อุ้มรักมาทวงใจ

แดดสิบนาฬิกาเริ่มแรงด้วยอีกสองชั่วโมงจะใกล้เที่ยง เวลาที่ดวงอาทิตย์จะทำมุมกับโลกและแดดส่องแสงร้อนที่สุดของวัน หญิงสาวในรถแท็กซี่ไม่อนาทรร้อนใจ ด้วยเธอกำลังกังวลกับสถานที่ที่จะไปถึงต่างหาก

เสียงเพลงในวิทยุรถดังแว่วมาพอคลายความอึดอัดที่คนแปลกหน้ามานั่งอยู่ในรถด้วยกันถึงสองคน ทว่าไม่ได้เข้าถึงโสตประสาทเธอ ด้วยสมองกระหวัดเห็นภาพเครื่องหมายสองขีดสีแดงบนพื้นขาว

“จอดตรงข้างนี้แหละค่ะ”

เป้าหมายอยู่เลยจากจุดเดิมมาประมาณสิบนาที เธอชำระค่าโดยสาร มือบางกระชับสายกระเป๋าทรงเมสเซนเจอร์สะพายข้างใบโปรดไว้มั่น

“ติดต่อเรื่องอะไรคะ” ประชาสัมพันธ์หน้าเคาน์เตอร์ส่งยิ้มสวย

“เอ่อ...ที่โทรมานัดคุณหมอไว้ค่ะ ชื่อเกล้ากมล ผ่องบุรี”

เธอหลบสายตา เสมองแจกันดอกกล้วยไม้ที่ตั้งอยู่ใกล้เคาน์เตอร์

“เชิญชั่งน้ำหนัก วัดส่วนสูง แล้วก็ซักประวัติ ในห้องนั้นนะคะ”

มือบางผายไปยังอีกห้องที่ประตูเลื่อนเปิดโล่งอยู่ มีพยาบาลรุ่นคุณป้าคอยทำหน้าที่

“ไปรอเรียกคิวหน้าห้องตรวจนะคะ”

นางผายมือไปอีกห้องซึ่งอยู่ด้านใน หลังซักประวัติเธอเรียบร้อย ผู้มาใช้บริการวันนี้มีแต่เพศหญิง หุ่นยังเพรียวสมส่วนอย่างเธอบ้าง หรืออวบอูมตามอายุครรภ์ บางคนก็อ่านหนังสือ บางคนก็เล่นมือถือ

มีเพียงเกล้ากมลคนเดียวกระมังที่นั่งตัวเกร็งมองห้องตรวจที่มีชื่อหมอติดอยู่ คิวถูกเรียกไปเรื่อย ๆ จนสิบเอ็ดโมงก็ถึงเธอ

แพทย์ที่ได้พบทั้งสาวและสวย แทบเดาอายุไม่ออก นั่งเก้าอี้อ่านประวัติของคนไข้อย่างตั้งใจเงยหน้าขึ้นมามอง หลังเธอยกมือไหว้สวัสดี

“คุณเกล้ากมลนะคะ” แพทย์หญิงที่ติดป้ายชื่อหน้าห้องว่าวันดี ส่งยิ้มอ่อนโยน “เรามาลองอัลตราซาวน์ดูน้องกันนะคะ”

พยาบาลพาเธอไปยังเตียงข้างกำแพงที่มีผ้าสำหรับเปลี่ยน แล้วแพทย์ก็ถลกเสื้อเธอขึ้น ทาเจลเย็น ๆ ที่ท้อง จากนั้นเอาเครื่องบางอย่างมาถูท้องเธออย่างแผ่วเบา ภาพอันน่าอัศจรรย์เกิดขึ้นบนจอมอนิเตอร์ จุดเล็กดำเข้มรูปร่างเหมือนเม็ดถั่วลิสง เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตเคลื่อนไหว ทำใจหญิงสาวเต้นระรัวแรงกว่าที่เคย พร้อม ๆ กับอาการเต็มตื้อในลำคอ