตาของเราประสานกันข้ามห้องที่แออัด
ในช่วงเวลาที่หยุดนิ่งนั้น ชีวิตเจ็ดปีของเราฉายซ้ำและตายจากไปในบัดดล
/0/29259/coverorgin.jpg?v=05ae04de594340381413eaec0a17ad2b&imageMogr2/format/webp)
/0/29209/coverorgin.jpg?v=20260106193225&imageMogr2/format/webp)
/0/29254/coverorgin.jpg?v=7ce336f840079a74bc0f62800f6a85d8&imageMogr2/format/webp)